گل بهار - گیاهان بومی ایران

نویسنده: شیما حسن زاده
تاریخ انتشار: 1399/05/01
گل بهار - گیاهان بومی ایران
گل بهار **Eranthis longistipitata** گیاهی علفی و چندساله از تیرهٔ آلالگان (Ranunculaceae) است که در **اوایل بهار** و معمولاً پیش از پوشش کامل برگ‌های درختان گل‌دهی می‌کند.

- **شرایط دما، رطوبت و نور محیط رشد:** سازگار با اقلیم‌های **سرد تا معتدل**؛ در دورهٔ رشد به هوای خنک نیاز دارد و پس از گرم‌شدن هوا به خواب تابستانه می‌رود. خاک **نسبتاً مرطوب ولی با زهکشی خوب** را می‌پسندد. بهترین نور، **نیم‌سایه تا آفتاب ملایم بهاری** (زیر درختان خزان‌کننده) است.
- **بومی و زیستگاه:** بومی بخش‌هایی از **آسیای مرکزی** (از جمله نواحی کوهستانی) و رویشگاه طبیعی آن معمولاً **دامنه‌های کوهستانی، حاشیهٔ جنگل‌ها و علفزارهای مرطوبِ بهاره** است.
- **خصوصیات ظاهری اندام گیاه:** گیاهی **کوتاه‌قد** با اندام زیرزمینی غده‌مانند؛ گل‌ها معمولاً **زردِ درخشان** و فنجانی‌شکل‌اند. برگ‌ها عمدتاً **بُرش‌دار و پنجه‌ای** بوده و مانند یقه‌ای از براکته‌ها در زیر گل دیده می‌شوند؛ پس از گل‌دهی، برگ‌های حقیقی بیشتر رشد می‌کنند.
- **نام رایج:** در ایران عموماً با نام **گل بهار** شناخته می‌شود. نام‌های رایج انگلیسی در گروه Eranthis شامل **Winter aconite** (آکونیت زمستانه/گل زمستانه) است.
- **کاربرد:** بیشتر به‌عنوان **گیاه زینتیِ زودگل** در باغ‌های مناطق معتدل کشت می‌شود.

Nargil_Eranthis longistipitata
نام علمي
Eranthis longistipitata
نام لاتين
winter aconite
خانواده (تيره)


نور مورد نياز
نور مورد نیاز گیاه گل بهار
متوسط
آبياري و رطوبت
رطوبت مورد نیاز  گل بهار
کمی مرطوب
دماي مورد نياز
دمای مورد نیاز  گل بهار
15-18 درجه سانتیگراد
خاک مورد نياز
خاک مورد نیاز  گل بهار
کوهپایه ها

خصوصیات - معرفی


گل بهار یک گیاه علفی گلدار که ریشه آن به صورت غده است. ارتفاع گیاه به 25 سانتی متر می رسند. آنها دارای گل های منفرد هستند. گل ها فقط در طول روز، در هوای بارانی و در غروب بسته می شوند. در نتیجه می توانند از گیاه در برابر رطوبت محافظت کنند. این گیاه به مدت 15 تا 20 روز گل دارد. گل ها بدون دمگل و زرد رنگ که از اواخر زمستان تا اوایل بهار ظاهر می شوند. این گیاه به مکانی سایه آفتاب و خاکی غنی از هوموس با زهکشی خوب و نه چندان خشک نیازمند است. شاخ و برگ ها در فصل تابستان از بین می رود. حداقل دمای قابل تحمل برای این گیاه 15- درجه سانتیگراد است. تکثیر از طریق کاشت بذر در پاییز یا تقسیم گیاه بلافاصله پس از پایان گلدهی و قبل از آنکه برگ ها خشک شوند امکان پذیر است. 



شرایط محیط رشد


دمـا و اقلیم مناسب برای Eranthis longistipitata

گیاه Eranthis longistipitata یا گل بهار، بومی مناطق کوهستانی سرد است و زمستان‌های سرد را تحمل می‌کند. این گیاه نیاز به دوره سرمای زمستانه برای جوانه‌زنی و گل‌دهی مطلوب دارد. دمای مناسب رشد رویشی در بهار حدود ۵ تا ۱۵ درجه سانتی‌گراد است و گرمای شدید تابستان می‌تواند باعث خواب زودرس پیازچه‌ها شود.

نور و شدت تابش

گل بهار در طبیعت اغلب زیر درختان خزان‌دار رشد می‌کند. نور نیم‌سایه تا آفتاب ملایم بهاری برای این گونه ایده‌آل است. قرارگیری در آفتاب کامل در اواخر بهار و تابستان، به‌ویژه در مناطق گرم، می‌تواند منجر به سوختگی برگ‌ها و کاهش طول عمر دوره رشد شود.

رطوبت، آبیاری و خاک

این گیاه خاک‌های نسبتاً مرطوب اما با زهکش عالی را ترجیح می‌دهد. رطوبت یکنواخت در زمستان و اوایل بهار ضروری است، اما ماندآبی به سرعت موجب پوسیدگی پیازچه‌ها می‌شود. بهترین بستر ترکیبی از خاک باغچه سبک، کمی ماسه و مواد آلی پوسیده است. pH خاک خنثی تا کمی قلیایی مناسب است و در تابستان خاک باید کمی خشک‌تر نگه داشته شود تا چرخه طبیعی خواب گیاه حفظ گردد.





ساير تصاوير :
 


گياهان ديگر از همين جنس :

آشنایی با جنس آلالهٔ زمستانی و همه گونه های آن


گياهان ديگر از همين خانواده :

آشنایی با تیره آلاله و جنس های آن

امتیاز شما به این مقاله

میانگین امتیاز: 4 از ۵، بر اساس 5 امتیاز

پرسش‌ها و نظرات این مقاله

هنوز پرسش یا نظری برای این مقاله ثبت نشده است.

ثبت پرسش یا نظر جدید