محسن شهاب الدین

این گیاه طالب رطوبت بالا استدر تابستان هر 2-3 روز خیر اسیبی نمیرساند

محسن شهاب الدین

سلام! کراسولا اواتا (همون گياه يشم) معمولاً جون‌سخته و کم‌توقعه، ولي وقتي برگ‌ها پژمرده مي‌شن و دونه‌دونه مي‌ريزن و بعضي‌ها هم سوخته به نظر مي‌رسن، يعني يه جاي کار داره لنگ مي‌زنه. خبر خوب اينه که اغلب قابل درمانه 😄

مهم‌ترين دليل ريزش برگ کراسولا معمولاً آبياري اشتباهه—يا زيادي آب مي‌گيره يا خيلي تشنه مي‌مونه. اگر برگ‌ها نرم و آبکي مي‌شن، زردي مي‌زنن و راحت جدا مي‌شن، معمولاً آبياري زياد و احتمال شروع پوسيدگي ريشه مطرحه. اگر برگ‌ها چروک و نازک و پژمرده‌ان و بعد مي‌ريزن، بيشتر به کم‌آبي/آبياري نامنظم مي‌خوره.

اون برگ‌هاي سوخته هم دو تا مظنون اصلي دارن: آفتاب تندِ مستقيم (به‌خصوص پشت شيشه در ظهر) يا شوک جابه‌جايي (يکهو از سايه بردينش زير آفتاب). کراسولا نور زياد رو دوست داره، ولي بايد کم‌کم به آفتاب عادتش بدي وگرنه مثل ما که يکهو وسط تيرماه بريم کوير، مي‌سوزه 😅

کاري که الان انجام بده: اول خاک رو چک کن. انگشتت رو تا ۳–۴ سانت داخل خاک ببر؛ اگر هنوز خيسه يا بوي بد مي‌ده، فعلاً آبياري رو قطع کن. اگر گلدان زهکش نداره، همين امروز عوضش کن چون کراسولا با «گلدان بدون سوراخ» قهر مي‌کنه! بهترين حالت اينه که خاک بين دو آبياري تقريباً کامل خشک بشه و بعد آبياري عميق انجام بدي تا آب از زير خارج بشه.

اگر احتمال مي‌دي زياد آب خورده، يک اقدام نجات‌بخش اينه: گياه رو آروم از گلدان دربيار، ريشه‌ها رو بررسي کن؛ ريشه‌هاي قهوه‌ایِ لِه‌شده يا بدبو رو با قيچي تميز کوتاه کن، بعد بذار ريشه‌ها چند ساعت تا يک روز هوا بخورن. سپس در خاک سبکِ کاکتوس/ساکولنت (ترکيب پيشنهادي: خاک کاکتوس + پرليت/پوميس زياد) بکار و ۳–۵ روز آب نده تا زخم‌ها ترميم بشن.

براي برگ‌هاي سوخته: برگ‌هاي کاملاً سوخته ديگه برنمي‌گردن؛ مي‌توني جداشون کني. گياه رو جايي بذار که نور زياد ولي فيلترشده بگيره (کنار پنجره روشن)، و اگر مي‌خواي آفتاب مستقيم بدهي، روزانه ۳۰–۶۰ دقيقه شروع کن و طي ۲–۳ هفته بيشترش کن.

چند نکته ريز ولي طلايي: در سرما آبياري رو خيلي کم کن، مه‌پاشي لازم نيست (حتي گاهي دردسر مي‌شه)، و کوددهي رو فعلاً تا وقتي گياه سرحال نشده انجام نده. همچنين يک نگاه هم به پشت برگ‌ها بنداز؛ اگر لکه‌هاي پنبه‌اي يا سپردار ديدي، ممکنه پاي شپشک آردآلود/سپر‌دار وسط باشه که خودش باعث ضعف و ريزش برگ مي‌شه.

اگر مي‌توني، براي تشخيص دقيق‌تر بگو: هر چند وقت يکبار آب مي‌دي؟ گلدان زهکش داره؟ نورش چقدره؟ و يه عکس از گياه و خاک هم خيلي کمک مي‌کنه. براي مطالعه نکات بيشتر درباره نگهداري ساکولنت‌ها و بيماري‌ها، حتماً مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.

محسن شهاب الدین

سلام

کراسولا جيد همون گياهيه که خيلي‌ها بهش مي‌گن «درخت پول»؛ البته پول درنمياره، ولي خيلي خوب زنده مي‌مونه و براي بونساي‌کاري هم گزينه‌ي فوق‌العاده‌ايه 😄 فقط يادت باشه بونساي بودنش بيشتر به «فرم‌دهي و هرس» ربط داره تا اينکه مثل کاج‌ها نياز به دردسرهاي عجيب داشته باشه.

نور: کراسولا عاشق نوره. بهترين حالت، نور زياد و غيرمستقيم کنار پنجره‌ي جنوبي/شرقيه. چند ساعت آفتاب ملايم صبح عاليه، ولي آفتاب تند ظهر پشت شيشه مي‌تونه برگ‌ها رو لک‌دار يا کمي بسوزونه. اگر نور کم باشه، گياه «دراز و لاغر» مي‌شه (اصطلاحاً بدفرم و علفي).

آبياري: مهم‌ترين بخش نگهداري جيد همينه. چون ساکولنته، آب رو تو برگ‌ها ذخيره مي‌کنه؛ پس کم‌آبي رو بهتر از پرآبي تحمل مي‌کنه. قانون طلايي: وقتي خاک کاملاً خشک شد آبياري کن، اون‌قدر که آب از زير گلدون خارج بشه. زمستون‌ها فاصله آبياري بيشتر مي‌شه. پرآبي مساوي‌ست با پوسيدگي ريشه و ساقه… و اون ديگه شوخي‌بردار نيست 😅

خاک و گلدان: براي بونساي کراسولا، خاک سبک و خيلي زهکش‌دار لازم داري؛ ترکيب‌هاي مخصوص کاکتوس/ساکولنت عالي‌اند. اگر خودت مي‌سازي: پيت‌ماس يا خاک‌برگ کم + پرليت زياد + کمي ماسه شسته. گلدان بونساي کم‌عمقه، پس زهکش بايد عالي باشه و سوراخ کف گلدان حتماً باز باشه.

دما و رطوبت: دماي معمولي خونه براش خوبه (حدود ۱۸ تا ۲۸). سرما و يخ‌زدگي دشمن شماره يکشه؛ زير ۱۰ درجه اذيت مي‌شه. رطوبت معمولي منزل کافيه و نيازي به غبارپاشي نداره (اصلاً زيادش هم گاهي مشکل‌ساز مي‌شه).

کوددهي: در فصل رشد (بهار و تابستون) هر ۴ تا ۶ هفته يک‌بار کود کامل رقيق (مثلاً ۲۰-۲۰-۲۰ با غلظت پايين) کافيه. پاييز و زمستون يا کود نده يا خيلي کم. زياده‌روي در کود = رشد نرم و آبکي و بدفرم شدن تنه و شاخه‌ها.

هرس و فرم‌دهي بونساي: براي اينکه فرم بونساي قشنگ بگيري، سرشاخه‌ها رو وقتي گياه فعالانه رشد مي‌کنه (بهار/تابستون) هرس کن تا شاخه‌دهي بيشتر بشه و تاج متراکم‌تر دربياد. بهتره بعد از هرس، چند روز آبياري رو عقب بندازي تا زخم‌ها خشک‌تر و امن‌تر بشن. سيم‌کشي هم مي‌شه انجام داد، ولي با احتياط چون شاخه‌هاي گوشتي زود له مي‌شن؛ گاهي «هرس جهت‌دار» از سيم‌کشي بهتر جواب مي‌ده.

تعويض گلدان و ريشه: هر ۲ تا ۳ سال يک‌بار (ترجيحاً بهار) تعويض گلدان انجام بده. موقع تعويض، مي‌توني مقدار کمي هرس ريشه انجام بدي، ولي افراط نکن. بعد از تعويض گلدان، يکي دو هفته نور خيلي تند و آبياري سنگين نده تا گياه شوک کمتري بخوره.

مشکلات رايج (با نگاه يک گياه‌پزشک): اگر برگ‌ها زرد و نرم شدن يا تنه سياه و نرم شد، معمولاً پاي پرآبي و پوسيدگي ريشه وسطه. اگر برگ‌ها چروک مي‌شن، غالباً کم‌آبي/ريشه ضعيف يا گرماي زياد داريم. آفات رايج هم شپشک آردآلود و گاهي کنه هستن؛ توده‌هاي سفيد پنبه‌اي روي ساقه و زير برگ‌ها رو جدي بگير و زود کنترل کن.

اگر دوست داري دقيق‌تر (با جزئيات بيشتر درباره خاک، آفات، قلمه‌گيري و فرم‌دهي) پيش بري، براي کسب اطلاعات بيشتر مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.

اخلمدی

با سلام توضیحات بیشتری در زمینه شرایط نگهداری گیاه لازم است

محسن شهاب الدین

سلام

کراسولا (همون گياه يشم خودمون) توي زمستون وارد حالت کم‌مصرف مي‌شه؛ يعني رشدش کند مي‌شه و آب کمتري مي‌خواد. قانون طلايي اينه: در زمستان فقط وقتي آبياري کنيد که خاک گلدان کاملاً خشک شده باشد—نه فقط سطحش، واقعاً تا عمق چند سانتي‌متر خشک خشک 😊

از نظر عددي اگر بخوايم بگيم، براي بيشتر خانه‌ها: هر ۲ تا ۴ هفته يک‌بار معمولاً کافيه. ولي اين بازه به دما و نور و جنس خاک بستگي داره؛ مثلاً اگر خونه‌تون گرمه و نور خوبه ممکنه زودتر تشنه بشه، اما اگر محيط خنک و کم‌نور باشه، حتي ماهانه يک‌بار هم مي‌تونه کافي باشه.

بهترين روش چک کردن هم اينه که انگشت يا يه چوب نازک (مثل سيخ چوبي) رو ۳–۵ سانتي‌متر داخل خاک ببريد؛ اگر خاک هنوز حتي کمي نم‌دار بود، آبياري را عقب بيندازيد. کراسولا با “کم‌آبي” قهر نمي‌کنه، ولي با “زيادي‌روي در آب” خيلي سريع قهر مي‌کنه و ريشه‌ها رو مي‌فرسته مرخصي! 😅

علائم تشنگي کراسولا: چروک شدن برگ‌ها، کمي نرم شدن برگ‌ها و افتادگي. علائم آبياري زياد: نرم و شيشه‌اي شدن برگ‌ها، زردي، ريزش برگ، بوي بد خاک و سياه شدن ساقه يا ريشه. اگر اين دومي‌ها رو ديديد، سريع آبياري رو قطع کنيد و اجازه بديد خاک کامل خشک بشه؛ در موارد شديد بايد تعويض خاک و بررسي ريشه هم انجام بشه.

چند نکته طلايي زمستوني: آبياري را ظهر انجام دهيد (نه شب که سرما بيشتره)، آب داخل زيرگلداني نماند، و حتماً گلدان سوراخ زهکش داشته باشد. خاک هم بهتره سبک و کاکتوسي/ساکولنتي باشه تا آب توش نايسته.

براي کسب اطلاعات بيشتر مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.

محسن شهاب الدین

یک قاشق سوپ خوری سم(مالاتیون یا دیازینون) را در یک لیتر اب حل نمایید وروی قسمتهای الوده گیاهاسپره نمایید.10 روز بعد این کار را تکرار نمایید.

حسین امامی

با سلام سمومی که در مبارزه علیه شته ها بکار برده می شود، اغلب سموم فسفره میباشند که خاصیت تماسی دارند مانند : مالاتیون، دیازینون و.. که بر حسب ماده موثر آنها از یک تا یک و نیم گرم در یک لیتر آب مصرف میشوند.(به دستور العمل آنها حتما توجه کنید تا ضرری متوجه خود گیاه نشود). سموم نفوذی موسوم به سیستمیک مانند : فسامیدون ، متاسیتوکس و سموم مشابه که دارای خاصیت نفوذی میباشند برتری چشم گیری به سموم تماسی شته کش دارند . زیرا علاوه بر اینکه شته ها در سطح زیرین برگها و مکانهای دیگری از گیاه که سم مستقیما به آنها نمی رسد را از بین می برد، بلکه به پارازیت ها و شکاری های مفید آنها نیز صدمه زیادی وارد نمی آورد و نیز علیه کنِه های گیاهی موثر می باشد و دوام آنها برحسب رشد گیاه و نوع سم بین ۱۰ تا ۲۰ روز طول می کشد. برای اینکه مقدار ماده موثر بیشتری داخل گیاه شود، لازم است که سم پاشی زمانی که برگ ها به اندازه کافی رشد کرده باشند انجام گیرد .بنابراین باید این سموم را دیرتر از سموم شته کش تماسی مصرف نمود. موفق باشید