نام علمی : Agapanthus africanus
نرگس
آفریقائی گیاهی است با ساقه زیر زمینی ( ریزوم دار ) از خانواده Liliaceae
با تعداد تقریبی ده گونه كه از نظر گیاه شناسی هنوز بدرستی مشخص نشده اند .
در منابع مختلف آمده است كه اصل این گیاه از مشرق زمین بوده و در سال ۱۶۳۰ از ایران توسط یك پدر روحانی به فرانسه برده شده است .
این گیاه در آغاز بخاطر كمیابی و همچنین بخاطر انحصار طلبی صاحبان آن فقط در اختیار پادشاهان و برگزیدگان قوم بود
لوئی چهاردهم بخاطر بوی مطبوع نرگس آفریقائی مفتون این گیاه بود و به آن عشق بسیار میورزید
بوی این گیاه بطور متناوب كم و زیاد میشود .
بدین معنی كه در روز كم بو بوده و از غروب آفتاب شروع به زیاد شدن می كند .
شدت بوی عطر این گیاه كمی پس از شب هنگام است و باز در اواسط شب كاهش می یابد .
این عطر شگفت آور هنگام اوج آن بسیار غنی و سكرآور است .
حتی قدرت انتشار آن باندازه ای است كه در هوای صاف پس از یك روز گرم فقط بوی یك پایه گلدار آن تا شعاع ۳۰۰ متری احساس می شود .
این
گیاه نه تنها یكی از بهترین گیاهان آپارتمانی بشمار می رود ، بلكه در هوای
آزاد نیز میتوان آنرا به آسانی پرورش داد و از طرفی كشت آن بسیار ساده و
بخاطر فراوانی گلها قابل ملاحظه است .
Agapanthus africanus این گیاه دائمی بومی كاپ ( آفریقای جنوبی ) است .
برگهای آن بشكل روبان و بطول ۵۰ سانتیمتر است .
رنگ
آن سبز شفاف است و قسمت زیادی از سال را باقی می ماند ( ازخرداد تا مرداد
ماه ) از میان برگها ساقه گل دهنده ای بطول تقریبی ۷۵ سانتیمتر بیرون می
آید كه در انتهای آن گل آذینی بشكل چتر و حدود ۵۰ عدد گل بشكل نرگس و برنگ
آبی و یا آبی مایل به بنفش قرار دارد و یكی از گلهای آبی رنگ نادر در فصل
تابستان است .
گلهای بریده آن با ساقه های بلند بسیار زیبا و همچنین
دانه های آن پس از تشكیل روی این ساقه ها برای دكوراسیون زمستان بسیار
مناسب است .
روش كاشت :
اگرچه این گیاه در اغلب خاكها بخوبی رشد
می كند ولی خاكهای غنی و قابل نفوذ به آب برتری دارد و تنها نیاز آن به
هوای خنك در تابستان است .
مكانهای سایه آفتاب بسیار مناسب برای پرورش
این گیاه است و در صورتیكه در گلدان كاشته شده باشد ، باید در بهار به
هوای آزاد منتقل شود . در زمینهای سبك به آب فراوان و در تابستان و در
زمستان به آب بسیار كم نیاز دارد و برای استفاده از گل بُریده و یا دانه
های آن ساقه گل دهنده را از نزدیك زمین میبرند و همچنین پس از تمام شدن گل
ها ، ساقه های خشك و برگهای زرد باید چیده شوند .
از مهرماه تا اواخر
اسفند ماه ساقه ها باید با خاك برگ پوشانیده شوند . غده این گیاه ( ساقه
زیر زمینی كه بصورت گوشتی درآمده و ریزوم نامیده میشود ) را نباید زیاد
جابجا كرد .
معهذا میتوان غده ها را در پائیز بیرون آورد و در محلی خشك و روشن نگاهداشت .
دادن كودهای شیمیایی كامل محلول درآب برای این گیاه در فصل رویش مناسب است .
تكثیر :
این گیاه را با تقسیم غده در اوائل بهار زیاد می كنند .
تكثیر
آن با كاشتن بذر نیز عملی است و موقع كاشت آن آغاز بهار است . ولی زیاد
كردن این گیاه با كاشتن بذر طولانی و در حدود ۲ الی۳ سال برای رسیدن بگل
بطول می انجامد .