این مقاله به بررسی زمان مناسب مصرف کود فسفات در خاکهای مختلف، بهویژه در کشت برنج، میپردازد. نتایج نشان میدهد کودهای فسفری باید عمدتاً بهصورت پایه و همزمان با نشاکاری مصرف شوند، زیرا فسفر در مراحل اولیه رشد برای استقرار نشا، افزایش رشد ریشه، پنجهزنی و شکلگیری دانه اهمیت بیشتری دارد. مصرف دیرهنگام (حدود 25 روز پس از نشاکاری) اثر محسوسی بر عملکرد ندارد. همچنین به دلیل آبشویی کم، تقسیم مصرف ضروری نیست و فسفر جذبشده در اوایل رشد در اندامها بازتوزیع میشود.
در همه خاک ها، کود های فسفری را بایستی به صورت پایه به کاربرد.
فسفر اصولا برای پایداری و استحکام نشاء و افزایش طول ریشه آن مورد استفاده قرار می گیرد. وجود مقدار کافی کود فسفری برای تولید دانه در مراحل اولیه رشد بیش تر از مراحل بعدی آن مؤثر است، زیرا برای پنجه زنی فعّال مورد استفاده قرار می گیرد.
تأمین نیاز فراوان گیاه برنج به جذب P مستلزم به کاربردن آن در زمان نشاء کاری است نه دیر تراز آن. به کاربردن کود P در زمان 25 روز پس از نشاء کاری در تولید محصول تأثیر نخواهد داشت. برخلاف کود اوره، لازم نیست کود P را در چندین مرحله تقسیم کرده و در مراحل مختلف رشد گیاه برنج به پاشند، زیرا معلوم شده که این کود آبشویی نمی شود و در خاک باقی می ماند و به تدریج در اختیار گیاه قرار می گیرد.
به علاوه، در صورتی که در مرحله آغاز رشد کود P به اندازه کافی توسط برنج جذب شده باشد، بعدا در مراحل بعدی رشد در همه اندام های گیاه می تواند توزیع گردد.
فسفر در مرحله زایشی به طور فعّال از برگ های کهنه به برگ های تازه انتقال می یابد