نام علمي
Euphorbia Canariensis
نام لاتين
Candelabra Tree
دانستنیهای علمی
این گیاه عموما به عنوان فرفیون جزیره شناخته میشود .گونه ای آبدار از خانواده Euphorbiaceae و جنس Euphorbia است و بومی پایین ترین مناطق در جزایر قناری می باشد
خصوصیات - معرفی
نور مورد نياز
خیلی زیاد
آبياري و رطوبت
کمی خشک
دماي مورد نياز
10 درجه سانتیگراد
خاک مورد نياز
مخلوطی از خاک برگ و خاک جنگلی
|
فرفیون جزیره قناری درختی کوچک است و میتواند به 3 تا 4 متر بلندی برسد.
گیاهی گوشتی با تنه چهارگوش و یا پنج وجهی که مانند کاکتوس می باشد. برگ های آن در خوشه های سه یا چهارتایی رشد و از 5 میلی متر تا 14 میلی متر طول دارد و گل آن مایل به قرمز و سبز است.
به سرما مقاوم است و دمای تا -2 درجه سانتی گراد را میتواند تحمل کند
شرایط محیط رشد
به آفتاب کامل تا سایه روشن نیاز دارد و آبیاری کمی میخواهد
نور
افوربیا کانارنسیس برای رشد پایدار به نور بسیار زیاد نیاز دارد. بهترین وضعیت، نور مستقیم آفتاب (چند ساعت در روز) یا نور بسیار روشن کنار پنجره جنوبی/غربی است. در فضای داخلی، کمبود نور باعث درازشدن ساقهها و کاهش استحکام گیاه میشود. در انتقال از سایه به آفتاب، نور را طی ۷–۱۴ روز تدریجی افزایش دهید تا آفتابسوختگی رخ ندهد.
دما و تهویه
دامنه دمایی مناسب معمولاً ۱۸ تا ۳۰ درجه سانتیگراد است. این گیاه به سرما حساس است و دماهای زیر ۱۰ درجه میتواند آسیبزا باشد؛ یخزدگی برای آن بسیار خطرناک است. گردش هوای ملایم و محیط خشکتر به پیشگیری از بیماریهای قارچی کمک میکند، اما از باد سرد مستقیم پرهیز شود.
رطوبت
رطوبت متوسط تا پایین برای این گونه ایدهآل است. رطوبت بالا همراه با خاک مرطوب، خطر پوسیدگی ریشه و لکههای قارچی را افزایش میدهد. در آپارتمانهای معمولی نیازی به غبارپاشی نیست و حتی در شرایط خنک توصیه نمیشود.
خاک و گلدان
خاک باید بسیار سبک و با زهکشی عالی باشد؛ ترکیبی شبیه خاک کاکتوس مناسب است (مثلاً پومیس/پرلیت + شن درشت + مقدار کمی خاکبرگ یا کوکوپیت). بستر باید سریع خشک شود و آب در گلدان نایستد. گلدان سفالی و دارای سوراخ زهکش، به کنترل رطوبت کمک میکند.
آبیاری و تغذیه (در ارتباط با محیط)
آبیاری را فقط پس از خشکشدن کامل بستر انجام دهید؛ در فصل گرم معمولاً بیشتر و در زمستان بسیار کمتر. آبیاری زیاد مهمترین عامل شکست در نگهداری افوربیا کانارنسیس است. در فصل رشد میتوان کود رقیق مخصوص کاکتوس را با فواصل طولانی استفاده کرد، اما در سرما یا کمنوری کوددهی نشود.
مقابله به آفات افوربیا کانارنسیس
آفات رایج افوربیا کانارنسیس
مهمترین آفات شپشک آردآلود و شپشک سپردار هستند که با ترشحات چسبناک، ضعف رشد و لکههای سفید/قهوهای روی ساقه دیده میشوند. کنه تارعنکبوتی نیز در خشکی و گرما فعالتر شده و موجب زردی و ریزلکههای روشن میشود. برای کنترل، گیاه را قرنطینه کنید، با پنبه آغشته به الکل 70٪ آفات را پاک کرده و 2–3 نوبت با فاصله 7 روز صابون حشرهکش یا روغن باغبانی اسپری کنید. در آلودگی شدید از حشرهکش سیستمیک مخصوص شپشکها طبق برچسب استفاده شود.
بیماریهای شایع و نشانهها
پوسیدگی ریشه و طوقه (معمولاً ناشی از قارچهای خاکزاد) شایعترین بیماری است؛ علائم شامل نرمشدن پایه، سیاهشدن بافت و افتادگی شاخههاست. لکهبرگیهای قارچی گاهی به صورت لکههای تیره و گسترشیابنده روی سطح ساقه دیده میشوند. هرگونه ترک یا زخم میتواند ورود عوامل بیماریزا را تسهیل کند.
روشهای پیشگیری و درمان
آبیاری کم و خاک بسیار زهکشدار مهمترین راه پیشگیری است. در صورت پوسیدگی، بخشهای آلوده را با ابزار استریل حذف کرده، اجازه دهید زخمها خشک و پینهبندی شوند و سپس در بستر خشک و معدنی کشت کنید. کاربرد قارچکش مناسب برای پوسیدگیهای خاکزاد طبق دستور برچسب میتواند کمککننده باشد. تهویه، نور کافی و ضدعفونی گلدان/ابزار را رعایت کنید.
نحوه تکثیر افوربیا کانارنسیس
مروری بر زیستشناسی تولیدمثل
افوربیا کانارنسیس (Euphorbia canariensis) یک افوربیای ستونی و گوشتی است که در کشت زینتی نیز نگهداری میشود. این گیاه هم بهصورت طبیعی از راه بذر (تولیدمثل جنسی) و هم بهصورت رایج در خانه و باغ از طریق قلمه (تکثیر غیرجنسی) قابل تکثیر است.
تولیدمثل طبیعی از طریق گل و بذر
ساختار گلآذین در افوربیاها «سیاتیم» است و گردهافشانی معمولاً با حشرات انجام میشود. پس از تشکیل میوه کپسولی، بذرها در زمان رسیدگی میتوانند با شکافتهشدن میوه پخش شوند. برای جوانهزنی، بذرها به بستر سبک و زهکشدار، رطوبت ملایم و دمای گرم نیاز دارند و غرقابیشدن سریعاً باعث پوسیدگی میشود.
تکثیر رایج در کشت: قلمه ساقه
متداولترین روش تکثیر در منزل و گلخانه قلمهگیری از شاخههای سالم است. قلمه پس از برش، شیرهٔ سفید (لاتکس) ترشح میکند؛ شستوشوی ملایم محل برش و سپس خشککردن آن در سایه تا ایجاد پینه (چند روز تا یک هفته) به کاهش پوسیدگی کمک میکند. کاشت قلمهٔ پینهبسته در بستر بسیار سبک (مثلاً ترکیب شن/پرلیت با مقدار کم خاک) و آبیاری حداقلی تا زمان ریشهدهی، کلید موفقیت است.
نکات ایمنی و مدیریتی تکثیر
لاتکس افوربیا محرک پوست و چشم است؛ هنگام قلمهگیری از دستکش و محافظ چشم استفاده کنید. پس از ریشهدهی، نور زیاد و آبیاری با فاصله (پس از خشکشدن کامل بستر) رشد پایدار را تقویت میکند و از بیماریهای قارچی جلوگیری میشود.
عوارض جانبی - هشدار
لاتکس که حاوی diterpenes است بسیار سمی می باشد
ساير تصاوير :
گياهان ديگر از همين جنس :
آشنایی با جنس فرفیون و همه گونه های آن گياهان ديگر از همين خانواده :
آشنایی با تیره فرفیون - افوربیاسه و جنس های آن