shortleaf fig - انجیر برگ‌کوتاه (Ficus citrifolia) که در منابع جهانی با نام‌های Shortleaf fig و Caribbean fig شناخته می‌شود و در ایران گاهی به‌طور کلی در گروه «انجیر» و «فیکوس» نامیده می‌شود، درخت یا درختچه‌ای همیشه‌سبز از تیره Moraceae است. برگ‌ها ساده، متناوب، چرمی و بیضوی تا تخم‌مرغی با نوک نسبتاً باریک و دمبرگ کوتاه بوده و در صورت آسیب، شیره شیری‌رنگ (لاتکس) ترشح می‌شود. میوه‌ها (سیکونیوم) کوچک، کروی تا تخم‌مرغی و در رسیدگی زرد تا نارنجی یا متمایل به قرمز هستند. این گونه در اقلیم‌های گرمسیری و نیمه‌گرمسیری با نور کافی تا نیم‌سایه، خاک‌های با زهکش مناسب و رطوبت متوسط بهتر رشد می‌کند و به شوری خفیف و بادهای ساحلی نسبتاً بردبار است. بومی فلوریدا، مکزیک، آمریکای مرکزی، کارائیب و شمال آمریکای جنوبی بوده و عمدتاً در جنگل‌های کم‌ارتفاع، حاشیه رودخانه‌ها و زیستگاه‌های ساحلی یافت می‌شود.

ارغوان کانادایی - درخت ارغوان (Eastern redbud) با نام علمی **Cercis canadensis** درختی خزان‌کننده و زینتی است. **شرایط رشد** آن شامل آب‌وهوای معتدل با **زمستان‌های سرد و تابستان‌های نسبتاً گرم** است؛ به‌طور معمول در گستره‌ی دمایی حدود **-20 تا 35°C** را تحمل می‌کند (پس از استقرار). **رطوبت** متوسط تا نسبتاً بالا را می‌پسندد، اما در خاک با زهکشی خوب به رطوبت معمول نیز سازگار است و به خشکی طولانی حساس‌تر است. از نظر **نور**، بهترین گل‌دهی در **آفتاب کامل تا نیم‌سایه** رخ می‌دهد؛ در مناطق گرم‌تر، نیم‌سایه به کاهش تنش گرمایی کمک می‌کند. **بومی و زیستگاه:** این گونه **بومی شرق آمریکای شمالی** است و معمولاً در **حاشیه جنگل‌های پهن‌برگ، دامنه‌ها، دره‌ها و کنار آبراهه‌ها** در خاک‌های نسبتاً حاصلخیز و با زهکشی مناسب دیده می‌شود. **ویژگی‌های ظاهری:** درختچه/درختی کوچک با ارتفاع معمولاً **۴ تا ۱۰ متر** (گاهی بیشتر) و تاج نسبتاً گسترده است. برگ‌ها **قلبی‌شکل**، ساده و خزان‌کننده‌اند. گل‌ها کوچک و **صورتی تا ارغوانی** بوده و یکی از شاخص‌ترین ویژگی‌ها این است که **پیش از ظهور برگ‌ها** و اغلب **روی شاخه‌های پیر و حتی تنه** (کاولی‌فلوری) ظاهر می‌شوند. میوه به صورت **نیام扁 و قهوه‌ای** است که مدتی روی درخت باقی می‌ماند. **نام‌های رایج:** - در ایران: معمولاً با نام کلی **«ارغوان»** (گاه در فضای سبز با عنوان **ارغوان آمریکایی/کانادایی**) شناخته می‌شود. - در جهان: **Eastern redbud**, **American redbud**.

باروتک - گل‌حلوا (*Amaranthus caudatus*) گیاهی یک‌ساله از تیرهٔ تاج‌خروسیان است که در ایران با نام‌های «گل‌حلوا» و گاهی «تاج‌خروس آویزی» شناخته می‌شود و در جهان با نام‌های **Love-lies-bleeding** و **Hanging amaranth** شناخته است. در دمای معتدل تا گرم (حدود ۱۸–۳۰°C) رشد بهتری دارد، به سرما و یخبندان حساس است و رطوبت متوسط همراه با آبیاری منظم را می‌پسندد؛ با این حال پس از استقرار تا حدی به خشکی مقاوم است. نور مناسب آن آفتاب کامل تا نیم‌سایه است و در آفتاب کامل گل‌دهی و رنگ‌گیری بهتر می‌شود. از نظر ظاهری ساقه راست و نسبتاً ضخیم، برگ‌های بیضی تا نیزه‌ای (اغلب سبز تا ارغوانی) و گل‌آذین‌های بلند و آویختهٔ مخملی به رنگ قرمز تیره، ارغوانی یا گاهی سبز دارد که جنبهٔ زینتی اصلی گیاه است. دانه‌های آن خوراکی و شبه‌غله‌اند و در برخی مناطق برای تهیهٔ آرد و غذاهای سنتی استفاده می‌شوند؛ در طب سنتی نیز به‌صورت عمومی به‌عنوان گیاهی با خواص آنتی‌اکسیدانی و ضدالتهابی مطرح است، هرچند کاربرد دارویی قطعی نیازمند شواهد بالینی است.

Mexican devil - این گیاه با نام علمی Ageratina adenophora و نام مرسوم (Crofton Weed) که به فارسي علف کروفتون (آجرتینا مهاجم) ناميده ميشود، گياهي از خانواده Compositae بومي بومی مکزیک و آمریکای مرکزی؛ امروزه در بسیاری از مناطق جهان به‌عنوان گیاه مهاجم گسترش یافته است مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک لومی یا شنی با زهکشی خوب، سازگار با خاک‌های مختلف، مرطوب ولی بدون ماندابی شدن، با pH اسیدی تا خنثی (حدود 5.5 تا 7)

ارکیده کاتلیا

Tupelo

رز صحرایی - آدنیوم یا «رز صحرایی» (Adenium obesum) در ایران گاهی با همین نام «رز صحرایی» و نیز «آدنیوم» شناخته می‌شود و در جهان با نام‌های Desert Rose و Sabi Star رایج است. این گیاه گرمادوست و آفتاب‌پسند است؛ بهترین رشد را در دمای حدود 20–35°C دارد و به سرما حساس است (کمتر از ~10–12°C آسیب‌زا). رطوبت متوسط تا کم و تهویه خوب را ترجیح می‌دهد و در رطوبت بالا مستعد پوسیدگی ریشه است. نور زیاد و مستقیم (چندین ساعت آفتاب) برای گلدهی مطلوب ضروری است. از نظر ظاهری دارای ساقه و ریشه‌های متورم (کائودکس) برای ذخیره آب، برگ‌های گوشتی و براقِ بیضوی، و گل‌های قیفی‌شکل صورتی تا قرمز (گاهی سفید) است. شیرهٔ لاتکسی آن سمی است؛ در برخی مناطق به‌طور سنتی برای ساخت سم شکار/ماهی‌گیری گزارش شده و بیشتر به‌عنوان گیاه زینتی ارزشمند کشت می‌شود.

معمای میمون - کاج مطبق (*Araucaria araucana*) که در جهان با نام‌های رایج **Monkey Puzzle Tree** و **Chilean pine** شناخته می‌شود، در ایران نیز معمولاً با عنوان **کاج مطبق** شناخته می‌شود. این گونه همیشه‌سبزِ فضای باز، در **اقلیم معتدلِ خنک و مرطوب** بهترین رشد را دارد؛ دمای مطلوب آن حدود **۱۰–۲۰°C** است و به **یخبندان‌های ملایم تا حدود ۱۰- تا ۱۵-°C** (پس از استقرار) نسبتاً مقاوم است، اما از **گرمای طولانی و خشکی هوا** آسیب می‌بیند. به **نور زیاد و آفتاب کامل تا نیم‌سایه روشن** نیاز دارد؛ در مناطق گرم، نیم‌سایه و رطوبت بیشتر مفید است. از نظر ریخت‌شناسی، تنه‌ای مستقیم و شاخه‌هایی با **آرایش طبقاتی و منظم** دارد و برگ‌ها **مثلثی، سخت، چرمی و بسیار نوک‌تیز** بوده و به‌صورت متراکم روی شاخه‌ها قرار می‌گیرند. مخروط‌ها درشت‌اند و گیاه غالباً **دوپایه** است. کاربرد شاخص آن بیشتر **زینتی و منظر شهری** است؛ با این حال دانه‌های خوراکی آن (پینیون/ *piñones*) در خاستگاه جنوبی آمریکای جنوبی مصرف می‌شود و استفاده صنعتی/دارویی مشهور و رایجِ گسترده‌ای مانند برخی مخروطیان رزینی ندارد.

white bamboo - این گیاه با نام علمی Bambusa chungii و نام مرسوم (Tropical Blue Bamboo) که به فارسي بامبو آبی گرمسیری ناميده ميشود، گياهي از خانواده Poaceae بومي بومی جنوب چین و جنوب‌شرق آسیا؛ به‌طور طبیعی در جنگل‌های گرمسیری و نیمه‌گرمسیری مرطوب رشد می‌کند مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک لومی سبک تا لومی‌رسی غنی از مواد آلی با زهکشی خوب و رطوبت یکنواخت؛ ترجیحاً خاک کمی اسیدی تا خنثی؛ pH حدود 5.5 تا 7

درخت عنبر - آکاسیا معطر یا آکاسیای شیرین (Acacia farnesiana) که در جهان با نام‌های Sweet acacia و Cassie شناخته می‌شود، درختچه‌ای خاردار از تیره باقلائیان است. اندام هوایی آن دارای شاخه‌های متراکم و خارهای جفتی، برگ‌های مرکب شانه‌ای دوگانه با برگچه‌های بسیار ریز، و گل‌آذین‌های کروی زرد و بسیار معطر است؛ میوه نیام باریک تا کمی خمیده و قهوه‌ای تیره می‌باشد. این گونه در اقلیم‌های گرم و نیمه‌خشک تا خشک بهترین رشد را دارد، به نور کامل و خاک‌های سبک با زهکشی مناسب سازگار است و تحمل نسبی به خشکی و شوری نشان می‌دهد. خاستگاه آن عمدتاً نواحی گرمسیری و نیمه‌گرمسیری قاره آمریکا گزارش شده و امروزه در بسیاری از مناطق گرم جهان، از جمله بخش‌هایی از ایران، به‌صورت کاشته‌شده یا گاه طبیعی‌شده در حاشیه اراضی و زیستگاه‌های باز دیده می‌شود. به‌طور ویژه به‌علت رایحه قوی گل‌ها در صنعت عطرسازی شهرت دارد.

Sweet Shrub - گل شرابی (*Calycanthus floridus*) یک درختچهٔ زینتیِ خزان‌کننده است که برای رشد مطلوب به نور آفتاب کامل تا نیم‌سایه نیاز دارد؛ در مناطق گرم‌تر، نیم‌سایه از تنش گرمایی می‌کاهد. دمای معتدل را می‌پسندد و عموماً سرمای زمستان را تا حدودی تحمل می‌کند؛ خاکِ همیشه کمی مرطوب با رطوبت محیطی متوسط تا نسبتاً بالا و زهکشی مناسب بهترین عملکرد را می‌دهد و به خشکیِ طولانی حساس‌تر است. این گونه بومی جنوب‌شرقی ایالات متحده (به‌ویژه جنگل‌های حاشیه رودخانه‌ها و نواحی مرطوب، سایه‌روشن و خاک‌های غنی) است و در زیستگاه‌های جنگلیِ مرطوب و دره‌ها دیده می‌شود. از نظر ریخت‌شناسی، بوته‌ای چندساقه با برگ‌های ساده، بیضوی و سبز براق (پاییزه زردشدونده) دارد و گل‌های معطر آن با گلبرگ‌های نواری و رنگ شرابی تا قهوه‌ای‌مایل به قرمز ظاهر می‌شوند. نام رایج در ایران: «گل شرابی» (گاه «کالیکانتوس/کالیکانت» نیز گفته می‌شود). نام‌های رایج جهانی: *Carolina allspice*، *Sweetshrub*، *Spicebush*، و *Strawberry shrub*.

Weeping Norway Spruce

Picea abies (L.) Karst.

Woolly Net Bush - این گیاه با نام علمی Calothamnus villosus و نام مرسوم (Woolly Net Bush) که به فارسي بوته تورپشمی ناميده ميشود، گياهي از خانواده Myrtaceae بومي بومی جنوب‌غرب استرالیا؛ مناطق مدیترانه‌ای، دامنه‌های شنی و زمین‌های فقیر مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک‌های بسیار سبک، شنی و فقیر با زهکشی عالی؛ حساس به خاک‌های سنگین؛ pH اسیدی تا کمی اسیدی (حدود 5 تا 6.5)

Atlantic Ninebark

از خانواده Lauraceae

ponytail palm - لیندا (*Beaucarnea recurvata*) که در جهان با نام‌های رایج «پونی‌تیل پالم» (Ponytail palm) و «درخت پای فیل» (Elephant’s foot) شناخته می‌شود، در ایران نیز عموماً با نام «لیندا» شناخته می‌شود. این گیاه زینتیِ مقاوم، نور زیادِ غیرمستقیم تا آفتاب ملایم را می‌پسندد و در دمای حدود 18 تا 30 درجهٔ سانتی‌گراد بهترین رشد را دارد؛ به سرمای زیر 10 درجه حساس است. رطوبت معمولِ اتاق برای آن کافی است و به‌علت تنهٔ متورمِ ذخیره‌کنندهٔ آب، به خشکی نسبتاً مقاوم است. از نظر ظاهری دارای ساقهٔ چوبی با قاعدهٔ پیازی/گلابی‌شکل، برگ‌های باریک و بلندِ نواری و خمیده (آویز) است که در انتهای ساقه دسته‌ای می‌شوند. کاربرد اصلی آن زینتی و آپارتمانی است و کاربرد دارویی یا صنعتی شاخص و مستندی برای آن گزارش نمی‌شود.

نوعی کاکتوس

لیندا نام یک گونه از تیره مارچوبگان است.

بومی امریکای شمالی - این گیاه با نام علمی Myrica gale و نام مرسوم (Sweet Gale) که به فارسي میرکای معطر (گال معطر) ناميده ميشود، گياهي از خانواده Myricaceae بومي بومی مناطق سرد و معتدل نیمکره شمالی؛ شامل شمال اروپا، بریتانیا، اسکاندیناوی، روسیه، کانادا و شمال ایالات متحده؛ به‌طور طبیعی در باتلاق‌ها، مرداب‌ها، کنار دریاچه‌ها و خاک‌های اسیدی و مرطوب رشد می‌کند مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک پیت‌ماس‌دار یا لومی بسیار مرطوب با زهکشی ضعیف تا متوسط؛ نیازمند خاک اسیدی؛ pH حدود 4 تا 6

لاله های پرورش یافته در کشور هلند

گیاهان پاکوتاه

کشت گیاهان درون شیشه

گل های درختچه اکیانتوس

طراحی فضای سبز