٢١/١١/١٤٤٧ --- 5/8/2026 --- ۱۴۰۵ جمعه ۱۸ ارديبهشت امروز
 
پایگاه اطلاع رسانی گل و گیاه، باغبانی و فضای سبز
Signup  Login  صفحه اصلی  | پرسش و پاسخ  | خدمات  | سرگرمی ها  | نقشه سایت  | لیست گیاهان  | تماس با ما  | RSS  | درباره ما
لینک های اصلی
جستجو  
آخرین مطالب
طراحی و اجرای فضای سبز
طراحی و اجرای فضای سبز
آمار بازدید سایت
بازدید کننده آنلاین :  98  نفر
بازدید امروز :  5540  بازدید
بازدید دیروز :  13140  بازدید
تبلیغات متفرقه
بخش پرسش و پاسخ سایت نارگیل
برای شرکت در پرسش و پاسخ های سایت نارگیل میبایست در سایت عضو باشید و به سیستم وارد شوید . ورود

  
پناهی
ساکن اهواز هستم درخت انجیر تو باغچه میوه زیاد میده ولی ریزشش زیاده لطفاً راهنمایی بفرمایید  پاسخ مشاهده
محسن شهاب الدین
سلام

ريزش ميوه انجير معمولاً از آن دردسرهاي «ميوه هست، ولي نمي‌مونه!» است 😅. در اهواز هم چون گرما و نوسان آبياري خيلي اثر مي‌گذارد، اين مشکل شايع‌تر مي‌شود. مهم‌ترين علت‌ها معمولاً تنش گرمايي، بي‌نظمي در آبياري، کمبودهاي غذايي و گاهي آفات ريز اما پررو هستند.

اول از همه آبياري را چک کنيد: انجير وقتي يک دوره تشنه بماند و بعد ناگهان آب زياد بگيرد، خيلي وقت‌ها واکنشش اين است که ميوه‌هاي اضافه را مي‌ريزد. پيشنهاد عملي: در گرماي اهواز آبياري را منظم و يکنواخت کنيد (نه خشکي شديد، نه غرقابي). اگر امکانش هست، مالچ (کاه‌وکلش، برگ خشک، چيپس چوب) دور سايه‌انداز درخت بريزيد تا خاک ديرتر داغ شود و رطوبت بهتر بماند.

گرماي شديد و آفتاب تند هم مي‌تواند باعث ريزش شود، مخصوصاً وقتي رطوبت خاک کم باشد. اگر درخت خيلي در معرض باد داغ يا تابش شديد است، کمک مي‌کند که سايه‌بان سبک توري در گرم‌ترين هفته‌ها بگذاريد يا حداقل با مالچ و آبياري درست، تنش را کم کنيد. خلاصه اينکه در اهواز، انجير هم گاهي «کولر مي‌خواد» 😄.

از نظر تغذيه‌اي، ريزش ميوه مي‌تواند با کمبود پتاسيم و تا حدي بور و کلسيم تشديد شود (اين‌ها در نگهداري ميوه و کيفيتش نقش دارند). بهترين کار اين است که يک آزمايش خاک انجام دهيد تا دقيق نسخه بدهيم؛ اما به‌صورت عمومي، کوددهي متعادل و نه افراطي مهم است. نکته کليدي: زيادیِ کود ازته (اوره و…) در بعضي شرايط مي‌تواند رشد شاخ‌وبرگ را زياد کند و به ريزش يا ضعف نگهداري ميوه کمک کند، پس با احتياط مصرف شود.

آفات و بيماري‌ها هم گاهي مقصرند. تريپس، شپشک‌ها و بعضي مگس‌ها يا کنه‌ها مي‌توانند به ميوه يا دم‌ميوه آسيب بزنند و ريزش را بالا ببرند. چندتا ميوه ريخته را باز کنيد: اگر لکه‌هاي قهوه‌اي، آثار نيش، ترشح چسبناک (عسلک)، کپک يا پوسيدگي ديديد، احتمال آفت/بيماري بيشتر مي‌شود. اگر امکان داريد، يک عکس نزديک از ميوه‌هاي ريخته و برگ‌ها بفرستيد تا دقيق‌تر بگويم چه چيزي در جريان است.

چند اقدام سريع و کاربردي: ۱) آبياري منظم و جلوگيري از خشک/خيس شدن شديد، ۲) مالچ‌پاشي زير درخت، ۳) پرهيز از کود ازته زياد و حرکت به سمت تغذيه متعادل، ۴) بررسي آفت‌ها روي برگ و ميوه و در صورت مشاهده، مديريت اصولي (ترجيحاً با نظر کارشناس محل). با همين چهار تا، در خيلي از باغچه‌ها ريزش به‌طور محسوسي کم مي‌شود 🌿.

براي اينکه دقيق‌تر راهنمايي‌تان کنم، اگر بفرماييد: سن درخت، زمان ريزش (اول تشکيل ميوه يا نزديک رسيدن)، برنامه آبياري و اينکه ميوه‌ها قبل از ريزش نرم مي‌شوند يا خشک و سفت مي‌افتند، خيلي کمک مي‌کند.

براي اطلاعات بيشتر و نکات تکميلي درباره نگهداري انجير و مديريت تنش‌ها، مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.

زهرا پوررمضان
سلام ، من گل انتریومم یکساله که گل نمیدهد ، برگ هاش کوچیکه ، کوددهی هر ماه با قرص انجام می دهم ، رطوبت و آب رو مناسب می دهم وخاک رو هم تعویض کردم . چکنم؟  پاسخ مشاهده
محسن شهاب الدین

سلام! آنتوريوم‌ها بعضي وقت‌ها انگار با ما «قهر هنري» مي‌کنن و فقط برگ مي‌دن 😄 ولي خبر خوب اينه که وقتي نور، تغذيه و شرايط ريشه درست بشه، معمولاً دوباره مي‌افتن روي دور گل‌دهي.

مهم‌ترين دليل گل ندادن آنتوريوم در خانه معمولاً کمبود نورِ کافي (نه آفتاب مستقيم) است. آنتوريوم بايد کنار پنجره‌ي خيلي روشن با نور فيلترشده باشد (مثلاً پشت پرده نازک). اگر نور کم باشد، گياه براي زنده ماندن برگ مي‌سازد، اما گل را «لوکس» حساب مي‌کند و حذفش مي‌کند!

برگ‌هاي کوچک معمولاً يعني يکي از اين‌ها: نور کم، ريشه درگير، يا تغذيه نامتعادل. حتي اگر آب و رطوبت خوب باشد، وقتي ريشه‌ها راحت نباشند يا نور کافي نرسد، برگ‌ها ريزتر مي‌مانند و گياه قد نمي‌کشد.

در مورد کوددهي با «قرص» ماهي يک‌بار: اينجا احتمالاً گره اصلي است. خيلي از قرص‌ها يا کندرها (slow release) هستند يا دوزشان براي گلدان‌هاي کوچک زياد مي‌شود و نتيجه‌اش تجمع املاح و سوختگي ريشه است؛ گياه از بيرون مظلوم و کم‌جان، از داخل ريشه‌ها در حال غر زدن! پيشنهاد من اين است که کود قرصي را فعلاً ۴ تا ۶ هفته قطع کنيد و يک‌بار گلدان را با آب زياد طوري آبياري کنيد که آب فراوان از زير خارج شود تا نمک‌هاي اضافي شسته شوند.

بعد از آن، برنامه‌ي تغذيه را اصولي‌تر کنيد: در فصل رشد (بهار و تابستان) هر ۲ تا ۳ هفته يک‌بار از کود کاملِ محلول در آب مثل 20-20-20 با غلظت يک‌سوم تا نصف مقدار توصيه‌شده استفاده کنيد. براي تحريک گل‌دهي هم هر چند نوبت يک‌بار مي‌توانيد کود با فسفر بالاتر (مثل 10-52-10) را خيلي رقيق بدهيد، اما زياده‌روي نکنيد چون فسفر زياد هم خودش داستان درست مي‌کند.

يک نکته‌ي خيلي تعيين‌کننده: خاک آنتوريوم بايد خيلي سبک و هواخور باشد (شبيه محيط ارکيده). اگر خاک شما سنگين يا باغچه‌اي باشد، ريشه‌ها خفه مي‌شوند و برگ‌ها کوچک مي‌مانند. ترکيب پيشنهادي: پوست کاج/چيپس چوب + پرليت + کوکوپيت/پيت‌ماس (يا خاک مخصوص آنتوريوم/ارکيده). گلدان هم حتماً زهکش عالي داشته باشد.

آبياري هم بايد «منظم ولي با فاصله» باشد: وقتي ۲ تا ۳ سانتي‌متر سطح خاک خشک شد آب بدهيد، نه زودتر. آب ماندن پاي گلدان = ريشه ناراحت = گل صفر. اگر آب شهري خيلي سنگين است، گاهي از آب تصفيه/مانده ۲۴ ساعته استفاده کنيد تا املاح کمتر روي ريشه فشار بياورد.

براي رطوبت: عاليه که گفتيد مناسب مي‌ديد. فقط يادتان باشد رطوبت بالا وقتي ارزش دارد که تهويه هم خوب باشد؛ رطوبتِ بدون گردش هوا مي‌تواند زمينه قارچ و لکه برگي بسازد. يک پنکه خيلي ملايم يا باز کردن پنجره (بدون باد سرد مستقيم) کمک مي‌کند 🙂

اگر با همه اين‌ها باز هم برگ‌ها کوچک ماندند، يک بررسي سريع انجام دهيد: گلدان را آرام بيرون بياوريد و ريشه‌ها را نگاه کنيد. ريشه سالم روشن و سفت است؛ ريشه قهوه‌اي/لِه/بدبو يعني پوسيدگي ريشه و بايد بخش‌هاي خراب حذف، ضدعفوني ملايم انجام و در خاک سبک‌تر کاشته شود. همچنين زير برگ‌ها را براي کنه تارتن/تريپس چک کنيد؛ اين‌ها ريزند ولي استادِ ريز نگه داشتن برگ‌ها هستند!

اگر دوست داريد دقيق‌تر نسخه بدهم، بفرماييد: محل قرارگيري (چند متر از پنجره و جهت پنجره)، نوع خاک دقيق، اندازه گلدان، و يک عکس از گياه و سطح خاک را ارسال کنيد تا هدفمندتر راهنمايي کنم.

براي مطالعه نکات کامل‌تر درباره نگهداري آنتوريوم، تغذيه و مشکلات رايج، حتماً مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.

زهرا پوررمضان
سلام ، من گل اگلونما لب ماتیکی ام رو یکسال پیش خریدم و در این یکسال فقط دو سه تا برگ درآورد و رشد قدی داشت، چکار کنم گلم پر شود وپاجوش بزند؟  پاسخ مشاهده
محسن شهاب الدین
سلام

اگلونما لب ماتيکي معمولاً اهل «آرام رشد کردن» است؛ يعني اگر در يک سال فقط چند برگ داده و قد کشيده، خيلي عجيب نيست. اما براي اينکه پرپشت شود و پاجوش بزند بايد سه چيز را همزمان درست کنيم: نور مناسب، تغذيه اصولي و گلدان/خاک درست. خلاصه‌اش اينه: بايد شرايط رو طوري کنيم که گياه حس کنه «اينجا جاي خوبيه، تکثير کنم!» 😄

1) نور: روشن ولي غيرمستقيم
اگر نور کم باشد، گياه معمولاً «قدي مي‌رود» و برگ‌دهي/پاجوش‌دهي کم مي‌شود. بهترين حالت: کنار پنجره روشن با پرده نازک (نور فيلتر شده). اگر پنجره جنوبي داريد، فاصله بدهيد يا پرده حتماً باشد. هفته‌اي يک‌بار گلدان را يک‌ربع بچرخانيد تا يک‌طرفه نشود.

2) آبياري: نه تشنه، نه غرقابي
پاجوش‌زني با ريشه سالم رابطه مستقيم دارد. وقتي ۳–۴ سانت بالاي خاک خشک شد آبياري کنيد (با انگشت تست کنيد). آب اضافه زيرگلداني را بعد از چند دقيقه خالي کنيد؛ ماندن آب زير گلدان يعني دعوت رسمي براي پوسيدگي ريشه و آن وقت گياه به جاي پاجوش، قهر مي‌کند.

3) خاک و گلدان: سبک و هواخور، نه سنگين و خفه
اگر خاک خيلي سنگين باشد (مثل خاک باغچه فشرده) ريشه‌ها اکسيژن کم مي‌آورند و پاجوش‌دهي افت مي‌کند. يک ترکيب پيشنهادي خوب: کوکوپيت/پيت‌ماس + پرليت + کمي خاک برگ (يا مخلوط آماده مخصوص گياهان آپارتماني که زهکشي عالي داشته باشد). اگر يک سال گذشته، تعويض گلدان با يک سايز بزرگ‌تر (فقط يک سايز، نه خيلي بزرگ) مي‌تواند رشد را جهش دهد.

4) کوددهي اصولي (نه بمب شيميايي!)
براي پرپشت شدن، در فصل رشد (بهار و تابستان) هر ۳–۴ هفته يکبار کود کامل متعادل مثل 20-20-20 با نصف غلظت توصيه‌شده بدهيد. اگر نور خوب است ولي برگ‌ها ريز و رشد کند است، اين کار خيلي کمک مي‌کند. پاييز و زمستان کوددهي را کم يا قطع کنيد. زياده‌روي در کود = سوختگي ريشه و برگ (و اين يکي اصلاً خنده‌دار نيست 😅).

5) دما و رطوبت: گرمِ ملايم و نمِ معقول
اگلونما دماي ۲۰ تا ۲۸ درجه را دوست دارد. باد کولر/پنکه مستقيم و تغييرات شديد دما، رشد و پاجوش را کم مي‌کند. رطوبت معمول خانه کافي است، ولي اگر هوا خيلي خشک است، سيني سنگريزه و آب زير گلدان (بدون تماس کف گلدان با آب) کمک مي‌کند.

6) ترفند پرپشت شدن: سرزني/قلمه‌گيري
اگر گياه فقط قدي بالا رفته و ساقه‌اش دراز شده، مي‌توانيد سرزني کنيد: ساقه را از بالاي يک گره (محل اتصال برگ) قطع کنيد تا از پايين‌تر جوانه‌هاي جانبي فعال شوند. قسمت بريده‌شده هم مي‌تواند قلمه شود (در آب يا بستر سبک). اين کار معمولاً گياه را مجبور مي‌کند چند شاخه بدهد و ظاهرش پرتر شود.

7) چرا پاجوش نمي‌زند؟ چند علت رايج
نور کم، گلدان خيلي کوچک/خيلي بزرگ، خاک سنگين، آبياري نامنظم، يا کوددهي غلط از علت‌هاي اصلي‌اند. گاهي هم گياه تا وقتي ريشه‌ها خوب جا نيفتند پاجوش نمي‌دهد. پس اگر شرايط بالا را تنظيم کنيد، معمولاً طي چند ماه در فصل رشد، نشانه‌هاي پاجوش ظاهر مي‌شود.

اگر دوست داريد دقيق‌تر راهنمايي کنم، بگيد گياه کنار کدام پنجره است، هر چند وقت آب مي‌دهيد، سايز گلدان و عکس از خاک و ساقه هم بفرستيد تا نسخه دقيق‌تر بپيچيم. براي اطلاعات بيشتر هم حتماً مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.

حسین خوشحال
با عرض سلام و خسته نباشید.
دو سال است که در حیاط منزل اقدام به کشت کدو تنبل کرده ام ولی هیچ سال گلها ی آن به میوه تبدیل نشد و فقط در اواخر پاییز تعداد معدود ی میوه داد که از بین رفت و امسال هم بر خلاف رشد رویشی بسیار زیاد آن هنوز به گل نرفته است . لطفا راجع به رفتن به فاز زایشی کدو تنبل راهنمایی کنید.
  پاسخ مشاهده
افسانه سادات فرود
نور ،آبیاری مرتب و منظم طوری که با رشد برگ ها نیاز آبی گیاه نیزبیشتر می شود و مواد غذایی مورد نیاز (تقویت با کود کامل یا کود مخصوص گوجه فرنگی )برای به گل رفتن ضروری هست کود را با غلظت 1.5 تا 1 در هزار در اوايل فصل ( شروع رشد تا زمان گل ) و 2 در هزار در اواخر فصل ( تشکيل ميوه تا پايان دوره ) بايد محلول پاشي شود.
علی نوری
گلدهي کدو حلواي که شروع مي شود
ابوالفضل بیهقی
باسلام
نامگیاه و شرایط نگهداریش رو بفرمایین
  پاسخ مشاهده
محسن شهاب الدین
سلام

از روي شکل برگ‌ها (بريدگي‌دار و شبيه برگ شمعداني) و فرم ساقه‌ها، اين گياه به احتمال خيلي زياد شمعداني عطري (Pelargonium graveolens) هست؛ همون که وقتي برگش رو کمي لمس کنيد، بوي ليمويي/رز مي‌ده و کل فضا رو عطرآگين مي‌کنه 🌿🙂

نور: شمعداني عطري عاشق نوره! بهترين حالت آفتاب ملايم صبح تا نيمه‌روز يا نور خيلي زياد کنار پنجره است. اگر نور کم باشه، ساقه‌ها دراز و لِه‌لِه‌زن مي‌شن و گياه مثل آدم خواب‌آلود وا ميره (تقريباً چيزي که تو عکس ديده مي‌شه).

آبياري: قانون طلايي: وقتي ۲–۳ سانت سطح خاک خشک شد آبياري کنيد. نه تشنه‌تشنه نگهش داريد، نه هر روز “به عشقش” آب بديد! چون آبياري زياد باعث پوسيدگي ريشه و بي‌حالي شديد مي‌شه.

خاک و گلدان: خاک سبک و زهکش‌دار لازمه: ترکيب پيشنهادي خاک گلداني + پرليت/ماسه. گلدان حتماً سوراخ زهکش داشته باشه. اگر آب زيرگلداني مي‌مونه، ريشه‌ها اعتراض رسمي ثبت مي‌کنن 😄

دما و رطوبت: دماي ايده‌آل حدود ۱۵ تا ۳۰ درجه است. به سرما حساسه؛ زير ۱۰ درجه اذيت مي‌شه. رطوبت معمولي خونه براش کافيه و نياز به غبارپاشي سنگين نداره.

هرس و فرم‌دهي (خيلي مهم): براي پرپشت شدن، سرزني/هرس رو جدي بگيريد. ساقه‌هاي بلند و چوبي رو کوتاه کنيد تا از پايين جوانه بزنه. خبر خوب: شاخه‌هايي که مي‌بُريد رو مي‌تونيد قلمه کنيد و چندتا گلدون جديد بسازيد؛ يعني هم هرس، هم تکثير، هم صرفه‌جويي! ✂️

کوددهي: در فصل رشد (بهار و تابستان) ماهي يک‌بار کود کامل رقيق بديد. زياده‌روي نکنيد؛ چون کود زياد گياه رو “چاقِ بي‌گل” مي‌کنه!

يک نکته از نگاه گياه‌پزشکي: اگر زردي برگ‌ها همراه با نرم شدن ساقه و بوي بد خاک بود، احتمال آبياري زياد و پوسيدگي ريشه مطرحه. در اين حالت آبياري رو کم کنيد، خاک رو سبک‌تر کنيد و اگر لازم شد تعويض گلدان انجام بديد.

براي اطلاعات بيشتر و نکات تکميلي نگهداري گياهان، حتماً مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.

ابوالفضل بیهقی
باسلام و خداقوت
اسم این گیاه رو میخواستم واینکه شرایط نگهداریش رو بفرمایین
  پاسخ مشاهده
هامون حسابی
با سلام خدمت آقای مهندس رامندی
کاکتوسم یکی از برگاش ورم کرده انگار آب داخلش جم شده وپُف کرده علتش چی میتونه باشه



  پاسخ مشاهده
فاطمه زواری
می تواند از تقسیم ناهماهنگ سلولی های گیاهی آن منطقه بوجود آمده باشد. زیاد مورد حادی نیست و مشکلی برای گیاه بوجود نمی آید
هامون حسابی
خسته نباشید
محسن شهاب الدین
سلام

اين حالتي که مي‌فرماييد «يکي از برگ‌ها (پَدها) ورم کرده و انگار آب داخلش جمع شده»، در کاکتوس‌هاي پَدي مثل اپونتيا معمولاً از دو سناريو مي‌آيد: يا ادم (آب‌انداختگي به‌خاطر آبياري/رطوبت زياد و نور کم)، يا شروع پوسيدگي نرم (قارچي/باکتريايي) که اولش دقيقاً شبيه باد کردن و شل شدن بافت ديده مي‌شود. خلاصه کاکتوس‌تان يا زيادي «آب‌دوست» شده يا يک ميکروب مهموني گرفته 😅

چطور فرق‌شان را بفهميم؟ بافتِ قسمت پُف‌کرده را خيلي ملايم لمس کنيد: اگر سفت است و فقط متورم شده، بيشتر به ادم/اختلال آبياري مي‌خورد. اگر نرم، آبکي، شل است يا بوي بد/لکه تيره دارد، احتمال پوسيدگي بالاتر است. همچنين اگر روي همان قسمت نقاط پنبه‌اي/سفيد ديديد، احتمال شپشک آردآلود هم مطرح مي‌شود که با مکيدن شيره گياهي باعث ضعف و تغيير شکل مي‌شود.

علت‌هاي رايج اين پُف‌کردگي در کاکتوس‌ها: ۱) آبياري زياد يا آبياري وقتي خاک هنوز خيس است، ۲) زهکش ضعيف (سوراخ گلدان کم يا خاک سنگين و ديرخشک)، ۳) نور ناکافي (گياه آب را مصرف نمي‌کند و بافت‌ها آبکي مي‌شوند)، ۴) اختلاف دماي شب و روز + رطوبت، ۵) گاهي هم آسيب فيزيکي که بعدش بافت مثل تاول باد مي‌کند.

اقدام فوري پيشنهادي: فعلاً آبياري را قطع کنيد تا خاک کاملاً خشک شود. گلدان را در جاي پرنور (نور زيادِ غيرسوزان) و با تهويه بهتر بگذاريد. اگر آن قسمت نرم و مشکوک به پوسيدگي است، بهتر است پَدِ درگير را با تيغ/چاقوي کاملاً تميز از محل اتصال جدا کنيد، محل برش را کمي پودر دارچين يا قارچ‌کش مسي بزنيد و بگذاريد چند روز (تا خشک و پينه ببندد) و بعد در خاک خيلي سبکِ کاکتوس بکاريد. اين کار مثل «قرنطينه» است تا بقيه گياه سرايت نکند.

براي پيشگيري: از خاک سبک استفاده کنيد (ترکيب خاک کاکتوس + پرليت/پوميس)، حتماً گلدان سوراخ‌دار باشد، و آبياري فقط وقتي انجام شود که کل خاک تا عمق خشک شده باشد. يک قانون طلايي: کاکتوس‌ها با کم‌آبي قهر مي‌کنند، با پرآبي مي‌ميرند! 🌵

اگر دوست داريد دقيق‌تر بگم ادمه يا پوسيدگي، بفرماييد آن قسمت موقع لمس سفت است يا نرم و آيا تغيير رنگ/بو هم دارد يا نه. براي اطلاعات بيشتر هم پيشنهاد مي‌کنم مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.

لیلا
محسن شهاب الدین
سلام

اگر روي فيکوس‌تان چيزي شبيه کپک/قارچ خاکستري ديده‌ايد يا گل‌ها/جوانه‌ها بدفرم، چروک و کج‌وکوله شده‌اند، احتمالاً با يکي از دو سناريوي رايج طرفيم: يا بيماري قارچي (مثل بوتريتيس/کپک خاکستري) سراغش آمده، يا اصلاً «قارچ» نيست و مشکل از آفات ريز مثل تريپس و کنه است که گل و برگ تازه را کِش مي‌آورند و بدشکل مي‌کنند. فيکوس هم مثل بعضي آدم‌ها، وقتي هوا خفه و مرطوب باشد و جريان هوا کم باشد، سريع بهانه مي‌گيرد 😄

نشانه‌هاي قارچ (خصوصاً بوتريتيس) معمولاً اين‌هاست: لکه‌هاي آبسوخته روي گل و برگ‌هاي جوان، پوسيدگي نرم، و گاهي پرز يا گردِ خاکستري روي قسمت‌هاي آلوده (به‌ويژه در رطوبت بالا). اگر گل‌ها سياه مي‌شوند و مي‌افتند يا نوک شاخه‌هاي نرم حالت لهيدگي مي‌گيرد، خيلي به نفع قارچ است. اما اگر بيشتر بدشکلي و پيچ‌خوردگي بدون کپک واضح مي‌بينيد، آن‌وقت احتمال تريپس/کنه بالاتر مي‌رود.

اولين کار: قسمت‌هاي آلوده (گل/برگ/سرشاخه) را با قيچي تميز جدا کنيد و دور بيندازيد (نه داخل کمپوست). قيچي را هم با الکل يا وايتکس رقيق ضدعفوني کنيد. بعد جريان هوا را بهتر کنيد، گياه را از چسبيدن به ديوار يا جمعِ گلدان‌ها نجات بدهيد، و آبياري را طوري تنظيم کنيد که سطح خاک بين دو آبياري کمي خشک شود. مهم‌تر از همه: روي برگ و گل آب اسپري نکنيد؛ قارچ‌ها عاشق «مه‌پاشیِ بي‌موقع» هستند 😅

براي درمان قارچي (اگر کپک/پوسيدگي واضح داريد): مي‌توانيد از قارچ‌کش‌هاي رايج خانگي با برچسب «زينب/مانکوزب» يا محصولات مناسب بوتريتيس (بسته به موجودي بازار) طبق دستور برچسب استفاده کنيد. نکته کليدي اين است که سم‌پاشي بدون اصلاح رطوبت، نور و تهويه مثل چسب زخم روي لوله ترکيده است. اگر هم مشکل بيشتر شبيه آفت بود (بدفرمي شديد، رد نقره‌اي روي برگ‌ها، نقاط سياه ريز مثل فلفل): يک بار پشت و روي برگ‌ها را با صابون حشره‌کش يا روغن ولک (طبق دستور) پوشش دهيد و ۷–۱۰ روز بعد تکرار کنيد.

چند نکته طلايي پيشگيري: نور زيادِ غيرمستقيم، پرهيز از آبياري سنگين، تخليه خوب گلدان، و جدا نگه داشتن گياهان تازه‌خريداري‌شده براي ۲ هفته. اگر امکانش هست، يک عکس واضح از محل آسيب (نماي نزديک + نماي کلي گياه) هم تهيه کنيد تا دقيق‌تر تشخيص بدهيم قارچ است يا آفت؛ چون درمان اين دو، زمين تا آسمان فرق دارد 😉

براي کسب اطلاعات بيشتر و راهنماهاي کاربردي درباره بيماري‌ها و آفات گياهان آپارتماني، مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.

آرش محمدی
عرض سلام، 
گیاه آکوبای باغچه ای من در شرایط نوری نیم سایه هست! ولی متاسفانه تمام برگهای اون رنگ سبز پر رنگ خودشون رو از دست دادن و به سبز کمرنگ مایل شدند؛ چه برگهای جوان و چه برگهای پیر؛ همانطور که در عکس میبینید؛ تازه گیاه در عکس شاداب تر از اون چیزی که واقعا هست افتاده!و برگها در عرض ۲ الی ۴ روز زرد میشن و میریزن! مشکلش چیه؟! ممنون میشم کمک کنید! 🙏🏽🙏🏽🙏🏽

  پاسخ مشاهده
زارع
سلام
میخواستم بدونم رشد آبشار طلایی به سمت بالا هم هست و حتما باید تکه گاه داشته باشه ؟ یا اگه یک قسمت تکه گاه داشته باشد و قسمت های دیگشو با بند بکشیم بالا رشد می‌کنه ؟
ممنون میشم راهنمایی کنید 
  پاسخ مشاهده
محسن شهاب الدین
سلام

آبشار طلايي ذاتاً يک رز رونده/بالارونده است؛ يعني رشدش به سمت بالا هم هست، اما نه از آن مدل‌هايي که خودش مثل پيچک دور چيزي بپيچد و محکم بچسبد. اين گياه بالا مي‌رود چون شاخه‌هاي بلند و انعطاف‌پذير مي‌دهد و شما بايد کمکش کنيد تا مسير را درست برود 😊.

پس جواب بخش دوم سوال: بله، بهتر است تکيه‌گاه داشته باشد (داربست، فنس، سيم‌بکسل، پرگولا، ديوار با شبکه). اگر تکيه‌گاه نباشد، شاخه‌ها معمولاً خم مي‌شوند و حالت آبشاري پيدا مي‌کنند و روي زمين يا روي بوته‌هاي اطراف ولو مي‌شوند؛ قشنگ است، ولي کنترل‌اش سخت‌تر مي‌شود و گاهي هم شلوغ‌پلوغ مي‌شود!

اين‌که گفتيد «يک قسمت تکيه‌گاه باشد و قسمت‌هاي ديگر را با بند بکشيم بالا» کاملاً شدني است. اتفاقاً براي رزهاي رونده بهترين کار همين هدايت و بستن شاخه‌ها است. فقط نکته مهم اين است که بستن شاخه‌ها نبايد سفت و خفه‌کننده باشد؛ از بند نرم/نوار پارچه‌اي/بست باغباني استفاده کنيد و يک مقدار جاي رشد بگذاريد. هر چند وقت يک‌بار هم چک کنيد که بند توي ساقه فرو نرود (رزها اگر چيزي گلويشان را بگيرد، قهر مي‌کنند 🌿).

يک ترفند حرفه‌اي: براي گل‌دهي بهتر، شاخه‌هاي بلند را تا حد امکان کمي افقي يا مورب روي داربست بخوابانيد. رز رونده وقتي شاخه‌ها خيلي عمودي باشند، بيشتر «قد مي‌کشد» تا «پرگل شود»؛ اما وقتي شاخه را افقي‌تر مي‌کنيد، جوانه‌هاي جانبي بيشتري بيدار مي‌شوند و گل بيشتري مي‌دهد.

براي جمع‌بندي: بالا رفتن دارد ولي خودش به چيزي نمي‌چسبد؛ پس تکيه‌گاه + بستن شاخه‌ها بهترين ترکيب است. اگر دوست داريد خيلي مرتب و پرگل شود، از چند نقطه روي ديوار/فنس سيم يا شبکه بزنيد و شاخه‌ها را مرحله‌به‌مرحله به آن هدايت کنيد.

براي نکات بيشتر درباره هرس، تغذيه و روش صحيح بستن شاخه‌هاي رزهاي رونده، مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.


 
 
۱
۲
۳
۴
۵
۶
۷
۸
۹
۱۰
 

 
 
Loading
Loading
Nargil Logo gray

© تمام حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به نارگیل است. استفاده از مطالب در رسانه های آموزشی با ذکر منبع و لینک به صفحه مربوطه بلا مانع است
آخرین مطالب :


مقالات پر بازدید :


صفحه اصلی  | پرسش و پاسخ  | خدمات  | سرگرمی ها  | نقشه سایت  | تماس با ما  | RSS
فهرست گل و گیاه   |  نمایشگاههای گل و گیاه   |  اخبار گل و گیاه   |  مقالات گل و گیاه   |  مؤسسات گل و گیاه
ورود / عضویت