لیلکی آمریکایی

دانستنیهای علمی

درخت لیلکی آمریکایی ، درختی است خزان پذیر و خاردار از خانواده  Fabaceae ( نخودیان) که بومی آمریکای شمالی میباشد.
گسترش این درخت در آمریکا از داکوتای جنوبی تا مرکز تگزاس و تا ماسوچوست ادامه پیدا میکند.
این درخت بیشتر در دشتهای شمال آمریکا میروید.
درخت لیلکی در بعضی از باغهای کشور کاشته می شود و شباهت زیادی به درخت لیلکی ایران دارد.

درخت لیلکی آمریکایی از جنس  Gleditisia میباشد و نام این جنس برگرفته از نام یک پزشک آلمانی است.

این گیاه، درخت زینتی بسیار محبوبی میباشد و به صورت تک درخت و یا در کنار بقیه درختان در باغها کاشته میشود.
درخت لیلکی آمریکایی ، درختی سایه دار است که در برابر خاک شور، آلودگی هوا ، خاک قلیایی ، گرما و خشکسالی مقاوم است.

خصوصیات - معرفی

درخت لیلکی آمریکایی رشدی به نسبت سریع دارد ولی بین 20 تا 50 سال زمان نیاز است تا به رشد کامل خود برسد.
ارتفاع این درخت بین 20 تا 30 متر بوده و طول عمری بین 120 تا 150 سال دارد.
پوست این درخت خاکستری مایل به قهوه ای بوده و خارهای آن سه شاخه است.
تاج این گیاه، تخم مرغی شکل بوده و گستردگی بین 4 تا 8 متر دارد .
شاخ برگی زیبا دارد ، برگها به رنگ سبز روشن هستند .
گلهای این درخت به شدت معطر است ، رنگ زرد مایل به سبز دارد ، کوچک است در اواخر بهار ظاهر میشود و جنبه زینتی ندارد.
میوه به صورت غلاف چرمی شکل است که رنگ قرمز مایل به قهوه ای دارد و در اواخر پاییز بالغ میشود.
این غلاف ها بین 15 تا 20 سانتیمتر طول دارند .
خمیر داخل غلاف خوراکی است.
دانه ها توسط گیاهخوارها پراکنده میشوند.

شرایط محیط رشد

نگهداری از درخت لیلکی به شرح زیر میباشد:

خاک: خاک مناسب برای رشد این گیاه ، خاک شنی، ماسه ای، گچی، لومی مرطوب، عمیق و خوب زهکشی شده است.
خاک بهتر است اسیدی و یا خنثی باشد.
نور: آفتاب کامل.
در سایه این درخت رشد نمیکند.
دما: دمای بین -10 تا 16 درجه را تحمل میکند.
آبیاری: به طور متوسط صورت گیرد.
بهتر است خاک همیشه مرطوب باشد.

خواص و کاربردهای دارویی و صنعتی

موارد استفاده:
چوب ليلكي خيلي سخت است .در مصارف روستايي براي پايه كندوج(انبار برنج) و پايه بنا به كار مي رود.ميوه سبز آن براي تعليف گاوهاي گوشتي به مصرف مي رسد.و ميوه رسيده آن علوفه زمستاني گاوها را تشكيل مي دهد. پوست درخت نيز در صورت اجبار به مصرف تعليف مي رسد.
خواص:
این درخت در طب سنتی بومیان آمریکا مورد استفاده قرار می گرفته است و عصاره آن برای پیشگیری از سرطان مفید است.

مقابله به آفات لیلکی آمریکایی

آفات مهم لیلکی آمریکایی

مهم‌ترین آفات لیلکی آمریکایی شته‌ها، شپشک‌ها، مینوز برگ و لارو حشرات جونده هستند. شته‌ها با مکیدن شیره گیاهی موجب پیچیدگی و زردی برگ‌ها می‌شوند و عسلک تولیدی آن‌ها رشد قارچ دوده‌ای را تسهیل می‌کند. شپشک‌ها روی شاخه و برگ مستقر شده و به تدریج سبب ضعف عمومی و ریزش زودرس برگ می‌شوند. مینوز برگ تونل‌هایی در بافت برگ ایجاد کرده و فتوسنتز را کاهش می‌دهد.

برای کنترل آفات، ابتدا باید با مدیریت تلفیقی عمل کرد: حذف شاخه‌های آلوده، شست‌وشوی تاج در بهار با آب پرفشار، حفظ تنوع زیستی جهت جذب دشمنان طبیعی مانند کفشدوزک‌ها و بالتوری‌ها. در صورت طغیان، استفاده هدفمند از صابون‌های حشره‌کش، روغن‌های معدنی و حشره‌کش‌های کم‌خطر توصیه می‌شود. ضدعفونی ابزار هرس از انتقال آفات جلوگیری می‌کند.

بیماری‌ها و راه‌های مقابله

بیماری‌های رایج شامل لکه‌برگ‌های قارچی، پوسیدگی ریشه و شانکرهای ساقه است. شرایط رطوبتی بالا و زهکش نامناسب این بیماری‌ها را تشدید می‌کند. نشانه‌ها شامل لکه‌های قهوه‌ای روی برگ، زردی عمومی، پژمردگی و ترک یا فرورفتگی در پوست ساقه است.

برای پیشگیری، تأمین زهکش مناسب، آبیاری منظم و اجتناب از خیس ماندن طولانی برگ‌ها ضروری است. برداشت و سوزاندن برگ‌ها و شاخه‌های آلوده، کاهش منبع آلودگی را تضمین می‌کند. در موارد شدید، استفاده محدود از قارچ‌کش‌های مسی یا سیستمیک، طبق توصیه کارشناس گیاه‌پزشکی، لازم است. تقویت تغذیه متعادل و هرس اصولی مقاومت درخت را افزایش می‌دهد.

نحوه تکثیر لیلکی آمریکایی

تکثیر این درخت به 2 روش امکان پذیر است:
1- کاشت بذر.
2-پیوند زدن.

تولیدمثل طبیعی در Gleditsia triacanthos

لیلکی آمریکایی (Gleditsia triacanthos) به‌طور طبیعی از طریق گل‌های نر و ماده/دوجنسی و گرده‌افشانی توسط حشرات تکثیر می‌شود. میوه‌ها به‌صورت نیام‌های چرمی و نسبتاً بلند تشکیل می‌شوند و دانه‌ها درون پالپ شیرین قرار دارند. پراکنش بذر در طبیعت عمدتاً با خوردن میوه توسط پستانداران و عبور بذر از دستگاه گوارش (پراکنش درون‌زاد) و نیز با ریزش نیام‌ها و جابه‌جایی مکانیکی انجام می‌شود.

دانه‌ها دارای خواب فیزیکی به‌علت پوسته سخت هستند و بدون شکستن خواب، جوانه‌زنی کند و ناهمگن خواهد بود. این ویژگی باعث می‌شود در رویشگاه‌ها بانک بذر پایدار شکل بگیرد و جوانه‌زنی در شرایط مناسب (گرما و رطوبت) رخ دهد.

تکثیر رایج در باغ و فضای سبز (بذر)

این گونه در کاشت‌های زینتی و فضای سبز رایج است و تکثیر از بذر مهم‌ترین روش تولید نهال به شمار می‌آید. برای افزایش درصد جوانه‌زنی، بذرها معمولاً اسکاریفیکاسیون می‌شوند: خراش‌دهی مکانیکی پوسته یا خیساندن کوتاه در آب بسیار گرم و سپس خیساندن در آب ولرم تا متورم شدن. پس از آن کشت در بستر سبک و ضدعفونی‌شده با رطوبت یکنواخت انجام می‌گیرد.

تکثیر رویشی و تکثیر ارقام بدون خار

برای حفظ صفات رقم‌های زینتی (به‌ویژه فرم‌های کم‌خار/بی‌خار)، پیوند روش کلیدی است؛ معمولاً پیوند جوانه یا پیوند شکمی روی پایه‌های بذری انجام می‌شود تا یکنواختی و رشد مناسب تضمین گردد. قلمه‌گیری از شاخه‌های نیمه‌خشبی ممکن است، اما ریشه‌زایی اغلب متغیر بوده و معمولاً نیازمند هورمون ریشه‌زا و مه‌پاش/رطوبت بالا است.

عوارض جانبی - هشدار

هشدار: در مورد این درخت، مراقب کنه عنکبوتی و گال باشید.

ساير تصاوير :  

گياهان ديگر از همين جنس :

آشنایی با جنس اقاقیای خاردار و همه گونه های آن

گياهان ديگر از همين خانواده :

آشنایی با تیره بقولات - لگوم داران و جنس های آن