کلردان

نویسنده: محسن شهاب الدین
تاریخ انتشار: 1392/12/11
این مقاله به بررسی ویژگی‌های شیمیایی و سم‌شناختی کلردان (C10H6Cl8) به‌عنوان حشره‌کش کلره آلی می‌پردازد. ترکیب، ایزومرهای سیس و ترانس و تفاوت سمیت آن‌ها، خواص فیزیکی شامل نقطه ذوب، جوش و فشار بخار، و حلالیت در حلال‌های آلی و روغنی تشریح می‌شود. مسیرهای جذب پوستی، گوارشی و تدخینی، میزان کشندگی حاد (LD50) در موش، حساسیت به دما و قلیا و سرنوشت متابولیک در بدن پستانداران نیز مورد تحلیل قرار می‌گیرد.




كلردان  :  Chlordane

این سم با نامهای تجارتی كلردان و اوكتاكلر است.


كلردان با فرمول مولكولی: C10H6Cl8 ، جرم مولكولی 409.83 دلتن، در سال 1945 توسط شركت ولسیكول ساخته و به بازار عرضه شده است. نقطه ذوب آن 100 درجه سانتیگراد و نقطه جوش در 1.3 میلی‌بار 175 درجه سانتیگراد می‌باشد.

این ماده دارای دو ایزومر سیس و ترانس است. ایزومر سیس β  تقریباً 10 برابر سمی‌تر از ایزومر ترانس α  است. این تركیب شیمیایی مخلوطی از چند تركیب بوده و تقریباً 60 درصد كلردان را ایزومر سیس تشكیل می‌دهد.

فشار بخار آن 10*1.3 میلی‌بار در 25 درجه سانتیگراد است. از طریق پوست نیز جذب می‌شود به دما و محیط قلیایی و پرتوفرابنفش حساسیت زیادی دارد به ایزومر ترانس كلردان در صنعت γ  كلردان نیز می‌گویند. 50 درصد كشندگی ( LD 50) برای موش صحرایی 225 تا 590 میلی‌گرم بر كیلوگرم وزن بدن می‌باشد.

ـ در آب نامحلول و در اكثر حلالهای آلی و روغنهای معدنی قابل حل است. از طریق گوارشی ـ تماسی و تدخینی تأثیر می‌گذارد. این سم با تركیبات قلیایی سازگاری ندارد همچنین موجب خوردگی آهن و روی و روكشهای مختلف می‌شود.

وقتی وارد بدن پستانداران می‌شود در بدن حیوانات خونگرم هیدروژن كلراید آن برداشته شده كلر هیدرومین و متابولیتهای آبدوست ایجاد می‌شود.

  

امتیاز شما به این مقاله

میانگین امتیاز: 4.5 از ۵، بر اساس 2 امتیاز

پرسش‌ها و نظرات این مقاله

هنوز پرسش یا نظری برای این مقاله ثبت نشده است.

ثبت پرسش یا نظر جدید