معرفی و راهنمای پرورش درختان میوه - نخل گوآدالوپ

نویسنده: محبوبه آشناور
تاریخ انتشار: 1394/05/01
معرفی و راهنمای پرورش درختان میوه - نخل گوآدالوپ
نخل گوآدالوپ Brahea edulis که در فارسی غالباً با همین نام و گاه «نخل براها» شناخته می‌شود، در جهان با نام‌های Guadalupe palm و Edible brahea palm مطرح است. این گونه نخل تک‌ساقه با تنه‌ای استوانه‌ای و نسبتاً قطور و تاجی متراکم از برگ‌های بزرگ بادبزنی (پالمیت) به رنگ سبز تا سبز مایل به خاکستری است؛ دمبرگ‌ها طویل بوده و حاشیه آن‌ها معمولاً دارای دندانه‌های ریز است. گل‌آذین‌ها بلند و آویخته و میوه‌ها کوچک، گرد تا بیضوی و تیره‌رنگ‌اند. بومی جزیره گوآدالوپ در باخا کالیفرنیای مکزیک است و در زیستگاه‌های نیمه‌خشک تا مدیترانه‌ای، اغلب در دامنه‌ها و دره‌های با زهکش خوب رشد می‌کند. به آفتاب کامل تا نیم‌سایه، خاک‌های سبک تا متوسط، و آبیاری منظم در استقرار اولیه نیاز دارد و پس از استقرار نسبتاً متحمل به خشکی است. این گونه به‌عنوان درخت زینتی بسیار مشهور است.

Nargil_Brahea edulis
نام علمي
Brahea edulis
نام لاتين
Guadalupe Palm
خانواده (تيره)

دانستنیهای علمی

رده‌بندی و ویژگی‌های کلی

نخل گوآدالوپ با نام علمی Brahea edulis از خانواده Arecaceae (نخیلات) است. این گونه در تیره فرعی Coryphoideae و قبیله Trachycarpeae قرار می‌گیرد. جنس Brahea شامل چند نخل بادبزنی آمریکای مرکزی است که به برگ‌های بادبزنی سفت، رشد کند و طول عمر زیاد شناخته می‌شوند. Brahea edulis نخیلی همیشه‌سبز با تنه‌ای منفرد و تاجی متراکم از برگ‌های بادبزنی آبی‑سبز است.

گستره بومی و زیستگاه طبیعی

این گونه بومی جزیره گوآدالوپه در اقیانوس آرام، در سواحل شمال‌غربی مکزیک است. زیستگاه طبیعی آن دامنه‌های سنگی، شیب‌های آتشفشانی و دره‌های کم‌عمق با خاک‌های نسبتاً فقیر اما دارای زهکش بسیار خوب است. ناحیه بومی تحت تأثیر مه‌های ساحلی، بادهای شدید و تابستان‌های خشک قرار دارد. نخل گوآدالوپ سازگار با اقلیم نیمه‌خشک، تابستان‌های گرم و زمستان‌های خنک بدون یخبندان شدید است.

تاریخچه و اهمیت علمی

Brahea edulis در سده نوزدهم توسط گیاه‌شناسان اروپایی که فلور جزیره گوآدالوپه را بررسی می‌کردند توصیف شد. نام گونه‌ای «edulis» به معنی «خوراکی» به میوه‌های شیرین و قابل خوردن این نخل اشاره دارد که در گذشته توسط ساکنان محلی و ملوانان مصرف می‌شد. از اواخر قرن نوزدهم، ورود بزهای اهلی به جزیره سبب چرای شدید و تخریب تجدید نسل طبیعی این نخل شد. این گونه امروز در فهرست گونه‌های در معرض تهدید قرار دارد و به عنوان الگوی مهمی برای مطالعه اکولوژی جزایر اقیانوسی، فرایندهای انقراض و برنامه‌های احیای زیستگاه به کار می‌رود.

نخل گوآدالوپ

خصوصیات - معرفی


نور مورد نياز
نور مورد نیاز گیاه نخل گوآدالوپ
زیاد
آبياري و رطوبت
رطوبت مورد نیاز  نخل گوآدالوپ
کمی مرطوب
دماي مورد نياز
دمای مورد نیاز  نخل گوآدالوپ
نواحی گرمسیری
خاک مورد نياز
خاک مورد نیاز  نخل گوآدالوپ
خاک های حاصلخیز


نخل گوآدالوپ یکی از گیاهان خانواده نخلیان و بومی جزایر گوآدالوپ در مکزیک می باشد.
این گیاه جزو یکی از نخل های بادبزنی است که در اندازه های متوسط دیده شده و تا حدود 4.5 تا 13 متر ارتفاع رشد می کند و گیاهی کند رشد نیز می باشد.

این نخل ها نسبت به نخل های واشنگتن، بزرگتر بوده و برگ ها نیز دارای پلیسه های بیشتری می باشند. و برخلاف واشنگتن ها، از نظر ارتفاع، کوتاه تر باقی می مانند.
گل های این گیاه به رنگ زرد کمرنگ بوده و زمان گلدهی اواخر بهار یا اوایل تابستان می باشد.
میوه هایی با بذرهای بزرگ و پالپ های خوراکی تولید می کنند که طعم آنها یادآور مزه و طعم خرما است. این میوه ها کوچک و به رنگ سیاه هستند.

Guadalupe Palm

شرایط محیط رشد


در ارتفاعات 400 تا 1000 متر بالاتر از سطح دریا می تواند رشد کند.
در نواحی بومی، درختان قدیمی از این گونه ها که عمری به قدمت 150 سال یا بیشتر دارند، مشاهده می شود.
این نخل ها نسبت سرما نیز مقاوم هستند و می توانند در دمای -6 درجه سانتیگراد یا بعضاً در دماهای پایین تر نیز زنده بمانند.
این گیاه به صورت طبیعی روی زمین های شیب دار و صخره ای رشد می کند.

نواحی با رطوبت بالا را نمی پسندد.
در برابر خشکی مقاوم هستند.
در نواحی سایه رشد خوبی ندارد و برای رشد بهینه به آفتاب کامل نیاز دارد.
در انواع مختلفی از خاک ها می تواند رشد کند و نیاز به مواد مغذی ندارد. اما خاک های حاصلخیز و به خوبی آبیاری شده در رشد بهتر این درختان بسیار مؤثر خواهد بود.
پی اچ مناسب خاک برای آنها حدود 6.1 تا 7.8 می باشد.

Brahea edulis

مقابله به آفات نخل گوآدالوپ


آفات رایج در Brahea edulis

نخل گوآدالوپ (Brahea edulis) می‌تواند توسط شپشک‌های سپردار و آردآلود، کنه‌های تارعنکبوتی و تریپس‌ها آسیب ببیند. علائم شامل زردی برگ، لکه‌های نقره‌ای، ترشح عسلک و دوده سیاه است. برای کنترل، ابتدا برگ‌ها را با آب پرفشار و پارچه مرطوب پاک‌سازی کنید و برگ‌های بشدت آلوده را حذف کنید. در آلودگی‌های شدید از روغن‌های باغبانی یا صابون حشره‌کش به‌صورت پوششی (پشت و روی برگ) و تکرار ۷–۱۰ روزه استفاده شود.


بیماری‌های قارچی و پوسیدگی‌ها

رطوبت بالا و زهکشی ضعیف باعث پوسیدگی ریشه و طوقه (مانند عوامل فیتوفترا) و لکه‌برگی‌های قارچی می‌شود. نشانه‌ها شامل پژمردگی با وجود رطوبت خاک، بوی نامطبوع بستر و لکه‌های قهوه‌ای روی برگ‌هاست. مهم‌ترین اقدام، اصلاح زهکشی، کاهش آبیاری و جلوگیری از ماندابی شدن است. در لکه‌برگی‌ها، افزایش تهویه و حذف برگ‌های آلوده کمک‌کننده است؛ در صورت لزوم قارچ‌کش مناسب طبق برچسب مصرف شود.


پیشگیری و مدیریت تلفیقی

آبیاری منظم ولی کم‌حجم، خاک سبک، نور کافی و تغذیه متعادل مقاومت گیاه را افزایش می‌دهد. بازدید هفتگی زیرِ برگ‌ها، قرنطینه گیاهان جدید و ضدعفونی ابزار هرس، احتمال گسترش آفت و بیماری را کاهش می‌دهد.

نخل گوآدالوپ

نحوه تکثیر نخل گوآدالوپ


ازدیاد نخل گوآدالوپ از طریق کشت بذرهای آن صورت می گیرد. بذرها حدود 3 تا 6 ماه پس از کشت، جوانه خواهند زد.

Guadalupe Palm

خواص و کاربردهای دارویی و صنعتی


میوه های این گیاهان به صورت تازه خوری و یا پس از فرآوری به مصرف می رسند.
همچنین از این نخل ها به عنوان درختانی زینتی در فضای سبز می تواند استفاده کرد.

معرفی و راهنمای پرورش درختان میوه - نخل گوآدالوپ

ساير تصاوير :  


گياهان ديگر از همين جنس :

آشنایی با جنس نخل براها و همه گونه های آن


گياهان ديگر از همين خانواده :

آشنایی با تیره اریکاسه و جنس های آن

امتیاز شما به این مقاله

میانگین امتیاز: 4.33 از ۵، بر اساس 3 امتیاز

پرسش‌ها و نظرات این مقاله

هنوز پرسش یا نظری برای این مقاله ثبت نشده است.

ثبت پرسش یا نظر جدید