پوسیدگی ذغالی

نویسنده: محسن شهاب الدین
تاریخ انتشار: 1392/11/14
پوسیدگی ذغالی
بیماری پوسیدگی ذغالی با عامل قارچی *Macrophomina phaseolina* بخش‌هایی از ساقه را آلوده کرده و با تشکیل اسکلروت‌های ریز سیاه‌رنگ فراوان، موجب سیاه شدن و پوکیدگی بافت می‌شود؛ در برخی مناطق نیز پیکنیدیوم تولید می‌کند. این بیماری در استان فارس به‌ویژه در نواحی کم‌بارش و سال‌های خشک اهمیت بیشتری دارد. قارچ دامنه میزبانی وسیع داشته و در دمای ۲۸–۳۵ درجه سانتی‌گراد، به‌خصوص تحت تنش آبی، تهاجمی‌تر می‌شود. کنترل بر استفاده از ارقام مقاوم، مدیریت تغذیه و آبیاری، و به‌کارگیری بذر سالم استوار است.






بیماری پوسیدگی ذغالی :

عامل بیماری : قارچ Macrophomina phaseolina

میباشد. قسمتهای ازساقه را آلوده و سیاه میکند که در درون آنها اسکلروتهای ریز سیاهرنگ به تعداد زیاد یافت میشوندکه سبب سیاه شدن و پوک شدن ساقه میشود.


در بعضی مناطق تولید پیکنیدیوم میکند.

 
این قارچ در استان فارس خیلی زیاد است وبیشتر مربوط به مناطقی است که بارندگی کم بوده وبنابراین درسالهای خشک بیماری خیلی مهمی محسوب میشود. این قارچ بعنوان ساپروفیت روی ریشه های اکثر گیا هان مرده در همه جای ایران دیده میشود.


میزبانهای زیادی دارد و در دمای 35-28 درجه سانتیگراد بسیار فعال است. وقتی در گیاه تنش آبی داشته باشیم قارچ خیلی متهاجم است. مبارزه با آن خیلی مشکل است.


کنترل:

1- استفاده ازارقام مقاوم.

2- تقویت کودی وآبی نبات.

3- بذر سالم زیرا گاهی بذرزاد میشود.

 



  

امتیاز شما به این مقاله

میانگین امتیاز: 4 از ۵، بر اساس 2 امتیاز

پرسش‌ها و نظرات این مقاله

هنوز پرسش یا نظری برای این مقاله ثبت نشده است.

ثبت پرسش یا نظر جدید