پروپارژیت (امایت) یک کنهکش از گروه ارگانوسولفاتهاست که بهصورت مایع قهوهای چسبناک معرفی میشود و در اغلب حلالهای آلی محلولیت بالایی دارد. پایداری و نیمهعمر آن در محیط به نوع محصول، مقدار پوشش گیاهی و محل کشت وابسته است. سمیت حاد خوراکی آن برای پستانداران متوسط گزارش شده است (LD50=2200 mg/kg) و برای پرندگان، زنبورعسل و حشرات مفید کمخطر است. این ترکیب برای کنترل طیف وسیعی از کنهها در محصولات باغی، زراعی و زینتی بهکار میرود و پادزهر اختصاصی ندارد.
کنه کش پروپارژیت ( امایت ) :
گروه شیمیایی :ارگانو سولفاتها
ویژگیهای فیزیکی و شیمیایی : پروپارژیت یک مایع قهوه ای و چسبناک است . حلالیت آن در محصول و محل کشت محصول دارد . آب mg/lit۹۳/۱ و در استون هگزان و متیل الکل بیش از g/lit۲۰۰ است . این سم در اغلب حلالهای آلی حل می شود .
ماندگاری در محیط زیست :نیمه عمر تجزیه پروپارژیت بستگی شدیدی به نوع محصول زراعی میزان محصول و محل کشت محصول دارد .
سمیت: LD۵۰ = ۲۲۰۰ mg/kg
موراد مصرف :پروپارژیت برای پستانداران سمیت متوسطی دارد ولی برای پرندگان ، زنبول عسل حشرات مفید و کنه های شکارگر در مزرعه خطری ندارد .
موارد مصرف :پروپارژیت برای کنترل بسیاری از کنه ها از جمله کنه قهوه ای بادام ، کنه قرمز ، مرکبات ، کنه زنگ مرکبات ، کنه شبدر ، کنه قرمز اروپایی ، کنه نقره ای هلو ، کنه عنکبوتی توت فرنگی ،کنه عنکبوتی دو نقطه ای و کنه شش نقطه ای بکار می رود.
از پروپارژیت در گیاهان ذیل استفاده می شود :
بادام ، سیب ، زردآلو ، آووکادو ، لوبیا ، هویج ( ضد عفونی بذر) مخروطیان ، شبدر ( ضد عفونی بذر ) ذرت ( زراعی شیرین ) پنبه ، انجیر ،انگور ،رازک ، لیمو ،نعنا ، گیاهان زینتی ، پرتقال ، هلو ، بادام زمینی ،گلابی ،خرما ، سیب زمینی ، آلو ،گل رز ، سورگوم ( ضد عفونی بذر ) توت فرنگی ، چغندر قند ، در محصولاتی مانند زردآلو ، گیلاس ، و مرکبات می توان بعد از برداشت و در فصل رویشی گیاه از این سم استفاده کرد .
پادزهر: پادزهر اختصاصی ندارد .