این بیماری معمولا
در گندم پائیزه که بطور متوالی بدون تناوب زراعی در زمین کشت می شود
از شدت بالایی بر خوردار است.توسعه این بیماری در مناطق سرد در خاکهای رسی
خشک بیشتر است.
علایم بیماری:
علایم اولیه بیماری به صورت لکه های در قاعده
غلاف برگهای نزدیک به سطح خاک ظاهر می شود.لکه های شبیه به لکه چشمی
می باشند .حاشیه این لکه ها به رنگ قهوه ای تیره و متن آنها کاهی رنگ
است.در سطح لکه ها میسلیوم قارچ رشد می کند که به آسانی می توان آنها
را جدا نمود .در این بیماری بر خلاف لکه چشمی پوسیدگی به ریشه ها
انتقال می یابد و سبب قهوه ای شدن رنگ و کاهش تعداد ریشه ها می گردد.
مبارزه:
با توجه به کم اهمیت بودن این بیماری مبارزه شیمیایی توصیه نمی شود.در صورت لزوم می توان شناسایی و کاشت ارقام مقاوم را توصیه نمود.