٢٣/١٢/١٤٤٧ --- 6/9/2026 --- ۱۴۰۵ سه شنبه ۱۹ خرداد امروز
 
پایگاه اطلاع رسانی گل و گیاه، باغبانی و فضای سبز
Signup  Login  صفحه اصلی  | پرسش و پاسخ  | خدمات  | سرگرمی ها  | نقشه سایت  | لیست گیاهان  | تماس با ما  | RSS  | درباره ما
لینک های اصلی
جستجو  
آخرین مطالب
فوت و فن باغبانی امروز
کاشت ریحان و تربچه در پاییز
طراحی و اجرای فضای سبز
طراحی و اجرای فضای سبز
آمار بازدید سایت
بازدید کننده آنلاین :  119  نفر
بازدید امروز :  7266  بازدید
بازدید دیروز :  13845  بازدید
تبلیغات متفرقه
گیاهان زینتی آپارتمانی >> شمشیری
 

شمشیری (sansevieria) و همه ارقام آن

نام های مرسوم و شناخته شده: شمشیری | زبانِ مادرشوهر | سانسوریا
 
برخی از گیاهان این جنس
سانسیویریا تریفاسکیاتا
سانسیویریا ارنبرگی
سانسوریا (نیزه آفریقایی)
سانسویریا زیلانیکا
سانسیویریا مهتابی
سانسوریا دونِری


معرفی جنس گیاهی سانسِوِریا (Sansevieria)

جنس سانسوریا (Sansevieria) یکی از شناخته‌شده‌ترین گروه‌های گیاهان زینتی آپارتمانی در دنیا است که در سال‌های اخیر به دلیل مقاومت بالا، فرم‌های متنوع و نگهداری آسان، بسیار محبوب شده است. این گیاهان در گذشته به‌طور سنتی در خانواده Liliaceae یا Agavaceae قرار می‌گرفتند، اما امروزه اغلب آن‌ها را زیرمجموعه‌ای از جنس Dracaena در خانواده Asparagaceae می‌دانند، هرچند نام سانسوریا همچنان در منابع باغبانی و تجاری بسیار رایج است.

سانسوریاها بومی مناطق خشک و نیمه‌خشک آفریقا، شبه‌جزیره عربستان و بخش‌هایی از جنوب آسیا هستند و به‌طور طبیعی در زیستگاه‌هایی با بارندگی محدود، خاک‌های سنگلاخی یا شنی، و تابش شدید نور خورشید رشد می‌کنند. این سازگاری با شرایط سخت محیطی، سانسوریا را به یکی از مقاوم‌ترین گیاهان آپارتمانی در جهان تبدیل کرده است.



ویژگی‌های ریخت‌شناسی مشترک سانسوریاها

گونه‌های سانسوریا با وجود تنوع ظاهری بالا، مجموعه‌ای از ویژگی‌های ریخت‌شناسی مشترک دارند که تشخیص آن‌ها را به‌عنوان یک گروه طبیعی آسان می‌کند. مهم‌ترین وجه تمایز سانسوریاها، وجود برگ‌های ضخیم و آبدار با آرایش روزت‌مانند یا عمودی و همچنین اندام‌های زیرزمینی قوی مانند ریزوم و گاهی ریشه‌های غده‌ای است. این ویژگی‌ها نشان‌دهنده سازگاری آن‌ها با محیط‌های خشک و کم‌آب است.



ریزم‌ها و سیستم ریشه‌ای

بسیاری از گونه‌های سانسوریا دارای ریزوم‌های زیرزمینی افقی یا مایل هستند که از آن‌ها برگ‌های جدید و گاهی رانرهای جانبی تولید می‌شود. وجود ریزوم، سانسوریا را قادر می‌سازد تا به‌صورت توده‌های متراکم رشد کند و از طریق تقسیم بوته به‌راحتی تکثیر شود. این ریزوم‌ها اغلب ضخیم، آبدار و حاوی ذخایر آب و مواد مغذی‌اند، که برای بقا در دوره‌های خشکی طولانی حیاتی است.

سیستم ریشه‌ای سانسوریا عموماً سطحی اما گسترده است و قادر است از بارش‌های کوتاه‌مدت و رطوبت محدود خاک، حداکثر استفاده را ببرد. ریشه‌ها اغلب فیبری و گاهی غده‌ای می‌شوند تا نقش بیشتری در ذخیره آب ایفا کنند.



ویژگی‌های برگ‌ها

برگ‌ها در سانسوریا مهم‌ترین بخش تشخیصی و زینتی گیاه محسوب می‌شوند. این برگ‌ها بسته به گونه می‌توانند:

• بسیار بلند، صاف و شمشیری شکل باشند (مانند سانسوریا تریفاسیاتا)، • استوانه‌ای و مدادی شکل باشند (مانند سانسوریا سیلندریکا)، • کوتاه، ضخیم و تقریباً افقی یا کمی قوسی شکل باشند (در برخی گونه‌های کوتاه قامت).

بافت برگ‌ها ساکولنت (آبدار) و ضخیم است و اپیدرم معمولاً دارای کوتیکول مومی ضخیم می‌باشد. این کوتیکول ضخیم و بافت آبدار برگ‌ها، تبخیر را کاهش داده و گیاه را در برابر کم‌آبی محافظت می‌کند. رنگ برگ‌ها از سبز تیره تا سبز روشن متغیر است و در بسیاری از گونه‌ها و واریته‌ها، نوارها و نقش‌های متنوعی به صورت عرضی یا طولی دیده می‌شود.

در برخی گونه‌ها حاشیه برگ‌ها زرد، کرم یا سفید است که به آن‌ها جلوه‌ای ابلق می‌دهد. رگبرگ میانی معمولاً مشخص است، اما رگبرگ‌ها به صورت موازی در طول برگ امتداد دارند که از ویژگی‌های عمومی گیاهان تک‌لپه‌ای است.



ساختار و فرم رشد

بیشتر سانسوریاها به‌صورت روزته‌ای رشد می‌کنند؛ به این معنا که برگ‌ها از یک نقطه یا محور کوتاه مرکزی یا از روی ریزوم به‌طور مجتمع بیرون می‌آیند. در گونه‌های شمشیری شکل، برگ‌ها عمودی تا کمی مایل به بیرون می‌ایستند و در گونه‌های استوانه‌ای، برگ‌ها به صورت عمودی و گاه با آرایش شعاعی (فن‌مانند) دیده می‌شوند.

فرم فشرده، سیستم ریزومی و قابلیت تولید برگ‌های متعدد از یک پایه، باعث می‌شود سانسوریاها به‌تدریج گلدان را پر کنند و توده‌های انبوه و تزئینی بسازند.



ویژگی‌های فیزیولوژیک و سازگاری با خشکی

سانسوریاها به دلیل خاستگاه طبیعی خود در مناطق خشک، دارای سازوکارهای فیزیولوژیک ویژه‌ای هستند. یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های فیزیولوژیک در بسیاری از انواع سانسوریا، استفاده از مکانیسم فتوسنتز CAM (Crassulacean Acid Metabolism) یا شبه CAM است. در این سازوکار، گیاه بیشتر روزنه‌های خود را در شب باز می‌کند تا دی‌اکسیدکربن را دریافت کند و بدین ترتیب، از اتلاف آب در طول روز جلوگیری می‌شود.

ذخیره آب در بافت‌های گوشتی برگ و ریزوم، کاهش سطح نسبی برگ نسبت به حجم، وجود کوتیکول ضخیم و روزنه‌های کمتر، همه از ویژگی‌های گیاهان زروفتیک (خشکی‌دوست) است که در سانسوریا به‌خوبی مشاهده می‌شود. این ترکیب از ویژگی‌های ریختی و فیزیولوژیکی، سانسوریا را در برابر تنش‌های آبی و شوری نسبی خاک بسیار مقاوم می‌کند.



گل‌آذین، گل‌ها و میوه

گرچه سانسوریا بیشتر به دلیل برگ‌های تزئینی خود شناخته می‌شود، اما برخی گونه‌ها در شرایط مناسب می‌توانند گل نیز بدهند. گل‌دهی در سانسوریا معمولاً به‌صورت گل‌آذین‌های خوشه‌ای یا پانیکولی است که از میان برگ‌ها یا از روی ریزوم خارج می‌شوند.

گل‌ها عموماً کوچک، لوله‌ای یا استوانه‌ای، به رنگ سفید، سبز مایل به سفید یا سبز کم‌رنگ هستند و اغلب معطر می‌باشند، به‌ویژه در ساعات عصر و شب. باز شدن گل‌ها در شب با حضور حشرات شب‌فعال به‌عنوان گرده‌افشان همخوانی دارد. ساختار گل‌ها شامل گلپوش لوله‌ای با تقسیمات باریک و کشیده است که به شکل ستاره‌ای باز می‌شود.

میوه معمولاً از نوع سته کوچک است که در شرایط آپارتمانی کم‌تر دیده می‌شود. دانه‌ها اغلب کروی یا بیضوی و دارای پوسته‌ای نسبتاً سخت هستند. در کشت‌های زینتی، تکثیر سانسوریا بیشتر از طریق تقسیم بوته و قلمه برگ انجام می‌شود و تولید بذر نقش محدودی در ازدیاد تجاری دارد.



زیستگاه طبیعی و پراکنش جغرافیایی

خاستگاه اصلی سانسوریاها مناطق حاره‌ای و نیمه‌حاره‌ای آفریقا، از غرب آفریقا تا شرق و جنوب این قاره، و همچنین بخش‌هایی از ماداگاسکار، شبه‌جزیره عربستان و نواحی مجاور است. بسیاری از گونه‌ها در دشت‌های خشک، دامنه تپه‌ها، صخره‌ها، و گاهی در زیر سایه‌سار درختان پراکنده می‌رویند.

پراکنش وسیع سانسوریا در محیط‌های خشک و نیمه‌خشک نشان می‌دهد که این جنس، از نظر اکولوژیک در سازگاری با کم‌آبی، گرما و نور شدید تخصص یافته است. به همین دلیل، هنگام انتقال به شرایط آپارتمانی، نسبت به کم‌آبی و تغییرات دما نسبتاً متحمل است، اما رطوبت بیش از حد و خاک غرقاب را به‌خوبی تحمل نمی‌کند.



ویژگی‌های فیزیولوژیک مرتبط با تصفیه هوا

سانسوریا به دلیل ترکیبی از ویژگی‌های فیزیولوژیک و ریخت‌شناسی، در فهرست گیاهانی قرار گرفته است که می‌توانند به کاهش برخی آلاینده‌های هوا در فضاهای بسته کمک کنند. بررسی‌ها نشان داده‌اند که برخی گونه‌های سانسوریا قادر به جذب مقادیر مشخصی از ترکیبات آلی فرّار مانند بنزن، تولوئن و فرمالدهید از هوای محیط هستند.

برگ‌های ضخیم و پایدار، سطح برگ نسبتاً زیاد، و توانایی فعال بودن تبادلات گازی در شب (به واسطه مکانیسم CAM) باعث می‌شود که سانسوریا در طول شب نیز به تبادل گازها ادامه دهد. این ویژگی، به‌همراه مقاومت بالای گیاه به آلودگی و هوای خشک محیط‌های بسته، باعث شده که سانسوریا به‌عنوان یکی از گیاهان مناسب برای بهبود کیفیت هوای داخلی معرفی شود.



نیازهای اکولوژیک و شرایط مطلوب رشد



نور

سانسوریاها در زیستگاه طبیعی خود غالباً در معرض نور نسبتاً زیاد قرار دارند، اما بسیاری از گونه‌ها توان سازگاری با نور متوسط تا کم را نیز دارند. به‌طور کلی، سانسوریا نوری فیلترشده تا نیم‌سایه را به‌خوبی تحمل می‌کند و می‌تواند در محیط‌های کم‌نور آپارتمان هم زنده بماند، هرچند رشد آن کندتر و نقش‌ونگار برگ‌ها کمتر واضح می‌شود.

نور شدید مستقیم، به‌خصوص از پشت شیشه در روزهای بسیار گرم، می‌تواند سبب سوختگی حاشیه برگ‌ها شود، اما در آب‌وهوای مناسب، بسیاری از گونه‌ها در فضای باز نیم‌آفتاب تا آفتاب ملایم عملکرد خوبی دارند.



آب و رطوبت

نیاز آبی سانسوریا نسبتاً پایین است. آبیاری بیش از حد، یکی از مهم‌ترین علل ضعف و پوسیدگی ریشه و ریزوم در این جنس است. در شرایط گلدانی، آبیاری پس از خشک شدن سطح خاک تا عمق چند سانتی‌متر توصیه می‌شود. در فصل رشد (بهار و تابستان) فواصل آبیاری کوتاه‌تر و در فصل زمستان طولانی‌تر است.

رطوبت نسبی معمولی اتاق برای سانسوریا کافی است و نیاز به مه‌پاشی ندارد. در واقع، رطوبت خیلی بالا اگر با تهویه نامناسب همراه باشد، می‌تواند به رشد قارچ‌ها و پوسیدگی کمک کند.



خاک و بستر کاشت

خاک مناسب برای سانسوریا باید بسیار خوب زهکشی شده، نسبتاً سبک و دارای مواد آلی متوسط باشد. ترکیبی از خاک باغچه سبک، پرلیت یا پومیس و مقدار مناسبی خاک‌برگ یا کوکوپیت می‌تواند برای بسیاری از گونه‌ها مناسب باشد. استفاده از مخلوط‌های مخصوص کاکتوس و ساکولنت نیز معمولاً نتیجه خوبی می‌دهد.

خاک‌های سنگین و رسی با زهکشی ضعیف برای سانسوریا نامناسب هستند، زیرا موجب ماندگاری طولانی رطوبت و در نهایت پوسیدگی ریشه و ریزوم می‌شوند.



دما

سانسوریاها گیاهانی گرم‌پسند هستند و در بازه دمایی ۱۸ تا ۳۰ درجه سانتی‌گراد رشد مطلوبی دارند. دمای زیر حدود ۱۰ درجه سانتی‌گراد برای بسیاری از گونه‌ها تنش‌زا است و می‌تواند باعث آسیب برگ‌ها و ریزوم شود. این گیاهان در برابر نوسان‌های معمول دمایی داخل ساختمان مقاوم‌اند، اما باید از یخ‌زدگی و جریان هوای بسیار سرد دور باشند.



نقش و کاربردهای سانسوریا در فضای سبز و آپارتمان

سانسوریاها امروزه یکی از ارکان اصلی طراحی فضای سبز داخلی و دکوراسیون گیاهی در منازل، ادارات، مراکز تجاری و فضاهای عمومی به‌شمار می‌روند. برگ‌های عمودی، فرم معماری و نیاز کم به مراقبت، این گیاهان را به گزینه‌ای ایده‌آل برای افراد پرمشغله و فضاهای کم‌نور تبدیل کرده است.

از سانسوریا می‌توان در گلدان‌های مستقل، ترکیب با گیاهان دیگر، یا به‌عنوان «دیوار سبز» و «مرزبندی زنده» در فضاهای داخلی استفاده کرد. گونه‌های کوتاه‌تر برای روی میز و پیشخوان و گونه‌های بلندتر برای گوشه‌های اتاق و راهروها مناسب‌اند.

علاوه بر جنبه زینتی، برخی جوامع سنتی از برگ‌های سانسوریا در ساخت الیاف، طناب‌ها و حصیرها استفاده می‌کردند؛ چراکه الیاف برگی بعضی گونه‌ها مستحکم است. با این حال، کاربرد صنعتی این گیاه در مقایسه با ارزش زینتی آن امروزه محدودتر است.



ویژگی‌های مشترک مهم در سطح جنس سانسوریا

با وجود تنوع بین گونه‌ها، می‌توان مجموعه‌ای از ویژگی‌های مشترک را برای کل جنس برشمرد که از دیدگاه گیاه‌شناسی و باغبانی بااهمیت است:

1. برگ‌های ساکولنت و ضخیم با ساختار مقاوم به خشکی 2. حضور ریزم‌های زیرزمینی یا بافت‌های ذخیره‌ای آبدار 3. سازگاری بالا با نور متوسط تا کم و شرایط داخلی ساختمان 4. توان تحمل تنش آبی و نیاز آبی کم 5. امکان تکثیر آسان از طریق تقسیم بوته و قلمه برگ 6. پتانسیل نسبی در بهبود کیفیت هوای داخل ساختمان 7. فرم رشد روزته‌ای یا عمودی، با ارزش زینتی بالا 8. تحمل طیف وسیعی از شرایط خاکی، مشروط به زهکشی خوب

این ویژگی‌های مشترک موجب شده است که سانسوریا از یک گیاه وحشی در مناطق خشک، به یکی از مهم‌ترین گیاهان زینتی آپارتمانی در سطح جهان تبدیل شود.



اصول تکثیر و نگهداری مشترک در گونه‌های سانسوریا



تکثیر رویشی

تکثیر رویشی، رایج‌ترین و مؤثرترین روش ازدیاد انواع سانسوریا در کشت‌های زینتی است. این تکثیر به چند روش انجام می‌شود:

• تقسیم ریزوم و بوته: گیاهان بالغ دارای چندین روزت یا دسته برگ را می‌توان از محل ریزوم جدا کرد و هر بخش را به‌عنوان گیاه جدید کاشت. • قلمه برگ: بخش‌هایی از برگ (معمولاً به طول ۵ تا ۱۰ سانتی‌متر) بریده شده، پس از خشک شدن محل برش، در بستر سبک و مرطوب قرار داده می‌شوند تا ریشه و جوانه‌های جدید تولید کنند. • تقسیم خوشه‌ای در گونه‌های استوانه‌ای: جدا کردن برگ‌های استوانه‌ای به‌همراه بخش کوچکی از پایه ریزومی.

باید توجه داشت که در واریته‌های ابلق، تکثیر از طریق قلمه برگ ممکن است الگوی ابلقی را از بین ببرد و گیاهان سبز یکدست ایجاد کند؛ در این موارد، تقسیم بوته روش مناسبتری برای حفظ صفات ابلقی است.



مدیریت آبیاری و تغذیه

در گونه‌های مختلف سانسوریا، اصل کلی آن است که خاک بین دو آبیاری تا حدی خشک شود و از آبیاری مکرر و سنگین پرهیز گردد. در فصل رشد می‌توان هر ۴ تا ۶ هفته از کودهای متعادل محلول در آب با غلظت پایین استفاده کرد. مصرف بیش از حد کود نیتروژنه باعث نرمی بیش از حد برگ‌ها و کاهش مقاومت گیاه می‌شود.

گلدان باید دارای سوراخ‌های مناسب در کف باشد و از زیرگلدانی بدون تخلیه خودکار برای مدت طولانی استفاده نشود، زیرا تجمع آب در زیرگلدانی خطر پوسیدگی ریشه را افزایش می‌دهد.



آفات و بیماری‌های رایج

سانسوریا به‌طور کلی نسبت به بسیاری از آفات مقاوم است، ولی در شرایط نامطلوب ممکن است دچار مشکلاتی شود. شپشک‌های آردآلود، کنه‌های تارعنکبوتی و گاهی شته‌ها از آفات احتمالی هستند. بیماری‌های قارچی و باکتریایی بیشتر در اثر رطوبت زیاد، تهویه نامناسب و خاک غرقاب ایجاد می‌شوند.

پیشگیری از طریق تنظیم صحیح آبیاری، تأمین زهکشی خوب و پرهیز از رطوبت بیش از حد، مهم‌ترین راهکار در حفظ سلامت سانسوریاها است.



نمونه‌هایی از گونه‌های مهم و شناخته‌شده سانسوریا

در جنس سانسوریا (به مفهوم سنتی آن) گونه‌ها و واریته‌های متعددی شناسایی شده‌اند. برخی از گونه‌های مهم و رایج عبارتند از:



فهرست تعدادی از گونه‌ها و واریته‌های شاخص

Sansevieria trifasciata – مشهورترین گونه، با برگ‌های شمشیری سبز و نقش‌های نوارگونه خاکستری؛ دارای واریته‌های متعدد • Sansevieria trifasciata 'Laurentii' – واریته ابلق با حاشیه زرد • Sansevieria trifasciata 'Zeylanica' – برگ‌های کشیده با نوارهای موج‌دار خاکستری-سبز • Sansevieria cylindrica – سانسوریای استوانه‌ای با برگ‌های مدادی و عمودی • Sansevieria masoniana – با برگ‌های بسیار پهن و بزرگ، معروف به «گوش نهنگ» • Sansevieria kirkii – دارای برگ‌های ضخیم با نقش‌ونگار پیچیده • Sansevieria grandis – برگ‌های پهن و نسبتاً کوتاه با رنگ سبز تیره و لکه‌های روشن • Sansevieria ehrenbergii – برگ‌های نیم‌استوانه‌ای سخت با آرایش بادبزنی • Sansevieria hyacinthoides – گونه‌ای با پراکنش نسبتاً گسترده در آفریقا • Sansevieria liberica – دارای برگ‌های بلند و پهن با حاشیه مشخص • Sansevieria parva – گونه‌ای نسبتاً کوچک با برگ‌های باریک‌تر • Sansevieria suffruticosa – با فرم بوته‌ای و برگ‌های استوانه‌ای کوتاه‌تر

هر یک از این گونه‌ها، اگرچه در شکل و اندازه برگ‌ها متفاوت‌اند، اما ویژگی‌های عمومی جنس سانسوریا همچون برگ‌های ساکولنت، ریزوم‌های قوی، مقاومت به خشکی و سازگاری با محیط‌های داخلی را به‌طور مشترک دارا هستند.



جمع‌بندی

سانسوریا به‌عنوان یک جنس (یا گروه) گیاهی، مجموعه‌ای از صفات مشترک را در سطح ریخت‌شناسی، فیزیولوژی و اکولوژی نشان می‌دهد که آن را به یکی از مهم‌ترین گیاهان زینتی و آپارتمانی جهان بدل کرده است. برگ‌های ضخیم و ساکولنت، ریزوم‌های زیرزمینی، مقاومت بالا به خشکی و کم‌نوری، نیاز کم به مراقبت و قابلیت نسبی در بهبود کیفیت هوای فضاهای بسته، از برجسته‌ترین ویژگی‌های مشترک گونه‌های این جنس هستند.

شناخت این ویژگی‌های مشترک، نه‌تنها از نظر علمی و گیاه‌شناسی اهمیت دارد، بلکه در برنامه‌ریزی برای کشت، نگهداری، اصلاح و کاربردهای آینده این گروه گیاهی در طراحی فضای سبز داخلی نیز نقش اساسی ایفا می‌کند. با توجه به روند رو‌به‌افزایش استفاده از گیاهان آپارتمانی در زندگی شهری، سانسوریاها جایگاهی پایدار و رو به گسترش در فرهنگ گیاه‌پروری معاصر خواهند داشت.



منابع پیشنهادی برای مطالعه بیشتر

Plants of the World Online – Sansevieria (Kew)

Missouri Botanical Garden – Plant Finder: Sansevieria

Royal Horticultural Society – Sansevieria Profiles

ScienceDirect – Topic: Sansevieria

NASA Clean Air Study – Interior Landscape Plants for Indoor Air Pollution Abatement

CABI Invasive Species Compendium – Sansevieria

 
 
مطالب این صفحه را پسندیدم
Like
 
نظرات و پرسش های کاربران
mary
چرا سانسوریا به جای اینکه سفت بایستد شل میشود؟  پاسخ مشاهده
تقدیر تقدیری
سلام منم دقیقا همین سوالو دارم.
من دو تا سانسوریا دارم که پاجوش بودن و عید تو گلدون جدا کاشتمشون . گلدوناش پلاستیکیه نورش بدک نیست یه روز در هفته آبشون میدادم ولی شروع کردن به شل شدن و ول شدن.دیگه سرحال و شاداب نیستن. گفتم شاید آبش کمه دو بار در هفته آب دادم الان شک به گلدونش کردم. توروخدا زودی جواب بدین گلم از دست داره میره
مهندس رامندی
ابیاری زیاد وبسته بودت زهکش گلدان ویا وحود کرم ویا بیماری قارچی در خاک از علل احتمالی هستند
احمد صدیقی
سلام
 سانسوریا من  برگهاش شل وایمیستن . گلدونشو عوض کردم . خاکش هم 50/50خاک ترب و ماسه ریختم  .   نورگیر هم خیلی خوبه پشت شیشه سکوریت مغازه رو به قبله هست .رشدش خیلی خیلی کنده.  لطفا راهنمائی کنید
  پاسخ مشاهده
محسن شهاب الدین
از تابش مستقیم افتاب به گیاه جلوگیری نمایید.در بین دو آبیاری اجازه دهید تا سطح خاک کاملا خشک شود .
اس
سلام.زمان تعویض گلدان ان میتونه اوایل بهار باشه؟ سانسوریاچه فرفی باباندانوس داره؟  پاسخ مشاهده
محسن شهاب الدین
از دو خانواده کاملا متفاوت هستند.برگهای سانسوریا گوشتی بوده وهر برگ مستقیما از خاک در میاید ولی در پاندانوس برگها از یک ساقه مرکزی خارج میشوند.بهترین خاک ، خاک لوم است ( مخلوطی از شن ، رس و مواد آلی ( برگ پوسیده یا کود دامی به مقدار کم ) ) است . زمانی که گلدان جوابگوی نیاز گیاه نباشدویاخاک دچار فقر مواد غذایی باشدویا ریشه از سوراخ های انتهای گلدان بیرون زده باشد باید خاک گلدان تعویض گردد.معمولا هر 1-2 سال یکبار در هنگام تعویض خاک نکات زیر را رعایت نمایید .عدم رعایت هریک از نکات زیر موجب بروز مشکل میشود:تعویض خاک را در فصل مناسب انجام دهید(با توجه به نوع گیاه)2-3 روزقبل از جابجا نمودن به گیاه اب ندهید تا خاک خشک شده واز اطراف ریشه گیاه جدا نشود.در انتهای گلدان جدید مقداری شن بادامی بریزید (یک لایه) واز باز بودن سوراخ های انتهای گلدان مطمین شوید.توپ ریشه(ریشه وخاک اطراف ان )را به ارامی وبدون اسیب دیدن ا زگلدان در اورده وان را در گلدان بزرگتری(یک یا دوسایز)قرار داده وفاصله بین توپ ریشه وگلدان را با خاک(ترکیب ان با توجه به نوع گیاه تعیین میگردد) جدید پر نمایید. خاک را فشار داده تا منافذ موجود از خاک پرشود.بلافاصله پس از جابجایی گلدان را ابیاری نموده به طوریکه تمام خاک را در بر بگیرد ومقدار کمی اب از سوراخ های انتهای گلدان خارج گردد.از قرار دادن گلدان تا چند روز در مقابل نور خورشید وباد و... خوداری نمایید
بابک فتحی
سلام سانسوریای من از نوع نیزه ای است اما برگهای جدید آن از نوع نیزه ای نیست و از نوع دیگه سانسوریا شده چگونه این امکان داره؟  پاسخ مشاهده
افسانه سادات فرود
برگ ها پس از بالغ شدن به فرم نیزه ای در می آیند اگر تغییر حالت ندهند ممکن است پاچوش های سانسوریا معمولی در کنار گیاه مادر کاشته شده باشد .
بابک فتحی
سلام اینم تصویر سانسوریای من (پیرو سوال بالا)
بابک فتحی
ثمین هلالی
اونهایی که سرشون رنگیه چی هستن پس؟ ضمنا من دیدم بعضی گل فروشی ها این نوع گیاه رو مثل بامبو میبافن. سوالم اینه بعد از بافت خودش همون طوری به رشد ادامه میده یا خودمون باید باز هم ببافیمش؟ ممنون   پاسخ مشاهده
محسن شهاب الدین
سلام

اول بريم سراغ اون سانسورياهايي که سرشون رنگيه. اين‌ها معمولا «سانسوريا سررنگي» يا «نوک‌رنگي» صداشون مي‌کنن، ولي در واقع رنگ طبيعي گياه نيست. توي خيلي از گل‌فروشي‌ها ميان نوک برگ‌هاي سانسوريا رو با رنگ اکريليک يا موم‌هاي رنگي مي‌پوشونن که ظاهري فانتزي و چشم‌گير پيدا کنه. بعضي وقتا حتي رو رنگ هم اکليل مي‌زنن که گياه بشه ديسکوي شبانه! 😄

اين رنگ معمولاً فقط روي سطح برگ زده مي‌شه و گياه رو نمي‌کشه، اما خب کار خيلي علمي و طبيعي‌اي هم نيست. اگه ضخيم و خفه‌کننده باشه، ممکنه اون قسمت برگ ديگه درست تنفس و تعرق نکنه و در طولاني‌مدت آسيب ببينه يا آروم‌آروم خراب بشه. در کل، اون رنگ‌ها تزئيني‌ـن، نه نشانه يه واريته خاص؛ خود گياه زير اون رنگ، همون سانسوريا سيلندريکاست.

در مورد اينکه «اين‌ها قلمه رنگ‌شده‌ هستن يا نوک‌شون کاشته شده؟» معمولاً کاري که مي‌کنن اينه که گياه سالم رو مي‌گيرن، نوک برگ‌ها رو رنگ مي‌کنن، نه اينکه گياه جداگانه‌اي باشه. پس اگر يه روز دوست نداشتي، در بعضي مدل‌ها مي‌شه خيلي آروم با تيغ تميز، فقط نوک رنگي رو جدا کرد (ولي اين کار يه کم ريسکيه و ممکنه ظاهر گياه بدتر بشه).

حالا برسيم به قسمت جذاب ماجرا: سانسوريا بافته‌شده 🌱. سانسوريا سيلندريکا چون برگ‌هاش استوانه‌اي و نسبتاً انعطاف‌پذيره، گل‌فروش‌ها ميان چند تا برگ جوون رو کنار هم مي‌ذارن و مثل بافت مو، شروع مي‌کنن به بافتن و از پايين مي‌بندن. اين کار کاملاً دست‌ساز آدم‌هاست؛ يعني گياه خودش به‌صورت خودجوش تصميم نمي‌گيره گيسش رو ببافه!

سوال اصلي: بعد از بافت، خودش همون‌طور بافته رشد مي‌کنه يا بايد خودمون ادامه بديم؟ رشد سانسوريا از قسمت انتهايي ريشه و جوانه‌هاي جديد هست، نه از وسط بافت. يعني همون شاخه‌هاي بافته‌شده معمولاً طولشون خيلي زياد نمي‌شه که تو مدام بخواي ادامه بافت انجام بدي. چيزي که اتفاق مي‌افته اينه که:

۱. بافت اوليه ثابت مي‌مونه تا وقتي که بند يا نخ‌ش رو باز نکني يا برگ‌ها سفت و چوبي نشن. ۲. گياه به مرور از کنار، پاجوش‌ها و برگ‌هاي جديد توليد مي‌کنه که ديگه خودشون بافته‌شده نيستن. ۳. اگر تو بخواي شکل بافته رو حفظ يا گسترده‌تر کني، بايد خودت پاجوش‌هاي جديد يا برگ‌هاي جوون رو دوباره دستي ببافي و با نخ نرم ببندي.

پس جواب کوتاه اينه: خود گياه به شکل بافته‌شده «ادامه بافت» نمي‌ده، شکل فعلي رو نگه مي‌داره، ولي براي ادامه يا ترميم بافت، بايد خودت هر از گاهي دست به کار بشي.

چندتا نکته ريز براي نگهداري سانسوريا بافته‌شده:

• از نخ خيلي سفت يا سيم فلزي استفاده نکن، چون ممکنه به بافت برگ آسيب بزنه. • اگر ديدي برگ‌ها توي نقطه خم شدن زيادي تحت فشارن و پوستشون چروک شده، بهتره کمي شل‌ترش کني تا گياه آسيب نبينه. • سانسورياها چه بافته چه ساده، آب زياد رو دوست ندارن. بين دو آبياري اجازه بده خاک کاملاً خشک بشه. • نور خوب (غيرمستقيم و فيلترشده) به حفظ فرم و رنگ طبيعي گياه کمک مي‌کنه، مخصوصاً اگر نوک‌ها رنگي نباشن.

در نهايت، اگر هدفت سلامتي گياه باشه، هميشه سانسورياي طبيعي و بدون رنگ انتخاب بهتريه، ولي اگه يه مدت دنبال ظاهر فانتزي و دکوري هستي، اين نوک‌رنگي‌ها هم مي‌تونن مهمون موقت دکور خونه‌ات باشن 😉.

براي اطلاعات بيشتر درباره سانسوريا و بقيه گياهان آپارتماني، حتماً مقالات سايت نارگيل رو مطالعه کنيد؛ خيلي کامل و کاربردي‌ان.

مشاهده همه کامنت ها و نظرات این صفحه
برای ثبت نظر و یا پرسش میبایست در سایت عضو باشید و به سیستم وارد شوید . ورود
 
 
فروشگاه اینترنتی نارگیل  
Loading
Loading
Nargil Logo gray

© تمام حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به نارگیل است. استفاده از مطالب در رسانه های آموزشی با ذکر منبع و لینک به صفحه مربوطه بلا مانع است
آخرین مطالب :


مقالات پر بازدید :


صفحه اصلی  | پرسش و پاسخ  | خدمات  | سرگرمی ها  | نقشه سایت  | تماس با ما  | RSS
فهرست گل و گیاه   |  نمایشگاههای گل و گیاه   |  اخبار گل و گیاه   |  مقالات گل و گیاه   |  مؤسسات گل و گیاه
ورود / عضویت