محسن شهاب الدین

سلام

اين لکه‌هاي قهوه‌اي زير برگ فيکوس معمولاً از چند علت رايج مي‌آيند: آفت‌ها (به‌خصوص شپشک‌ها و تريپس)، قارچ/لکه‌برگي ناشي از رطوبت و تهويه کم، يا استرس آبياري و نور. چون گفتيد پشت پنجره است و هفته‌اي يکبار آب مي‌دهيد، بايد چند بررسي ساده انجام دهيم تا دقيق‌تر هدف بگيريم (فيکوس هم مثل بعضي آدم‌ها با تغييرات ناگهاني قهر مي‌کند 😄).

قدم اول: پشت برگ را دقيق نگاه کنيد. اگر لکه‌ها حالت برجسته دارند، يا چيزي شبيه دانه‌هاي ريز/پوسته/چسبندگي (عسلک) مي‌بينيد، احتمال آفت بالاست. يک تست سريع: يک دستمال سفيدِ مرطوب را زير برگ بکشيد؛ اگر رد قهوه‌اي/سياه يا نقاط ريز متحرک ديديد، به آفت‌ها شک کنيد. در اين حالت برگ‌ها را با آب ولرم و کمي مايع ظرفشويي خيلي رقيق بشوييد، بعد با پنبه آغشته به الکل 70% پشت برگ‌ها و ساقه‌ها را آرام تميز کنيد. اين کار را 2–3 نوبت با فاصله 5–7 روز تکرار کنيد. اگر آلودگي شديد بود، از صابون حشره‌کش يا روغن ولک/نيم طبق دستور برچسب استفاده کنيد.

اگر لکه‌ها صاف و بافت‌مرده هستند و بيشتر شبيه “زخم خشک” يا “نقاط قهوه‌اي پراکنده” ديده مي‌شوند (بدون چسبندگي و حشره)، احتمالاً پاي لکه‌برگي قارچي/باکتريايي يا ترکيب رطوبت بالا + تهويه کم وسط است. در اين حالت برگ‌هاي خيلي لکه‌دار را حذف کنيد، روي برگ‌ها آب نپاشيد، گياه را کمي از شيشه فاصله بدهيد تا جريان هوا بهتر شود، و مطمئن شويد برگ‌ها با شيشه سرد تماس ندارند (زمستان‌ها اين تماس مي‌تواند لکه بدهد). اگر لکه‌ها رو به گسترش‌اند، مي‌توانيد از يک قارچ‌کش مسي با دوز کم و طبق دستور استفاده کنيد.

حالا درباره آبياري: “هفته‌اي يکبار” براي فيکوس هميشه نسخه ثابت نيست. معيار درست اين است که وقتي 3 تا 5 سانتي‌متر سطح خاک خشک شد آبياري کنيد. اگر خاک هميشه خيس بماند، ريشه‌ها اذيت مي‌شوند و برگ‌ها مستعد لکه و ريزش مي‌شوند. از طرف ديگر اگر بين دو آبياري خيلي خشک شود، گياه استرس مي‌گيرد و لکه/خشکي نوک و حاشيه هم اضافه مي‌شود. گلدان بايد زهکش باز داشته باشد و آب زيرگلداني هم بعد از آبياري تخليه شود.

نور پشت پنجره عالي است، اما اگر آفتاب مستقيم تند مي‌خورد (خصوصاً ظهر)، ممکن است همراه با قطرات آب يا گرماي زياد سوختگي و لکه ايجاد کند. بهترين حالت براي فيکوس نور زياد ولي فيلترشده است (پشت پرده نازک). همچنين اگر هوا خيلي خشک است، يک ظرف آب کنار گياه يا جزيره (سنگ‌ريزه و آب زير گلدان بدون تماس کف گلدان با آب) کمک مي‌کند؛ فقط مه‌پاشي مداوم روي برگ‌ها را توصيه نمي‌کنم چون لکه‌برگي را تشويق مي‌کند 😅.

چک‌ليست خيلي سريع اقدامات پيشنهادي: 1) پشت برگ‌ها را براي آفت/چسبندگي بررسي کنيد. 2) برگ‌هاي آسيب‌ديده شديد را حذف کنيد. 3) آبياري را بر اساس خشکي خاک تنظيم کنيد نه تقويم. 4) از تماس برگ با شيشه سرد و از آفتاب مستقيم تند جلوگيري کنيد. 5) تهويه ملايم و نور فيلترشده فراهم کنيد.

اگر امکانش هست، بگوييد لکه‌ها برجسته‌اند يا صاف؟ چسبناک هم هست؟ و يک عکس از پشت برگ بفرستيد تا دقيق‌تر نسخه بدهم. براي اطلاعات بيشتر هم مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.

محسن شهاب الدین

سلام

براي فيکوس (به‌خصوص فيکوس الاستيکا/لاستيکي که در عکس‌ها هم خيلي شبيه همونه)، قانون طلايي اينه: زمان آبياري را با “خشک شدن خاک” تنظيم کنيد، نه با “تقويم” 😄 چون نور، دما، اندازه گلدان و جنس خاک، فاصله بين دو آبياري را کلي بالا و پايين مي‌کند.

بهترين معيار: انگشت/چوب‌کبريت/سيخ چوبي را تا عمق ۵–۷ سانتي‌متري خاک فرو کنيد. اگر اين لايه خشک بود، وقت آبياري است؛ اگر هنوز نم دارد، فعلاً دست نگه داريد. فيکوس با “کم‌آبیِ کنترل‌شده” کنار مي‌آيد، اما با “آب‌دوستیِ بي‌موقع” خيلي سريع قهر مي‌کند و ريشه‌ها آسيب مي‌بينند.

اما درباره “چقدر آب؟” به جاي ليوان و پارچ، اين روش دقيق‌تره: هر بار آن‌قدر آبياري کنيد که آب از سوراخ‌هاي زهکش زير گلدان خارج شود (يعني يک آبياریِ کامل و عميق). سپس آبِ جمع‌شده در زيرگلداني را بعد از ۵–۱۰ دقيقه خالي کنيد. اين کار هم ريشه‌ها را کامل سيراب مي‌کند، هم از ماندن آب و شروع پوسيدگي جلوگيري مي‌کند. 🌿

براي فيکوس قدبلند شما با اين گلدان، معمولاً (بسته به شرايط خانه) اين بازه‌ها رايجه: بهار و تابستان: حدود هر ۷ تا ۱۲ روز، پاييز و زمستان: حدود هر ۱۲ تا ۲۱ روز. اگر کنار پنجره نور خوب و محيط گرم باشد فاصله کمتر مي‌شود؛ اگر نور کم‌تر و هوا خنک‌تر باشد فاصله بيشتر مي‌شود.

از روي عکس‌ها، خاک سطحي کمي فشرده و سنگين به نظر مي‌رسد. اگر خاک خيلي دير خشک مي‌شود يا بوي نم/ماندگي مي‌دهد، بهتر است در فرصت مناسب خاک سبک‌تر و زهکش‌دار (مثلاً ترکيبي از خاک گلداني + پرليت/پوکه + کمي کوکوپيت) استفاده شود. خاک سنگين = آبياري کمتر و ريسک پوسيدگي بيشتر؛ يعني هم شما اذيت مي‌شويد هم فيکوس غر مي‌زند!

علائم تنظيم نبودن آبياري: اگر برگ‌ها زرد و نرم مي‌شوند و ريزش دارند، معمولاً آبياري زياد/ماندن آب پاي ريشه است. اگر برگ‌ها کمي آويزان و لبه‌ها خشک و شکننده مي‌شوند، معمولاً کم‌آبي يا خشک شدن بيش از حد خاک است. با همين تست ۵–۷ سانتي‌متري، خيلي راحت به تعادل مي‌رسيد.

اگر دوست داشتيد، بفرماييد گلدان سوراخ زهکش دارد يا نه و حدوداً چند ساعت نور مي‌گيرد (مستقيم يا غيرمستقيم) تا دقيق‌تر بگويم در خانه شما ميانگين فاصله آبياري چند روز مي‌شود. براي اطلاعات بيشتر هم حتماً مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.

محسن شهاب الدین

سلام

اين “حشره‌هاي ريز سفيد پشت برگ” همراه با زرد شدن برگ، ريزش برگ و حالت چسبناک معمولاً يعني يکي از اين مهمان‌هاي ناخوانده آمده: مگس سفيد يا شپشک‌ها (مثل شپشک آردآلود/نرم‌تن). آن چسبندگي هم غالباً عسلک است؛ يعني شيره‌ي قندي که آفت‌ها موقع مکيدن شيره‌ي گياه پس مي‌دهند… خلاصه گياه شما تبديل شده به بوفه‌ي رايگان 😅

اولين قدم: تشخيص سريع و اقدام فوري. يک برگ را تکان بدهيد: اگر يک‌دفعه چند تا حشره سفيد مثل گرد سفيد بلند شدند احتمالاً مگس سفيد است. اگر چيزهاي ثابت/بي‌حرکت، دانه‌دانه يا پنبه‌ايشپشک مي‌خورد. در هر دو حالت روش‌هاي خانگي و کم‌خطر جواب مي‌دهد، فقط بايد چند نوبت تکرار کنيد چون تخم‌ها يک‌بار با اسپري نابود نمي‌شوند.

قدم دوم: قرنطينه و تميزکاري. تا جايي که مي‌شود، گلدان حسن‌يوسف را از نارنج دور کنيد (حتي ۲-۳ متر هم کمک مي‌کند). برگ‌هاي خيلي آلوده را هرس کنيد و دور بيندازيد (داخل کيسه دربسته). زير و روي برگ‌ها را با دوش ولرم (نه داغ) بشوييد؛ مخصوصاً پشت برگ‌ها که پايگاه اصلي‌شان است. اين کار به‌تنهايي مقدار زيادي آفت را کم مي‌کند.

قدم سوم: محلول صابون ملايم (گزينه آپارتماني و کم‌خطر). يک اسپري درست کنيد: ۱ ليتر آب + ۱ قاشق چاي‌خوري مايع ظرفشويي خيلي ملايم و بي‌عطر (يا صابون کاستيل اگر داريد). محلول را خوب تکان دهيد و پشت و روي برگ‌ها را تا مرز خيس شدن اسپري کنيد. بعد از ۱ تا ۲ ساعت (براي حسن‌يوسف حتي ۱ ساعت بهتر)، برگ‌ها را با دستمال نم‌دار پاک کنيد يا يک آب‌پاشي سبک انجام دهيد تا صابون زيادي روي برگ نماند. اين کار را هر ۳ تا ۴ روز يک‌بار، حداقل ۳ نوبت تکرار کنيد.

نکته مهم براي نارنج: مرکبات گاهي به صابون حساس مي‌شوند. بهتر است اول روي ۲-۳ برگ تست کنيد؛ اگر تا ۲۴ ساعت لکه/سوختگي نديديد، ادامه بدهيد. اسپري را در سايه و خنکي انجام دهيد (نه زير آفتاب پشت پنجره) تا برگ‌ها نسوزند.

قدم چهارم: روغن نيم (Neem) يا روغن‌هاي باغباني (اگر بتوانيد تهيه کنيد). اگر امکانش هست، روغن نيم براي آپارتمان از بهترين گزينه‌هاست چون اثرش روي طيف زيادي از آفات مکنده خوب است. معمولاً حدود ۰٫۵ تا ۱ درصد۵ تا ۱۰ ميلي‌ليتر در ۱ ليتر آب + چند قطره صابون ملايم براي امولسيون شدن). شب‌ها اسپري کنيد و هر ۷ روز ۲ تا ۳ بار تکرار کنيد. (اگر نيم نداريد، همان صابون‌محلول با تکرار منظم هم جواب مي‌دهد.)

قدم پنجم: تله زرد چسبنده براي مگس سفيد. اگر با تکان دادن برگ‌ها “پرواز سفيد” ديديد، کنار گلدان‌ها کارت زرد چسبنده نصب کنيد. اين کار جمعيت بالغ‌ها را کم مي‌کند و فشار آفت مي‌افتد پايين. خيلي شيک و بي‌بو و آپارتماني است 🙂

قدم ششم: پاک کردن عسلک و پيشگيري از قارچ دوده‌اي. آن حالت چسبناک اگر بماند، ممکن است روي برگ‌ها قارچ دوده‌اي (سياهک سطحي) بنشيند. برگ‌ها را با دستمال نم‌دار تميز کنيد. تميزي برگ‌ها هم فتوسنتز را بهتر مي‌کند هم حال گياه را جا مي‌آورد.

چند نکته طلايي مراقبتي که مثل واکسن عمل مي‌کند: ۱) گياه را کم‌آبي/پرآبي ندهيد چون گياه ضعيف آفت را دعوت مي‌کند. ۲) براي حسن‌يوسف نور زيادِ غيرمستقيم عالي است؛ نور کم = برگ ضعيف + آفت خوشحال. ۳) کوددهي ازتي زياد (کودهاي “برگ‌زا”) را فعلاً کم کنيد؛ چون رشد نرم و آبدار، آفت را ذوق‌زده مي‌کند. ۴) هر هفته پشت برگ‌ها را چک کنيد؛ آفت‌ها استاد قايم‌باشک‌اند.

اگر دوست داريد دقيق‌تر بگويم کدام آفت است (مگس سفيد يا شپشک)، يک عکس واضح از پشت برگ‌ها و همين‌طور نماي نزديک از آن نقاط سفيد بفرستيد تا نسخه دقيق‌تري بدهم.

براي مطالعه راهکارهاي کامل‌تر و نکات تخصصي‌تر کنترل آفات گياهان آپارتماني، حتماً مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.

محسن شهاب الدین

سلام! 😊 ريزش برگ در زمستان مي‌تواند براي بعضي بونساي‌ها طبيعي باشد (اگر گونه‌اش خزان‌کننده باشد)، اما چيزي که شما گفتيد—لکه‌هاي سياه/قهوه‌اي شبيه سوختگي + زرد شدن برگ‌هاي باقي‌مانده—بيشتر شبيه اين است که گياه دارد از يک «استرس» يا «مشکل ريشه/آبياري» غر مي‌زند، نه اينکه صرفاً فصلش باشد.

اولين نکته خيلي مهم: «بونساي» اسم سبک نگهداري است، نه اسم گياه! يعني اگر ندانيم بونساي شما فيکوس است يا نارون چيني يا جونيپر و… تشخيص “طبيعي بودن ريزش برگ” سخت مي‌شود. با اين حال، با توجه به نگهداري داخل خانه و اينکه روزي ۱–۲ ساعت آفتاب پشت پنجره مي‌گيرد، خيلي از بونساي‌هاي رايج آپارتماني (مثل فيکوس) در زمستان با کم‌نوري و آبياري نامنظم دچار ريزش برگ + لکه‌هاي قهوه‌اي مي‌شوند.

آبياري «هر ۱۰ روز يک‌بار» براي بونساي قانون طلايي نيست؛ چون بونساي‌ها گلدان کوچک دارند و خاکشان زود رفتار عوض مي‌کند. راه درست اين است: هر وقت ۲–۳ سانتي‌متر سطح خاک خشک شد، آبياري کنيد. آبياري بايد سيراب‌کننده باشد (تا آب از زير گلدان خارج شود) و بعد زيرگلداني را خالي کنيد. هم خشکي طولاني‌مدت و هم خيس‌ماندن خاک مي‌تواند اين علائم را بدهد—بونساي‌ها کلاً دراماتيک‌اند 😄.

لکه‌هاي تيره/سوختگي روي برگ‌ها معمولاً از چند سناريو مي‌آيد: آبياري نامنظم (يکبار خشک، يکبار خيس)، آسيب سرما از کنار پنجره سرد/باد، املاح آب (آب سنگين)، يا بيماري‌هاي برگي قارچي/باکتريايي. اگر برگ‌ها خيس مي‌شوند (اسپري زياد، يا آب روي برگ مي‌ماند) و هوا هم سرد و کم‌جريان باشد، لکه‌هاي قارچي راحت‌تر مي‌آيند. پس فعلاً روي برگ‌ها آب‌پاشي سنگين نکنيد و رطوبت را با روش درست بالا ببريد (سيني سنگريزه و آب، بدون تماس کف گلدان با آب).

کاري که پيشنهاد مي‌کنم همين امروز انجام دهيد: ۱) خاک را چک کنيد (اگر باتلاقي/بدبو/خيلي خيس است، احتمال مشکل ريشه بالاست). ۲) گياه را در جاي پرنورتر بگذاريد (پشت پنجره روشن، ولي دور از باد سرد؛ اگر امکانش هست نور بيشتر از ۱–۲ ساعت خيلي کمک مي‌کند). ۳) دما را ثابت‌تر کنيد (کنار شوفاژ داغ يا پشت پنجره خيلي سرد نباشد). ۴) آبياري را از حالت تقويمي خارج کنيد و بر اساس خشکي خاک انجام دهيد. ۵) برگ‌هاي لکه‌دار و ريخته را جمع کنيد تا منبع آلودگي نماند.

اگر با اين اصلاحات طي ۲–۳ هفته باز هم لکه‌هاي جديد زياد شد يا شاخه‌ها رو به خشکي رفتند، آن وقت احتمال عامل بيماري‌زا و/يا آسيب ريشه بيشتر مي‌شود و ممکن است نياز به تعويض خاک (در فصل مناسب)، بررسي زهکش، و در صورت تأييد قارچي بودن لکه‌ها، قارچ‌کش مناسب باشد. ولي قبل از سم‌پاشي، بهتر است زهکش گلدان و وضعيت ريشه/خاک مشخص شود؛ چون خيلي وقت‌ها مشکل اصلي “سم لازم ندارد”، “آبياري درست لازم دارد”!

براي اينکه دقيق‌تر و نسخه‌ي دقيق‌تري بدهم، اگر مي‌توانيد بفرماييد: نوع بونساي (اسم يا عکس واضح از کل گياه)، سوراخ زهکش دارد يا نه، و اينکه خاک بعد از آبياري چند روزه خشک مي‌شود. اين سه تا مثل آزمايش خون براي بونساي است!

در پايان، براي آموزش‌هاي کامل‌تر نگهداري بونساي و مشکلات رايج (ريزش برگ، لکه‌هاي برگي، آبياري و نور)، مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.

محمد مهدی غضنفری

با سلام و احترام ، از شما ممنونم که با حوصله به سوال من پاسخ فرموديد ، خدمت شما عرض کنم گل من از نوع بونساي جنسينگ هست ، اول که خريدم کلي برگ داشت ، ولي الان تمام برگ‌ها ريخته و فقط يکي از شاخه ها دو برگ دارد . گلدان سوراخ زهکشي دارد ، مقداري از ريشه از يکي از سوراخ هاي زهکشي بيرون زده . چون سنگريزه داخل گلدان هست نميتونم خوب تشخيص بدم که خاک خشک است يا نه ،

محسن شهاب الدین

سلام

سنبل (Hyacinthus orientalis) ذاتاً پيازِ فصلِ سرد است و اين‌که الان کمي سبز شده و سر از خاک درآورده کاملاً طبيعي است. تا وقتي که تراس شما يخبندانِ شديد و طولاني ندارد، معمولاً بهتر است همان بيرون بماند چون سرما به شکل‌گيري ساقه گل کمک مي‌کند و اگر خيلي زود بيايد داخل، ممکن است گياه «گرم‌زده» شود و رشدش شل و دراز (کم‌جان) شود.

اما يک نکته کليدي: دشمن شماره يک پياز سنبل، “خيس‌ماندن خاک” است نه خودِ سرما. اسپري کردن آب روي سطح خاک معمولاً فايده زيادي ندارد؛ مهم اين است که رطوبتِ خاک در عمق مناسب باشد. اگر خاک از ۲–۳ سانتي‌متر سطحي خشک است، يک آبياري کم و اصولي انجام دهيد؛ اگر خاک هنوز نم‌دار است، دست نگه داريد. پيازها با آب زياد قهر مي‌کنند و ممکن است پوسيدگي بگيرند (يعني همان داستان غم‌انگيزِ پيازِ له‌شده 😅).

براي تصميم “داخل يا بيرون”، اين معيارها را چک کنيد: اگر شب‌ها دماي تراس بالاي حدود ۰ تا ۲- درجه مي‌ماند، سنبل معمولاً مشکلي ندارد و بيرون بماند بهتر است. اگر پيش‌بيني يخبندان شديد (مثلاً ۵- و پايين‌تر) يا بادِ خيلي سرد و مستقيم داريد، گلدان را موقتاً به جاي محافظت‌شده‌تر ببريد (کنار ديوار، پشت بادگير، يا داخل راه‌پله روشن و خنک). هدف اين است که خنک بماند، اما يخ نزند.

اگر تصميم گرفتيد داخل خانه بياوريد، حواستان باشد: جاي خيلي گرم کنار بخاري يا شوفاژ ممنوع. بهترين حالت داخل خانه، يک فضاي روشن و خنک (مثل پشت پنجره‌ي نورگير اما با دماي ملايم) است. تغيير مکان ناگهاني از سرماي تراس به گرماي زياد مي‌تواند باعث رشد سريع و ضعيف و حتي کوتاه‌تر شدن عمر گل‌ها شود. يک جورهايي سنبل هم دوست دارد “آرام‌آرام” جا بيفتد، نه اينکه يک‌دفعه تابستانش کنيد 🌿.

چند نکته کاربردي ديگر: زهکش گلدان حتماً باز باشد و زيرگلداني آب جمع نکند. نور خوب لازم است (نور زيادِ غيرمستقيم يا آفتاب ملايم زمستاني). کوددهي فعلاً ضروري نيست؛ وقتي ساقه و برگ‌ها واضح‌تر رشد کردند و به فاز گلدهي نزديک شد، اگر خواستيد مي‌توانيد خيلي ملايم از کود کامل رقيق استفاده کنيد، ولي زياده‌روي نکنيد.

جمع‌بندي خودماني: اگر يخ‌بندان خيلي شديد نداريد، سنبل را بيرون و خنک نگه داريد و فقط وقتي خاک واقعاً خشک شد آبياري کنيد، نه صرفاً اسپري سطحي. اگر سرماي شديد آمد، موقتاً ببريد جاي امن و خنک تا از يخ‌زدگي نجات پيدا کند.

براي نکات تکميلي درباره نگهداري سنبل و مديريت مشکلات پيازها، حتماً مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.

محسن شهاب الدین

سلام

کالاديوم نازنين شما احتمالاً به‌خاطر به‌هم خوردن رطوبت و دما داخل محفظه شيشه‌اي يکهو «قهر کرده و ولو شده» 😅 وقتي درِ محفظه باز مي‌مونه، رطوبت سريع مي‌افته، جريان هوا تغيير مي‌کنه و گياه که به رطوبت بالا عادت کرده، برگ‌هاش شُل و آويزون مي‌شن. خبر خوب: اگر ساقه‌ها له نشده باشن و غده/ريشه هنوز سالم باشه، معمولاً قابل نجاته.

قدم اول: وضعيت خاک رو چک کن. انگشتت رو ۲–۳ سانت داخل خاک ببر. اگر خاک خيلي خشک شده، يک آبياري کامل انجام بده تا آب از زير گلدان خارج بشه (اگر گلدان زهکش نداره، همين‌جا مشکل اصليه!). اگر خاک خيلي خيس و باتلاقيه، فعلاً آب نده و اجازه بده کمي خشک‌تر بشه؛ چون کالاديوم با ريشه خفه‌شده هم سريع وا مي‌ده.

قدم دوم: رطوبت رو درست و اصولي برگردون (نه شوک‌آور). محفظه رو دوباره ببند، ولي اگر برگ‌ها خيلي شُل شدن، ۱–۲ روز اول هر روز چند ساعت درش رو نيمه‌باز بذار تا قارچ و کپک مهمون ناخونده نشه. داخل محفظه يک ظرف کوچک آب کنار گلدان بگذار يا از سنگ‌ريزه + آب (بدون تماس کف گلدان با آب) کمک بگير. مه‌پاشي سبک هم بد نيست، ولي خاک و زهکشي مهم‌تر از مه‌پاشيه.

قدم سوم: نور و دما رو تنظيم کن. کالاديوم نور زيادِ غيرمستقيم مي‌خواد؛ کنار پنجره روشن ولي دور از آفتاب مستقيم. دما هم بهتره حدود ۲۰ تا ۲۸ درجه باشه. آفتاب مستقيم پشت شيشه يا نزديک بخاري/کولر يعني «پختن يا يخ‌زدن درجا» 🙃 و برگ‌ها سريع‌تر مي‌افتن.

قدم چهارم: برگ‌هاي خيلي آسيب‌ديده رو مديريت کن. اگر بعضي برگ‌ها کامل له و بي‌جون شدن و برنمي‌گردن، با قيچي تميز از نزديک پايه قطعشون کن تا انرژي گياه بره سمت برگ‌هاي سالم/جديد. نگران نباش، کالاديوم اگر ريشه و غده‌اش سرحال باشه، دوباره برگ مي‌ده.

هشدارهاي مهم: اگر در محفظه شيشه‌اي لکه‌هاي قارچي/کپک سفيد، بوي بد خاک، يا ساقه‌هاي نرم و قهوه‌اي ديدي، احتمال پوسيدگي ريشه هست. در اين حالت بايد گياه رو از گلدان دربياري، ريشه‌هاي سياه و له رو حذف کني، در خاک سبک و تازه (مثل کوکوپيت+پرليت/پوميس) با گلدانِ زهکش‌دار بکاري و آبياري رو خيلي کنترل‌شده انجام بدي.

اگر دوست داري دقيق‌تر راهنمايي‌ات کنم، بگو: خاک الان خشکِ خشک است يا خيس؟ گلدانت زهکش دارد يا نه؟ و برگ‌ها فقط شل شدن يا زرد هم شدن؟ عکس هم بفرستي عاليه.

براي نکات کامل‌تر درباره نگهداري کالاديوم، رطوبت، آبياري و پيشگيري از پوسيدگي، مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.

آوین ‌

من با توجه به تجربه اي که نسبت به گياه گندمي داشتم فکر کنم ميتونه از کمبود مواد معدني و يا آب باشه، کود ۲۰_۲۰ رو خيلي پيشنهاد ميکنم

آوین ‌

من با توجه به تجربه اي که نسبت به گياه گندمي داشتم اگه برگ‌هاش ترک‌هم خورده باشن فکر کنم ميتونه از کمبود مواد معدني و يا آب باشه، کود ۲۰_۲۰ رو خيلي پيشنهاد ميکنم😆
ولي از ظاهر لکه ها به نظر مياد قارچ يا يه بيماري باشه، ميتوني اگه خوب نشد يه برگشو ببري داروخانه گياه پزشکي، اونجا چکش ميکنن و علاوه بر توضيحات بهت کود و يا هر چيز ديگه که نياز باشه ميدن😄
اگه موقع ابياري اب روي ساقه و برگ ها هم ميريزه ممکنه بخواطو اون هم باشه ولي حالت گنديدگي نداره پس به احتمال زياد دليلش اين نيست

محسن شهاب الدین

سلام

بله، در بيشتر موارد کاملاً طبيعيه 😊 گل‌هاي خال‌صورتي (Hypoestes) معمولاً ريز و کم‌دوام‌اند و خيلي وقت‌ها عمر هر گل ممکنه فقط يک روز يا يکي‌دو روز باشه. اين گياه بيشتر براي برگ‌هاي خال‌دار و خوشگلش نگهداري مي‌شه و گل‌هاش نقش «نمايش کوتاه‌مدت» دارن؛ يه جورايي مياد ميگه: «سلام! منم بلدم گل بدم» و سريع خداحافظي مي‌کنه!

اما اگر مي‌بيني هم گل زياد مي‌ده و هم برگ‌ها کوچيک‌تر يا کم‌رنگ‌تر شدن، احتمالاً گياه انرژي‌اش رو برده سمت گلدهي و از کيفيت برگ‌ها کم مي‌شه. در اين حالت خيلي‌ها ترجيح مي‌دن گل‌ها رو حذف کنن (گل‌چيني يا سرزني ملايم) تا گياه دوباره تمرکزش برگرده روي رشد برگ‌هاي پررنگ و متراکم.

چند عامل هم مي‌تونن باعث بشن گل‌ها زودتر بريزن يا گياه «زود خسته» بشه: گرماي زياد، کم‌آبي/بي‌نظمي در آبياري، نور خيلي تند (آفتاب مستقيم)، يا خشکي هوا. خال‌صورتي عاشق نور زيادِ غيرمستقيمه؛ آفتاب مستقيم مخصوصاً پشت شيشه مي‌تونه حسابي اذيتش کنه. خاکش هم بهتره هميشه کمي مرطوب باشه ولي باتلاقي نشه (يعني وقتي ۱–۲ سانت سطح خاک خشک شد، آبياري).

براي اينکه گياهت سرحال‌تر باشه: هر ۲–۳ هفته يک‌بار در فصل رشد کود کاملِ رقيق بده (مثلاً نصف دوز پيشنهادي)، نوک‌زني انجام بده تا پُرپشت‌تر بشه، و اگر گلدون خيلي کوچيکه يا ريشه‌ها بيرون زده‌اند، تعويض گلدان هم کمک مي‌کنه. راستي اگر گياهت کنار بخاري/شوفاژ يا جاي خيلي گرم باشه، عمر گل‌ها کوتاه‌تر هم مي‌شه؛ يه جاي متعادل‌تر براش مثل «اسپا» مي‌مونه 😄

اگر دوست داري دقيق‌تر بگم آيا ضعف داره يا نه، لطفاً بگو: نورش چطوره؟ هفته‌اي چند بار آب مي‌دي؟ گلدون زهکش داره؟ برگ‌ها ريز يا رنگ‌پريده شدن؟ اينا کمک مي‌کنه نسخه دقيق‌تر بپيچيم.

براي اطلاعات بيشتر و نکته‌هاي کاربردي نگهداري گياهان، مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.

محسن شهاب الدین

سلام

بله، سفيدک رز مي‌تواند باعث ضعيف شدن گياه و در نتيجه ريزش غنچه‌ها (يا باز نشدن کامل گل‌ها و بدفرم شدنشان) بشود. خودِ قارچ انگار با گياه “کشتي” مي‌گيرد و وقتي گياه تحت فشار مي‌رود، اولين چيزي که قرباني مي‌شود معمولاً غنچه‌هاي حساس هستند. خلاصه اينکه اگر دير بجنبيم، غنچه‌ها ممکن است بريزند يا گل‌ها ناقص و لکه‌دار باز شوند 😅

اول از همه چند کار فوري و خيلي مؤثر: قسمت‌هاي خيلي آلوده (برگ‌ها و سرشاخه‌هاي سفيدپوش) را هرس کنيد و داخل کيسه زباله بريزيد (نه کمپوست). رز را خلوت کنيد تا هوا بين شاخه‌ها جريان داشته باشد و حتماً آبياري را پاي بوته انجام دهيد نه روي برگ‌ها. اگر اطراف بوته خيلي شلوغ است يا سايه و رطوبت زياد دارد، سفيدک مثل مهمان سمج دوباره برمي‌گردد.

براي درمان شيميايي/تخصصي‌تر: اگر آلودگي متوسط تا شديد است، معمولاً قارچ‌کش‌هاي مخصوص سفيدک جواب خوبي مي‌دهند؛ مثل فرآورده‌هاي حاوي گوگرد (Sulfur) يا قارچ‌کش‌هاي سيستميک از گروه تري‌آزول‌ها مثل مايکلوبوتانيل/پنکونازول/تبوکونازول (بسته به آنچه در دسترس داريد). سم‌پاشي را عصر يا صبح خنک انجام دهيد و طبق برچسب، معمولاً هر ۷ تا ۱۰ روز تکرار لازم است (حداقل ۲–۳ نوبت). نکته مهم: گوگرد را در هواي خيلي گرم استفاده نکنيد چون ممکن است برگ‌سوزي بدهد.

اگر دوست داريد کمي روش‌هاي ملايم‌تر هم کنار درمان اصلي داشته باشيد: محلول بي‌کربنات سديم (حدود ۱ قاشق چاي‌خوري در ۱ ليتر آب + چند قطره مايع ظرفشويي خيلي کم براي چسبندگي) گاهي کمک‌کننده است، اما براي آلودگي شديد معمولاً به‌تنهايي کافي نيست. در هر حال، بهترين نتيجه وقتي است که هم شرايط محيطي اصلاح شود هم قارچ‌کش درست و به‌موقع مصرف شود 🌿

براي اينکه غنچه‌ريزي کمتر شود: کوددهي ازته (اوره و…) را فعلاً زياد نکنيد چون بافت نرم مي‌دهد و سفيدک را خوشحال‌تر مي‌کند! يک تغذيه متعادل‌تر با پتاس بالاتر (در حد توصيه برچسب کود) و آبياري منظمِ بدون تنش، به نگه داشتن غنچه‌ها کمک مي‌کند. همچنين برگ‌هاي ريخته پاي بوته را جمع کنيد تا منبع آلودگي کم شود.

اگر بفرماييد رزتان گلداني است يا داخل زمين و حدوداً چند درصد برگ‌ها سفيدک زده و شهر/آب‌وهوا چطور است، مي‌توانم دقيق‌تر بگويم کدام گزينه قارچ‌کش و برنامه کنترل براي شما مناسب‌تر است. براي اطلاعات بيشتر هم پيشنهاد مي‌کنم مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.