سانسیویریا ارنبرگی

دانستنیهای علمی

این گیاه در شمال شرقی آفریقا از جنوب لیبی به تانزانیا ، عمان و نیز در عربستان سعودی رشد می کند

رده‌بندی علمی و جایگاه تبارشناختی

Sansevieria ehrenbergii (سانسیویریا ارنبرگی) از نظر رده‌بندی نوین، در خانواده Asparagaceae (سرده‌مارچوبگان/مارچوبیان) و زیرخانواده Nolinoideae قرار می‌گیرد. در بسیاری از منابع باغبانی هنوز آن را در جنس Sansevieria می‌آورند، اما در سامانه‌های جدیدتر، سانسیویریاها اغلب در جنس Dracaena ادغام شده‌اند؛ بنابراین ممکن است این گونه با نام‌های هم‌ارز طبقه‌بندی نیز گزارش شود.

منطقه بومی و پراکنش جغرافیایی

این گونه بومی بخش‌هایی از شاخ آفریقا است و به‌ویژه در سومالی گزارش‌های متعددی از حضور طبیعی آن وجود دارد. پراکنش آن با اقلیم‌های گرم و خشک همخوانی دارد و نشان‌دهنده سازگاری تبار سانسیویریاها با زیست‌بوم‌های کم‌آب است.

زیستگاه طبیعی و سازگاری‌های اکولوژیک

زیستگاه‌های معمول سانسیویریا ارنبرگی شامل مناطق نیمه‌بیابانی، دامنه‌های سنگلاخی و خاک‌های کم‌عمق و کم‌مواد آلی است. برگ‌های گوشتی و ایستاده آن به کاهش اتلاف آب کمک می‌کند و مانند بسیاری از اعضای این گروه، به سازوکارهای فیزیولوژیک سازگار با خشکی (از جمله الگوهای کارآمد تبادل گازی در شرایط کم‌آبی) متکی است.

تاریخچه نام‌گذاری و اهمیت علمی

صفت گونه‌ای ehrenbergii یادآور سنت نام‌گذاری گیاهان به افتخار پژوهشگران علوم طبیعی است و نشان می‌دهد این گونه در دوره گسترش اکتشافات گیاه‌شناسی در آفریقا وارد ادبیات علمی شده است. اهمیت علمی آن در کمک به درک تنوع ریخت‌شناسی و سازگاری‌های خشکی‌دوستانه در تبار سانسیویریا/دراسنا است.

خصوصیات - معرفی

برگ های بالغ به رنگ سبز تیره و معمولا در محدوده بین 0.5 تا 1.5 متر در طول و 2.45 تا 8.0 سانتی متر عرض و خوشه های تنگ و در مجاور هم رشد می کند

در سال 1911 ویلهلم کاتوینکل آلمانی در حال جستجو برای پروانه ها تصادفا در تنگه Maasai لین گیاه را یافت

شرایط نگهداری سانسیویریا ارنبرگی

نور مورد نياز زیاد آبياري و رطوبت کمی خشک دماي مورد نياز 20 درجه سانتیگراد خاک مورد نياز خاک لوم (مخلوطی از شن، رس و مواد آلی)

نور مناسب

سانسیویریا ارنبرگی در نور روشنِ غیرمستقیم بهترین رشد و فرم برگ را دارد. قرار دادن گیاه پشت پنجره با پرده نازک یا کنار پنجره جنوبی/شرقی ایده‌آل است. نور کم را تحمل می‌کند، اما رشد کند و رنگ برگ‌ها کدرتر می‌شود. آفتاب مستقیمِ شدید (به‌ویژه ظهر تابستان) می‌تواند باعث سوختگی و لکه‌های قهوه‌ای روی برگ‌ها شود.

دما و تهویه

دامنه دمایی مناسب حدود 18 تا 30 درجه سانتی‌گراد است. دمای زیر 12–10 درجه و سرمای ناگهانی می‌تواند به بافت برگ و ریشه آسیب بزند. از قرار دادن گلدان در مسیر باد سرد، کنار کولر یا پنجره‌های زمستانی خودداری کنید. تهویه ملایم و جریان هوای غیرمستقیم به کاهش خطر قارچ کمک می‌کند.

رطوبت محیط

رطوبت معمول خانه برای این گیاه کافی است (حدود 30 تا 60 درصد). رطوبت خیلی بالا همراه با نور کم و خاک مرطوب، خطر پوسیدگی را افزایش می‌دهد. نیازی به غبارپاشی مداوم نیست؛ در صورت گردوغبار، برگ‌ها را با دستمال کمی مرطوب پاک کنید.

خاک و گلدان

خاک باید بسیار سبک و با زهکشی بالا باشد؛ ترکیب خاک کاکتوس با پرلیت/پومیس و کمی ماسه درشت مناسب است. گلدان دارای سوراخ زهکشی الزامی است و بهتر است سفالی یا سنگین باشد تا تعادل گیاه حفظ شود. خاک‌های سنگین و همیشه خیس باعث پوسیدگی ریشه می‌شوند.

آبیاری و مدیریت رطوبت خاک

بین دو آبیاری اجازه دهید خاک تقریباً کاملاً خشک شود. در فصل رشد، معمولاً هر 2 تا 3 هفته و در زمستان با فاصله بیشتر آبیاری کنید. مهم‌ترین اصل: آبیاری کم اما عمیق، و پرهیز از ماندن آب در زیرگلدانی.

خواص و کاربردهای دارویی و صنعتی

از این گیاه به منظور ضد عفونی ، پانسمان طبیعی ، طناب ، سبد ، سقف و لباس استفاده میشده است

مقابله به آفات سانسیویریا ارنبرگی

آفات رایج سانسیویریا ارنبرگی

مهم‌ترین آفات سانسیویریا ارنبرگی شپشک‌آردآلود، کنه عنکبوتی و شپشک‌سپردار هستند. این آفات با تغذیه از شیره سلولی، رشد برگ‌های ضخیم و شمشیری را کند کرده و لکه‌های زرد یا کم‌رنگ ایجاد می‌کنند. حضور تارهای نازک روی برگ‌ها نشانه حمله کنه عنکبوتی است. تجمع توده‌های سفید و پنبه‌ای در زاویه برگ‌ها معمولاً ناشی از شپشک‌آردآلود است.

کنترل و پیشگیری از آفات

برای مقابله، ابتدا برگ‌ها را با دستمال آغشته به محلول رقیق مایع ظرفشویی و آب ولرم تمیز کنید. در آلودگی شدید می‌توان از حشره‌کش‌های سیستمیک مخصوص گیاهان آپارتمانی طبق دستور برچسب استفاده کرد. تأمین نور کافی، گردش هوای ملایم و پرهیز از خاک همیشه خیس، مقاومت گیاه را در برابر آفات افزایش می‌دهد. قرنطینه گیاهان جدید حداقل دو هفته از انتقال آفات به سانسیویریا جلوگیری می‌کند.

بیماری‌های قارچی و پوسیدگی ریشه

بزرگ‌ترین مشکل این گیاه پوسیدگی ریشه و طوقه بر اثر آبیاری زیاد و زهکشی ناکافی است. علائم آن نرم‌شدن پایه برگ، بوی بد خاک و سیاه‌شدن ریشه‌هاست. در صورت مشاهده، باید آبیاری را قطع، بخش‌های پوسیده را حذف و گیاه را در خاک تازه و سبک با زهکشی مناسب کاشت. آبیاری تنها زمانی انجام شود که حداقل نیمی از بستر کاشت کاملاً خشک شده باشد.

نحوه تکثیر سانسیویریا ارنبرگی

تولیدمثل سانسیویریا ارنبرگی در طبیعت

Sansevieria ehrenbergii در زیستگاه‌های خشک و نیمه‌خشک عمدتاً به‌صورت رویشی گسترش می‌یابد. ریزوم‌های زیرزمینی با تولید پاجوش‌های جدید، کلنی‌های متراکم و پایدار ایجاد می‌کنند و این راهبرد به گیاه کمک می‌کند پس از تنش‌هایی مانند خشکی یا آسیب مکانیکی سریع‌تر بازسازی شود.

در فصل مناسب، گیاه گل‌آذین تولید می‌کند و گرده‌افشانی معمولاً توسط حشرات انجام می‌شود. سپس میوه و بذر شکل می‌گیرد؛ با این حال در بسیاری از جمعیت‌ها، نقش تکثیر بذر نسبت به تکثیر ریزومی کمتر و وابسته به شرایط اقلیمی و حضور گرده‌افشان‌هاست.

روش‌های تکثیر در خانه

مطمئن‌ترین روش، جدا کردن پاجوش‌ها همراه با بخشی از ریزوم و چند ریشه است. پس از جداسازی، برش‌ها را 24–48 ساعت در سایه خشک کنید و سپس در بستر بسیار سبک (خاک کاکتوس + پرلیت) بکارید؛ آبیاری را کم و پس از استقرار افزایش دهید.

روش دیگر قلمه برگ است: برگ سالم را به قطعات 5–8 سانتی‌متری ببرید و جهت قطعه را حفظ کنید. ریشه‌دهی در بستر خشک و گرم انجام می‌شود اما ممکن است ویژگی‌های رشدی برخی ارقام دقیقاً تکرار نشود. تکثیر از بذر ممکن است، ولی کندتر است و نیاز به بذر تازه، گرما و رطوبت کنترل‌شده دارد.

سانسیویریا تریفاسکیاتا سانسوریا (نیزه آفریقایی) سانسویریا زیلانیکا سانسوریا دونِری

دراسینا ریکی سانسویریا زیلانیکا برگ عبایی سانسوریا (نیزه آفریقایی)