نام علمي

Syagrus oleracea

نام لاتين

BITTER COCONUT

خانواده (تيره)

Arecaceae (Palmae)

دانستنیهای علمی

جنس Syagrus جنسی از خانواده نخلیان بوده که ارتباط خویشاوندی نزدیکی با جنس نارگیل (Cocos) دارد. بذرها و میوه های این مشابه میوه های نارگیل می باشند.

خصوصیات - معرفی

نور مورد نياز زیاد آبياري و رطوبت کمی مرطوب دماي مورد نياز نواحی گرمسیری و نیمه گرمسیری خاک مورد نياز خاک هایی با بافت سبک و متوسط

گیاه "نارگیل تلخ" درختی از خانواده نخلیان بوده و بومی برزیل است. این گیاه در نواحی شمال شرق برزیل، جنوب برزیل، جنوب شرق و مرکز برزیل و در پاراگوئه یافت می شود.

این درخت، نخلی نسبتاً بزرگ است که تا بیش از 5 تا 20 متر طول خواهد داشت. 

ساقه حلقه ای و خاکستری رنگ بوده و تاج آن نیز بیش از 6 متر می تواند گسترش داشته باشد.

برگ ها پر مانند، مرکب و شانه ای است. هر گیاه معمولاً دارای 15 تا 20 برگ سبز پررنگ به طول حدود 2 تا 3.6 متر می باشد.

شاخه های گلدهنده از بین برگ ها تشکیل شده است. ساقه ی گل چوبی و سخت بوده و دارای علافی فیبری است که حدود 45 تا 100 سانتیمتر طول دارد.

این درختان از نظر جنسیتی یکپایه می باشند. و گل های نر و ماده به صورت مجزا روی یک پایه تشکیل می شوند.

میوه ها به رنگ زرد مایل به سبز، بیضی شکل، دارای سطحی صاف، به طول 4 تا 5.5 سانتیمتر، دارای مزوکارپ (میانبر) ضخیم، گوشتی و فیبری است.

شرایط محیط رشد

این درخت اغلب در نواحی گرمسیری و نیمه گرمسیری می روید. همچنین نسبت به شرایط آب و هوایی مرطوب و خشک سازگار است.

حداقل دمایی که می تواند تحمل کند دمای -2 درجه سانتیگراد است.

از نظر نیاز آبی به آبیاری منظم نیاز دارد.

از نظر نیاز نوری نیز به نور کامل آفتاب برای رشد بهینه احتیاج دارد.

مقابله به آفات نارگیل تلخ

برخی از لاروهای خانواده Lepidoptera از برگ های برخی از گونه های این جنس گیاهی تغذیه می کنند. از جمله این آفات می توان به Batrachedra nuciferae، Hypercompe cunigunda و Paysandisia archon اشاره کرد.

نحوه تکثیر نارگیل تلخ

تولیدمثل Syagrus oleracea در طبیعت

Syagrus oleracea یا «نارگیل تلخ» در طبیعت عمدتاً از طریق بذر تکثیر می‌شود. این نخل پس از تشکیل خوشه‌های میوه، دانه‌های درشت خود را درون میوه‌های گوشتی تولید می‌کند و پراکنش بذر معمولاً با کمک جانوران میوه‌خوار و نیز ریزش مستقیم میوه در پای پایه مادری انجام می‌شود. بذرها در خاک‌های گرم و نسبتاً مرطوب جوانه می‌زنند و نهال‌ها در سال‌های نخست رشد آهسته‌تری دارند، اما با استقرار ریشه‌ها مقاوم‌تر می‌شوند.

تکثیر در خانه با بذر

رایج‌ترین روش خانگی، کاشت بذر تازه و سالم است. ابتدا پوسته و بافت‌های میوه را کاملاً تمیز کنید و بذر را 24–48 ساعت در آب ولرم بخیسانید. سپس بذر را در بستر سبک (مثلاً کوکوپیت+پرلیت یا ماسه+پیت) در عمق 2–4 سانتی‌متری بکارید. گرمای پایدار (حدود 25–30 درجه) و رطوبت یکنواخت، کلید جوانه‌زنی است؛ آبیاری باید طوری باشد که بستر خیس و غرقابی نشود.

روش‌های دیگر تکثیر و نکات کاربردی

این گونه معمولاً پاجوش قابل اتکا تولید نمی‌کند و تکثیر رویشی در خانه غالباً موفقیت‌آمیز نیست؛ بنابراین تمرکز بر بذر توصیه می‌شود. برای افزایش موفقیت، از بذر بسیار تازه استفاده کنید، گلدان عمیق انتخاب کنید و پس از جوانه‌زنی، نور زیادِ غیرمستقیم و تغذیه ملایم را تدریجی افزایش دهید.

خواص و کاربردهای دارویی و صنعتی

گياهان ديگر از همين جنس :

نخل سرگردان

گياهان ديگر از همين خانواده :

نخل رافِل

نارگیل

نخل آسای

خرما