در این مقاله الگوی تغییرات انرژی تثبیتشده در اکوسیستمهای مختلف، با تأکید بر تولید اولیه ناخالص و خالص بررسی میشود. نتایج نشان میدهد بیشترین تولید ناخالص در نواحی حاره و استوایی رخ میدهد، اما به دلیل افزایش مصرف انرژی در تنفس، تولید خالص در این مناطق کاهش مییابد. در مقابل، مناطق معتدل با وجود تولید ناخالص کمتر، تولید خالص قابلمقایسهای دارند. این الگو در خشکی و اکوسیستمهای آبی مشاهده شده و کاربرد گیاهان چندساله در کشاورزی حارهای توصیه میشود.
میزان انرژی تثبیت شده :
که بصورت تولیدات خالص و ناخالص در مناطق مختلف متفاوت است .
بیشترین تولید ناخالص را در مناطق حاره و استوایی داریم ولی در این مناطق تولید خالص عملاً کمتر است در صورتی که در مناطق معتدله با این که تولید ناخالص مقدار کمتری نسبت مناطق حاره است ، تولید خالص در حد برابری با مناطق حاره است.
در بعضی مناطق این میزان بیشتر هم می شود. در مناطق حاره میزان انرژی مصرفی در تنفس بیشتر است که این قانون هم در خشکی و هم در تولید اکوسیستم های آبی صادق است .
هزینه نگهداری ساختمان گیاه در مناطق گرم بیش از سایر مناطق است.
استفاده از گیاهان چندساله ، کشاورزی در مناطق حاره بسیار منطقی است زیرا این گیاهان از فصل رویش بلند مدت ، حداکثر استفاده را می برند.