دی آلدرین

نویسنده: محسن شهاب الدین
تاریخ انتشار: 1392/12/11
این مقاله به بررسی ویژگی‌ها و کاربردهای حشره‌کش آلی‌کلره دی‌آلدرین (Dieldrin) با فرمول مولکولی C12H8Cl6 می‌پردازد. دی‌آلدرین به‌عنوان اپوکسی آلدرین، از اکسید شدن آلدرین حاصل شده و به‌دلیل فشار بخار کمتر، پایداری بیشتری در محیط دارد. جذب پوستی و سمیت حاد آن (mg/kg LD50 40–87 در موش صحرایی) توصیف شده است. شکل‌های تجاری، دوزهای مصرفی علیه ملخ، آفات خاکزی، موریانه و آفات خانگی و در نهایت ممنوعیت تولید و مصرف آن نیز بحث می‌شود.




دی آلدرین  :  Dieldrin

این سم دارای نامهای تجارتی دیلدركس، اوكتالوكس است.


با فرمول مولكولی: C12H8Cl6 و به صورت بلورهای بی‌رنگی می‌باشد كه در سالهای 1949 توسط شركت شل ساخته و به بازار عرضه شده است.

دی آلدرین اپوكسی آلدرین بوده و از اكسید شدن آلدرین به دست می‌آید. ثبات بیشتری نسبت آلدرین دارد و دلیل این امر كم بودن فشار بخار آن نسبت به آلدرین است.

این سم از طریق پوست جذب می‌شود 87ـ40= LD 50 میلی‌گرم بر كیلوگرم برای موش بزرگ از طریق دهانی است.

علائم مسمومیت شبیه آلدرین می‌باشد. به بازار به صورت امولسیون 18.5 درصد با نام تجارتی دیلدركس و پودر قابل تعلیق در آب 25 و 50 درصد و همچنین گرد 1.5% و گرانول 2.5 درصد عرضه می‌شود.

از این سم در مناطق مورد تخمریزی ملخ سابقاً 75 گرم ماده خالص در هكتار توصیه می‌شد همچنین برای مبارزه با آفات خاكزی به مقدار 2 كیلوگرم در هكتار (مده خالص) برای مبارزه با موریانه قابل توصیه بوده است. برای مبارزه با آفات خانگی نظیر مگس از پودر قابل تعلیق 0.05 مصرف شده است. در حال حاضر تولید و مصرف این سم منسوخ گردیده است.

  

امتیاز شما به این مقاله

میانگین امتیاز: 5 از ۵، بر اساس 4 امتیاز

پرسش‌ها و نظرات این مقاله

هنوز پرسش یا نظری برای این مقاله ثبت نشده است.

ثبت پرسش یا نظر جدید