مقدمه:
امروزه مفهوم شهرها بدون وجود فضاي سبز موثر در اشکال گوناگون آن دیگر قابل تصور نیست. شهرها به عنوان کانونهاي تمرکز،
فعالیت و زندگی انسانها براي اینکه بتوانند پایداري خود را تضمین کنند چارهاي جز پذیرش ساختار و کارکردي متاثر از سیستمهاي طبیعی
ندارند. در این میان فضاي سبز به ویژه در اقلیمهاي گرم و خشک به عنوان جزء ضروري و جداییناپذیر پیکره شهرها است که در
متابولیسم آنها نقش اساسی دارد که کمبود آن می تواند ناهنجاريهاي جدي در زندگی شهرها به وجود آورد. مهمترین اثرات فضاي سبز
در شهرها، کارکردهاي زیست محیطی آنهاست که شهرها را به عنوان محیط زیست جامعه انسانی معنیدار کرده است. از اثرات فضاي سبز
در شهرها تعدیل دما، افزایش رطوبت نسبی، تلطیف هوا و جذب گرد و غبار و پالایش آلودگیها است. سایر اثرات فضاي سبز در شهرها
نقش نسبی دارند ولی مجموعه اثرات فضاي سبز حضور آنها را در شهرها اجتناب ناپذیر میکند به طوري که بدون وجود آنها ممکن نیست
شهرها پایدار باقی بمانند.
مجموعه اثرات فضاي سبز را میتوان به طور خلاصه به شرح زیر جمع بندي کرد:
تولید اکسیژن و تلطیف هوا: در حال حاضر حدود 60 % اکسیژن مورد نیاز ساکنان کره زمین را جنگلها و درختان تامین میکنند. پژوهش ها
2 تن اکسیژن را در سال به اتمسفر / نشان میدهد که یک درخت 25 تا 30 کیلوگرم اکسیژن در سال تولید میکند و یک هکتار جنگل 5
وارد میکند که این میزان تامین کننده اکسیژن مورد نیاز 10 نفر در طول سال میباشد. طبق بررسیهاي به عمل آمده اختلاف دماي یک
منطقه جنگلی نسبت به مناطق مجاور خود که فاقد پوشش هستند حدود 11 درجه سانتی گراد میباشد.
متن کامل مقاله از لینک زیر قابل دانلود است :
دانلود مقاله : 1.pdf