استروسیلیندرو پونتیا وستیتا

دانستنیهای علمی

گیاهی متعلق به خانواده Cactacea است و بومی جنوب امریکا بخصوص بولیوی و آرژانتین است

رده‌بندی علمی

گیاه Austrocylindropuntia vestita از خانوادهٔ Cactaceae (کاکتوس‌سانان) و از سردهٔ Austrocylindropuntia است؛ سرده‌ای از کاکتوس‌های بندبند با ساقه‌های استوانه‌ای که در گروه کاکتوس‌های اوپونتیوئید (Opuntioideae) جای می‌گیرند.

منطقهٔ بومی و زیستگاه

این گونه بومی رشته‌کوه‌های آند در اکوادور است و بیشتر در ارتفاعات سرد و نیمه‌خشک تا خشک دیده می‌شود. زیستگاه طبیعی آن دامنه‌های کوهستانی، شیب‌های سنگلاخی و خاک‌های سبک با زهکشی بالا است؛ جایی که نوسان دمای شبانه‌روزی زیاد و تابش فرابنفش در ارتفاعات قابل توجه است. پوشش متراکم خارها و کرک‌های ساقه به کاهش تبخیر و حفاظت در برابر سرما و تابش کمک می‌کند.

تاریخچهٔ کشف و نام‌گذاری

این گیاه در تاریخچهٔ رده‌بندی خود در شمار گونه‌هایی بوده است که در ادبیات کاکتوس‌شناسی با تغییر دیدگاه‌های رده‌بندی، در سرده‌های نزدیک به Opuntia نیز گزارش شده‌اند. نام سرده Austro- به معنای «جنوبی» است و به پراکنش جنوبی این گروه نسبت به برخی خویشاوندان اشاره دارد. صفت گونه‌ای vestita در لاتین به معنی «پوشیده/پوشش‌دار» است و به ظاهر پشمینه و پوشیده از خارهای ریز اشاره می‌کند.

نام‌های رایج

در منابع بین‌المللی معمولاً با نام‌هایی مانند Cotton cactus یا Woolly opuntia شناخته می‌شود. در فارسی نیز گاه به صورت توصیفی «کاکتوس پشمی» یا «اوپونتیای پشمی» نامیده می‌شود، هرچند نام علمی دقیق آن برای جلوگیری از اشتباه در میان گونه‌های مشابه توصیه می‌شود.

خصوصیات - معرفی

نور مورد نياز زیاد آبياري و رطوبت کمی خشک دماي مورد نياز 28 درجه سانتیگراد خاک مورد نياز معمولی یا شنی و رسی

به شکل استوانه باریک با پرزهای مو مانند سفید رنگ که به خوبی رشد کرده و گل می دهد.ساقه می تواند حداکثر تا 60 سانتی متر رشد کند و به قطر 2-3 سانتی متر برسد.گیاه دارای برک های نوک تیز و زود افت است .دارای چند خار مهره مانند سفید است .
گل در بالای ساقه قرار دارد به رنگ قرمز تیره یا بنفش میباشد

شرایط محیط رشد

این گیاه در فصل رشد نیاز به تنظیم خاصی برای آبیاری دارد و مستعد پوسیدگی ریشه است .در فصل زمستان خاک خشک نگه داشته می شود.برای رشد بهتر ان را در محلی با جریان هوای کافی  قرار دهید.
Austrocylindropuntia  نیاز به مخلوطی از خاک خشک و با مواد معدنی دارد .

مقابله به آفات استروسیلیندرو پونتیا وستیتا

آفات رایج

در Austrocylindropuntia vestita مهم‌ترین آفاتِ رایجِ کاکتوس‌ها دیده می‌شود: شپشک آردآلود (روی ساقه‌ها و در لابه‌لای کرک‌ها)، شپشک سپردار، و گاهی کنه تارتن. علائم شامل پنبه‌ای شدن لکه‌ها، چسبندگی (عسلک)، زردی، کاهش رشد و بدشکلی بندها است. برای کنترل، ابتدا گیاه را قرنطینه کنید و با برس نرم/پنبه آغشته به الکل 70٪ آفات قابل مشاهده را پاک کنید. سپس در صورت تداوم، از صابون حشره‌کش یا روغن‌های باغبانی با پوشش کامل سطح استفاده شود؛ در آلودگی شدید، حشره‌کش سیستمیک (مطابق برچسب و با احتیاط) می‌تواند مؤثر باشد. تهویه مناسب و پرهیز از کوددهی نیتروژنی زیاد احتمال طغیان آفات را کاهش می‌دهد.

بیماری‌ها و اختلالات

بیماری‌های مهم شامل پوسیدگی ریشه و طوقه ناشی از قارچ‌ها/اومیست‌ها (معمولاً در اثر آبیاری زیاد و خاک سنگین) و لکه‌برگی/پوسیدگی موضعی باکتریایی یا قارچی است. نشانه‌ها نرم و آبکی شدن بافت، سیاه‌شدن پایه، بوی نامطبوع و ریزش بندها هستند. مدیریت: آبیاری را کاهش دهید، از بستر بسیار زهکش‌دار استفاده کنید و اجازه دهید خاک بین دو آبیاری کاملاً خشک شود. قسمت‌های آلوده را با ابزار ضدعفونی‌شده حذف و محل برش را خشک نگه دارید؛ در موارد پیش‌رونده، قلمه سالم از بخش‌های بدون علائم تهیه کنید. استفاده هدفمند از قارچ‌کش‌های مسی/محافظتی می‌تواند در لکه‌ها کمک کند، اما اصلاح شرایط نگهداری مؤثرترین درمان است.

نحوه تکثیر استروسیلیندرو پونتیا وستیتا

بذر این گیاه به ندرت در دسترس است و به سختی جوانه می زند .بهترین حالت تکثیر قلمه زدن است

مروری بر ویژگی‌های تولیدمثل

Austrocylindropuntia vestita (استروسیلیندروپونتیا وستیتا) یک کاکتوس زینتی است که در نگهداری خانگی و باغچه‌های خشک‌دوست رایج است و به‌طور معمول با روش‌های غیرجنسی تکثیر می‌شود. موفق‌ترین و سریع‌ترین راه تکثیر آن در خانه، قلمه‌گیری از بندها (segment) است، هرچند تولیدمثل جنسی از طریق بذر نیز امکان‌پذیر است.

تکثیر رویشی با قلمه بند

برای قلمه‌گیری، یک بند سالم و بالغ را با ابزار تمیز جدا کنید و اجازه دهید محل برش چند روز تا یک هفته در جای خشک و سایه‌روشن پینه ببندد. کاشت قلمه تازه و بدون پینه، خطر پوسیدگی را به‌شدت افزایش می‌دهد. سپس قلمه را در بستر بسیار سبک و معدنی (ماسه شسته، پرلیت، پومیس) به‌صورت کم‌عمق ثابت کنید و تا شروع ریشه‌دهی آبیاری را بسیار محدود نگه دارید. ریشه‌دهی معمولاً در دمای ملایم و نور زیادِ غیرمستقیم سریع‌تر رخ می‌دهد.

تکثیر با جداسازی پاجوش‌ها

در برخی شرایط، گیاه پاجوش یا شاخه‌های جانبی تولید می‌کند. می‌توان این بخش‌ها را مانند قلمه جدا کرد: پس از جداسازی، پینه‌بندی و سپس کاشت در بستر کم‌آب. جداسازی زمانی بهترین نتیجه را می‌دهد که پاجوش اندکی ریشه اولیه داشته باشد یا بافت آن کاملاً سفت و بالغ شده باشد.

تولیدمثل جنسی از طریق بذر

در صورت تشکیل میوه و بذر، تکثیر بذری برای تنوع ژنتیکی کاربرد دارد اما کندتر است. بذرها پس از استخراج و خشک شدن، روی بستر استریل و سبک کشت می‌شوند و با رطوبت یکنواخت و نور مناسب جوانه می‌زنند. نهال‌ها در سال‌های نخست رشد آهسته‌تری نسبت به قلمه‌ها دارند.

ساير تصاوير :  

گياهان ديگر از همين جنس :

آشنایی با جنس اپونتیا و همه گونه های آن

گياهان ديگر از همين خانواده :

آشنایی با تیره کاکتوس و جنس های آن