نام لاتين
bladder campion
دانستنیهای علمی
ردهبندی علمی
گیاه Silene vulgaris با نام فارسی «سیلن ولگاریس» از تیرهٔ میخکسانان (Caryophyllaceae) و از جنس Silene است. این جنس با کاسبرگهای پیوسته و غالباً متورم، گلبرگهای شکافته و سازگاری بالا با زیستگاههای باز شناخته میشود. در سیلن ولگاریس، کاسهٔ گل بادکرده (bladder-like calyx) از شاخصترین ویژگیهای ریختشناسی برای تشخیص گونه بهشمار میآید.
منطقهٔ بومی و پراکنش
خاستگاه اصلی Silene vulgaris اروپا، بخشهایی از حوضهٔ مدیترانه و نواحی غربی آسیاست و در بسیاری از مناطق معتدل نیمکرهٔ شمالی گسترش یافته است. این گونه در برخی کشورها بهصورت معرفیشده نیز دیده میشود و بهدلیل توانایی استقرار در محیطهای آشفته، میتواند در چشماندازهای انسانی بهخوبی پراکنده شود.
زیستگاه و بومشناسی
زیستگاه معمول آن شامل چمنزارها، حاشیهٔ راهها، زمینهای بایر، دامنههای سنگلاخی و خاکهای نسبتاً سبک است. این گیاه اغلب در مکانهای آفتابگیر تا نیمهسایه رشد میکند و نسبت به کمغذایی خاک و خشکی نسبی بردبار است. توان سازگاری با خاکهای متنوع و زیستگاههای دستخورده از عوامل موفقیت اکولوژیک آن محسوب میشود.
تاریخچه و نکات علمی
نامگذاری این گونه در چارچوب نظام ردهبندی گیاهان گلدار تثبیت شده و در منابع فلوری اروپا بهطور گسترده ثبت است. از دیدگاه زیستشناسی گردهافشانی، گلها معمولاً جاذب حشرات هستند و شکل کاسهٔ متورم میتواند در حفاظت اندامهای زایشی نقش داشته باشد. این گونه بهعنوان یک مدل مناسب برای مطالعهٔ تغییرپذیری ریختی در جنس Silene نیز مطرح شده است.
![سیلن ولگاریس]()
خصوصیات - معرفی
نور مورد نياز
زیاد
آبياري و رطوبت
مرطوب
دماي مورد نياز
نواحی معتدل تا نیمه گرمسیری
خاک مورد نياز
خاک هایی با رطوبت کافی
|
"سیلن ولگاریس" یکی از گونه های جنس سیلن و بومی اروپا است اما در آمریکای شمالی نیز گسترش دارد.
این گیاه، گیاهی علفی و چندساله است که حدود 60 سانتیمتر طول دارد. گل ها از ماه جون تا آگست تشکیل شده و بذرها از جولای تا سپتامبر می رسند. گل های این گیاهان دوپایه (اندام های جنسی نر و ماده به صورت جدا از هم و روی گیاهان جداگانه ای قرار دارند) بوده و گرده افشانی توسط زنبورهای عسل صورت می گیرد. این گل ها خودگرده افشان نیستند. گل ها دارای پنج گلبرگ، با دو لوب عمیق به رنگ سفید و زیگومورف هستند. برگ ها متقابل، بدون دمبرگ، نیزه ای و کشیده و به رنگ سبز مایل به آبی می باشد. میوه ها کروی شکل، به رنگ مایل به زرد، کپسولی با شش دندانه و به طول 8 تا 9 میلیمتر هستند.
![bladder campion]()
شرایط محیط رشد
این گیاه خاک های به خوبی آبیاری شده و سبک و لومی را ترجیح می دهد. همچنین از نظر نیاز نوری به مکان های کاملاً آفتابی نیاز دارد. پی اچ مناسب خاک برای رشد آن پی اچ اسیدی، خنثی و کمی قلیایی است. این گیاهان نمی توانند در مکان های سایه به خوبی رشد کنند.
![Silene vulgaris]()
مقابله به آفات سیلن ولگاریس
آفات مهم Silene vulgaris
شتهها رایجترین آفت سیلن ولگاریس هستند که با مکیدن شیره گیاهی باعث پیچیدگی برگها و کاهش رشد میشوند. تریپس و مینوزبرگها نیز میتوانند لکههای نقرهای و تونلهایی در برگ ایجاد کنند. در شرایط گرم و متراکم، کنههای تارعنکبوتی باعث زردی و ریزش برگها میشوند. برای کنترل، شستوشوی گیاه با آب، حذف بخشهای آلوده و استفاده از صابون حشرهکش یا روغن ولک توصیه میشود. در صورت طغیان شدید، میتوان از حشرهکشهای انتخابی و کمخطر طبق برچسب استفاده کرد.
بیماریهای قارچی و باکتریایی
سیلن ولگاریس نسبتاً مقاوم است، اما در رطوبت بالا به سفیدک پودری، لکهبرگ قارچی و پوسیدگی ریشه حساس میشود. سفیدک پودری با پوشش سفید روی برگ و کاهش فتوسنتز شناخته میشود و لکهبرگها بهصورت لکههای قهوهای یا خاکستری دیده میشوند. زهکش ضعیف خاک نیز پوسیدگی ریشه و زردی عمومی بوته را تشدید میکند. برای پیشگیری، آبیاری در پای گیاه، نه روی برگ، بهبود تهویه، حذف بقایای آلوده و ضدعفونی ابزار ضروری است. در آلودگیهای شدید، استفاده محدود از قارچکشهای مناسب (مانند گوگرد یا ترکیبات مسی) میتواند مؤثر باشد.
![سیلن ولگاریس]()
نحوه تکثیر سیلن ولگاریس
تکثیر این گیاهان از طریق کشت بذرهای آنها صورت می گیرد. بذرها را باید در اوایل بهار در شاسی سرد کشت کرد. زمانی که گیاهان جدید به اندازه کافی بزرگ شدند، نهال های بذری را در گلدان های جداگانه ای در تابستان کشت نمود. اگر بذر به اندازه ی کافی وجود دارد، می توانید بذور را به صورت مستقیم در محیط خارج از گلخانه کشت کنید.
یکی دیگر از روش های تکثیر این گیاهان، از طریق تقسیم بوته در بهار است. گیاهان تقسیم شده را می توانید به صورت مستقیم در مکان های مناسب کشت کنید. بهترین مکان برای کشت گیاهان تقسیم شده، گلدان های کوچک و مکان هایی آفتابی با کمی سایه در شاسی سرد در تابستان است.
برگ ها و شاخه های جوان این گیاه در برخی از کشورهای مدیترانه به عنوان غذا مورد استفاده قرار می گیرد. برگ های جوان و نازک آن نیز ممکن است به صورت خام در سالاد مصرف شود. برگ های قدیمی تر معمولاً به صورت پخته شده، سرخ شده و یا جوشانده شده همراه با سیر و یا به صورت املت مورد استفاده قرار می گیرد.