تصویر روز: 20190824

نویسنده: شیما حسن زاده
تاریخ انتشار: 1398/06/01
 تصویر روز: 20190824
red emperor maple

تصاویر روز سایت نارگیل - دوم شهریور ماه ۱۳۹۸

تاریخ انتخاب‌شده: دوم شهریور ماه ۱۳۹۸

Adansonia digitata - درخت بائوباب

درخت نان میمون - درخت بائوباب (*Adansonia digitata*) درختی گرمادوست و مقاوم به خشکی است که در دماهای حدود 20 تا 35 درجه سانتی‌گراد بهترین رشد را دارد و به یخبندان حساس است. در محیط‌های با رطوبت کم تا متوسط و دوره‌های خشکی طولانی سازگار بوده و در فصل رشد از آبیاری منظم بهره می‌برد، اما خاک‌های غرقابی را تحمل نمی‌کند. برای رشد مطلوب به نور کامل و مستقیم خورشید نیاز دارد. این گونه بومی آفریقای زیرصحراست و عمدتاً در ساوان‌ها، جنگل‌های خشک و مناطق نیمه‌خشک با بارندگی فصلی می‌روید و روی خاک‌های شنی تا لومی با زهکش خوب استقرار می‌یابد. از نظر ریخت‌شناسی، تنه بسیار ضخیم و اغلب بطری‌مانند دارد که قابلیت ذخیره آب را افزایش می‌دهد. برگ‌ها معمولاً پنجه‌ای (اغلب 5 تا 7 برگچه) و در بسیاری از مناطق در فصل خشک ریزش می‌کنند. گل‌ها درشت، سفید تا کرم، آویخته و معطر هستند و میوه‌ها بیضوی با پوسته سخت بوده و درون آن پالپ خشک و پودریِ خوراکی پیرامون دانه‌ها دیده می‌شود. نام رایج در فارسی «بائوباب» (گاه «درخت بطری» نیز گفته می‌شود) و در انگلیسی **Baobab** یا **African baobab** است. این گیاه به‌طور خاص به خاطر میوه و پالپ خوراکیِ غنی از ویتامین C و کاربرد غذایی آن در برخی کشورها شناخته می‌شود.

Adenostoma fascicula

چمیز گیاهی گلدار است که زیست‌گاه اصلی آن ایالت‌های اورگن، نوادا، کالیفرنیا در ایالات متحده و همچنین شمال باخا کالیفرنیا در مکزیک می‌باشد.

Agave shawii - آگاو شاو

آگاو - این گیاه با نام علمی Agave shawii و نام مرسوم (Shaw’s Agave) که به فارسي آگاو شاو ناميده ميشود، گياهي از خانواده Asparagaceae بومي بومی جنوب کالیفرنیا و شمال‌غرب مکزیک (باجا کالیفرنیا)؛ به‌طور طبیعی در مناطق ساحلی، دامنه‌های سنگلاخی و زیستگاه‌های نیمه‌بیابانی رشد می‌کند مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: متوسط رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 22 خاک: خاک بسیار سبک شنی یا سنگلاخی با زهکشی عالی؛ حساس به ماندگاری رطوبت؛ pH خنثی تا کمی قلیایی حدود 6.5 تا 8

Adenium obesum - آدنیوم، رز صحرایی

رز صحرایی - آدنیوم یا «رز صحرایی» (Adenium obesum) در ایران گاهی با همین نام «رز صحرایی» و نیز «آدنیوم» شناخته می‌شود و در جهان با نام‌های Desert Rose و Sabi Star رایج است. این گیاه گرمادوست و آفتاب‌پسند است؛ بهترین رشد را در دمای حدود 20–35°C دارد و به سرما حساس است (کمتر از ~10–12°C آسیب‌زا). رطوبت متوسط تا کم و تهویه خوب را ترجیح می‌دهد و در رطوبت بالا مستعد پوسیدگی ریشه است. نور زیاد و مستقیم (چندین ساعت آفتاب) برای گلدهی مطلوب ضروری است. از نظر ظاهری دارای ساقه و ریشه‌های متورم (کائودکس) برای ذخیره آب، برگ‌های گوشتی و براقِ بیضوی، و گل‌های قیفی‌شکل صورتی تا قرمز (گاهی سفید) است. شیرهٔ لاتکسی آن سمی است؛ در برخی مناطق به‌طور سنتی برای ساخت سم شکار/ماهی‌گیری گزارش شده و بیشتر به‌عنوان گیاه زینتی ارزشمند کشت می‌شود.

Acer palmatum - افرای سرخ

red emperor maple - افرا سرخ (Acer palmatum) در رشد به دمای معتدل نیاز دارد و به‌طور کلی تابستان‌های خیلی گرم و خشک را بد تحمل می‌کند. بهترین عملکرد آن در رطوبت متوسط و خاک همیشه کمی مرطوب ولی با زهکشی مناسب است؛ خشکی طولانی‌مدت و بادهای خشک موجب سوختگی حاشیه برگ‌ها می‌شود. از نظر نور، نیم‌سایه تا آفتاب ملایم (به‌ویژه آفتاب صبح) مناسب است و در مناطق گرم، سایه‌روشن از رنگ و سلامت برگ‌ها بهتر محافظت می‌کند. این گونه بومی ژاپن، کره و بخش‌هایی از چین است و در طبیعت بیشتر در جنگل‌های پهن‌برگ، دامنه‌ها و حاشیه‌های جنگلیِ مرطوب با خاک‌های غنی از مواد آلی دیده می‌شود. از نظر ریخت‌شناسی درختچه یا درخت کوچک با تاج متراکم است؛ برگ‌ها پنجه‌ای و عمیقاً برید‌ه‌بریده (معمولاً ۵ تا ۷ لوب) بوده و در بسیاری از ارقام، رنگ برگ از سبز تا قرمز/ارغوانی متغیر است و در پاییز رنگ‌گیری چشمگیر دارد. میوه‌ها به صورت فندقه‌های بالدار دوگانه (سامارا) تشکیل می‌شوند. نام رایج در ایران معمولاً «افرا ژاپنی» و گاهی «افرا برگ‌پنجه‌ای» است؛ در جهان با نام‌های **Japanese maple** و **Palmate maple** شناخته می‌شود. این گیاه بیش از همه به‌عنوان گونه‌ای بسیار ارزشمند در باغبانی زینتی و طراحی منظر (به‌دلیل فرم تاج و رنگ پاییزی) شهرت دارد.

Protea grandiceps - پروتئا ریش‌سیاه

درختچه همیشه سبز - این گیاه با نام علمی Protea grandiceps و نام مرسوم (Blackbeard Protea) که به فارسي پروتئا ریش‌سیاه ناميده ميشود، گياهي از خانواده Proteaceae بومي بومی آفریقای جنوبی؛ به‌ویژه ناحیه فین‌بوس در استان کیپ غربی، در دامنه‌های کوهستانی با اقلیم مدیترانه‌ای و زمستان‌های مرطوب رشد می‌کند مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک بسیار سبک شنی تا شنی‌سنگلاخی با زهکشی عالی؛ بسیار حساس به فسفر؛ نیازمند خاک اسیدی؛ pH حدود 5 تا 6.5

Citrus × paradisi

میوه گریپ میوه‌ای از خانواده مرکبات با پوست زردرنگ و مزه ترش مایل به تلخی است گریپ‌فروت احتمالاً از پیوند پرتقال و دارابی به دست آمده است.

Protea cynaroides - پروتئای شاهی

گُل شِکَرپاره یا شاه‌پروته‌آ نام یک گونه از گیاهان گلدار است. این گل به تیره Proteaceae تعلق دارد.

Citrus × meyeri - لیمو مایر

لیمو مایر - این گیاه با نام علمی Citrus × meyeri و نام مرسوم (Meyer Lemon) که به فارسي لیمو مایر ناميده ميشود، گياهي از خانواده Rutaceae بومي این گیاه بومی طبیعی نیست و یک دورگه قدیمی است که منشأ آن چین بوده و حاصل تلاقی لیمو و پرتقال (یا نارنگی) می‌باشد مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک سبک تا لومی با زهکشی بسیار خوب، غنی از مواد آلی، مرطوب ولی نه غرقابی، با pH کمی اسیدی تا خنثی (حدود 5.5 تا 6.5)

Prostanthera phylic

spiked mint-bush، از خانواده Lamiaceae

Viola × wittrockiana

گل بنفشه، Pansy، باغچۀ بنفشه، تابلوی آبرنگ زیبایی است از گلبرگ هایی با رنگ ها و طرح های بسیار متنوع.

Viola odorata - بنفشه معطر

گل چندساله بنفشه عطری، Sweet violet، گل های ظریف و خوشبوی بنفشه عطری، در بسیاری از نواحی ایران مخصوصاً در نواحی شمالی کشور در کوهستان ها و کف جنگل هایی که نور آفتاب بر کف آنها می تابد می رویند.

Papaver orientale - شقایق شرقی

شقایق شرقی، Oriental poppy، گل وحشی شقایق شرقی، گیاهی است چند ساله که بومی قفقاز، شمال شرقی ترکیه و شمال ایران است.

Exacum affine - بنفشه ایرانی

گل چندساله بنفشه ایرانی، Persian violet، بنفشه ایرانی بومی کشور یمن است! و در مناطق ساحلی این کشور رشد می کند

تصویر روز نارگیل

تصویر روز نارگیل

تصویر روز نارگیل

امتیاز شما به این مقاله

میانگین امتیاز: 5 از ۵، بر اساس 1 امتیاز

پرسش‌ها و نظرات این مقاله

هنوز پرسش یا نظری برای این مقاله ثبت نشده است.

ثبت پرسش یا نظر جدید