این مقاله به معرفی و تشریح برخی انواع پیوندهای جانبی در گیاهان میپردازد. ابتدا «پیوند شکافی جانبی» توضیح داده میشود که در آن شکاف بهصورت مایل ایجاد شده و به مرکز ساقه پایه نمیرسد تا ترمیم زخم آسانتر و استحکام تنه حفظ شود. سپس «پیوند جانبی زیر پوست» با روش جداکردن محدود پوست و قرار دادن پیوندک بین پوست و چوب بیان میگردد. در پایان، «پیوند نیمانیم جانبی» شامل آمادهسازی پیوندک، برداشت بخشی از پوست پایه و ایجاد شکاف در چوب برای اتصال دقیق معرفی میشود.
پیوند شکافی جانبی : در پیوند جانبی به جای انکه قسمتی از پایه را به طور عمودی در آورند آن را بطور مایل به نحوی شکاف می دهند که شکاف به مرکز یعنی وسط ساقه پایه نرسد.
در غیر این صورت علاوه بر دشوار شدن ، علاج زخم حاصله استقامت تنه پایه را نیز کم می کند و در اثر جزیی ضربت این قسمت فوقانی آن در محل پیوند از بقیه ساقه جدا می شود.
پیوند جانبی زیر پوست
در پیوند تاجی پوست پایه را به وسیله چاقوی پیوند زنی جدا کرده بدون اینکه پوست شکافی بخورد ( در پایه هی جوان ) پیوندک را زیر پوست یعنی بین پوست و چوب پایه قرار می دادند.
در پیوند جانبی زیر پوست نیز این عمل اجرا می شود ولی از آنجایی که انتهای پایه قطع نشده باید از سه طرف یعنی بالا و دو طرف چپ و راست به وسیله یک شکاف افقی و عمودی پوست پایه را به طول 4 تا 5 سانتی متر قطع و از بدنه پایه جدا نمود.
پیوندک را که مانند پیوندک در پیوند تاجی تراشیده اند روی چوب لخت یعنی بدون پوست پایه قرار می دهند و پوست پایه را که قبلاً جدا کرده بودند ولی هنوز از یک طرف به پایه متصل است روی پیوندک قرار داده با ریسمان محکم می بندند.
پیوند نیمانیم جانبی
در این پیوند پیوندک را مانند پیوند نیمانیم ساده یا شکاف دار تهیه می نمایند و قسمتی از پوست پایه را به طول 2 تا 3 سانتی متر یعنی به اندازه طول مقطع پیوندک برداشته و شکافی در چوب پایه ایجاد می نمایند.( در پیوند انگلیسی جانبی شکاف دار) مانند پیوند نیمانیم معمولی و یا انتهای پیوندک و پایه را به یکدیگر متصل می کنند.