توسعه قارچ کشهای سیستمیک در دهه 1960 شامل بنزیمیدازول ها، از جمله بنومیل( Benomyl ) ، کاربندازیم( Carbendazim ) ، تیوفانات متیل( Thiophanate methyl ) فوبریدازول( Fuberidazole ) و تیابندازول( Thiabendazole ) بود.

بنومیل در گیاهان، جانوران و خاک به متیل 2- ایل- کاربامات کاربندازیم Methyl-2-yl carbamate carbendazim تبدیل می شود. کاربندازیم هم همچون هیدروکلرید، هیپوفسفیت و فسفات برای کنترل بیماری مرگ نارون Ceratocystis ulmi استفاده می شود.