این مقاله به بررسی ظرفیتهای دارویی چای کوهی (Hypericum perforatum) با تأکید بر اثرات احتمالی ضدویروسی آن، از جمله تأثیر بر ویروس HIV، میپردازد. همچنین پراکنش جغرافیایی و ویژگیهای ریختشناسی گیاه در ایران و سایر مناطق گزارش میشود. بر پایه منابع طب سنتی، خواص متعددی مانند تقویت سیستم ایمنی، ضدکرم، ترمیم زخم، ضدالتهاب و ضدافسردگی مطرح شده است. در پایان، به موارد احتیاط و تداخل مصرف با برخی داروهای تنفسی و ضدحساسیت اشاره میشود.
چای كوهی و ویروس ایدز
تحقیقات جدید دانشمندان نشان می دهد كه چای كوهی (هوفاریقون) می تواند ویروسها را از بین ببرد و حتی روی ویروس بیماری AIDS نیز اثر دارد.
خاصیت ویروس كشی و تقویت كنندگی چای كوهی باعث شده كه بیماران مبتلا به ایدز از این گیاه برای تقویت سیستم دفاعی بدن استفاده كنند.
چای كوهی با نام علمی (Hypericum perfratum) گیاهی است كه معمولا به صورت خودرو در میان مزارع گندم و ذرت یافت می شود و به مقدار زیاد در آمریكا و اروپا پرورش می یابد و در ایران در دامنه كوههای البرز، چالوس، مازندران و نقاط غرب ایران به حد زیادی می روید.گلهای این گیاه به رنگ سفید یا زرد است كه در بالای ساقه به صورت مجتمع به چشم می خورد كه این گلها كمی معطر و دارای بوی مخصوصی است.
چای كوهی از نظر طب قدیم ایران گرم و خشك است و خواص درمانی بسیاری دارد این گیاه ضد كرم معده و روده است و گرفتگی صدا را باز می كند.این گیاه برای درمان مرض كزاز بكار می رود و اگر برگ آن را به صورت پودر روی زخمهای عمیق بپاشید این نوع زخمها را خوب می كند.
چای كوهی درمان كننده بیماری مننژیت است؛ درد پشت و گردن و خشكی گردن را درمان می كند و ضدافسردگی است.این گیاه اشتها را باز می كند بنابراین می توان آنرا به بچه ها و افراد مسن كه اشتها ندارند داد. كسانی كه از داروهای آسم و ضدسرماخوردگی و حساسیت استفاده می كنند نمی توانند چای كوهی مصرف كنند