تتراکلرواتان ( TDE )

نویسنده: محسن شهاب الدین
تاریخ انتشار: 1392/12/16
تتراکلرواتان ( TDE )
این مقاله به بررسی ویژگی‌ها و جنبه‌های سم‌شناختی تتراکلرواتان (TDE یا DDD)، به‌عنوان یکی از مهم‌ترین آنالوگ‌های DDT، می‌پردازد. TDE که از احیای DDT حاصل می‌شود، در گذشته برای کنترل طیف وسیعی از آفات به‌کار رفته است. داده‌های LD50 در موش صحرایی نشان می‌دهد که سمیت حاد آن نسبت به DDT کمتر بوده، اما اثرات نامطلوب شدیدی بر غدد فوق‌کلیوی پستانداران دارد. همچنین، نقش تعداد اتم‌های کلر در کاهش سمیت ترکیبات کلره تحلیل می‌گردد.




 :  TDE (DDD)

 با نام تجارتی روتان یا تتراكلرواتان است.

 

از مهمترین آنالوگهای د.د.ت است كه در گذشته برای كنترل انواع مختلفی از آفات مورد استفاده قرار گرفته است. این سم از احیاء د.د.ت بدست می‌اید. د.د.د برای مهره‌داران كم خطر بوده و سمیت آن حدود 0.2 تا 0.1 د.د.ت می‌باشد.

برای موش صحرائی میلی‌گرم بر كیلوگرم 3400= LD 50می‌باشد. در حالیكه LD 50د.د.ت برای موش صحرایی از طریق گوارشی برابر 250 میلی‌گرم بر كیلوگرم وزن بدن است. این سم روی غدد فوق كلیوی پستانداران فوق‌العاده اثرات ناگواری دارد.

به طور كلی در سموم كلره هر اندازه تعداد اتمهای كلر كمتر شود و جای آنها را گروههای هیدرواكسی یا متیل بگیرد سمیت آن كاهش می‌یابد.


  

امتیاز شما به این مقاله

میانگین امتیاز: 5 از ۵، بر اساس 1 امتیاز

پرسش‌ها و نظرات این مقاله

هنوز پرسش یا نظری برای این مقاله ثبت نشده است.

ثبت پرسش یا نظر جدید